وبلاگ سلامت روان

وبلاگ سلامت روان

سلامت روان

سلامت روان عاملی اساسی و جامع در سلامت و زندگی هر فردی است. سازمان بهداشت جهانی (WHO) بیان می‌کند:

“سلامتی به معنای تندرستی جسمانی، روانی و اجتماعی است و نه صرفاً به معنای عدم ابتلا به بیماری یا ناتوانی”.

کاربرد مهم این تعریف این است که سلامت روان چیزی فراتر از صرف عدم ابتلا به اختلالات روانی یا ناتوانایی هاست.

برای آشنایی بیشتر با مفهوم سلامت روان وابعاد آن  در ادامه مطلب با کلینیک اعصاب و روان هیربد همراه باشید.

 

سلامتی روان می‌تواند زندگی روزمره، روابط و سلامت جسمی ‌را تحت تأثیر قرار دهد. مراقبت از سلامت روان می‌تواند توانایی فرد در لذت بردن از زندگی را حفظ کند.

انجام این کار رسیدن به تعادل بین فعالیت‌های زندگی، مسئولیت‌ها و تلاش‌ها برای دستیابی به تاب آوری روانی است.

مسائلی مانند استرس، افسردگی و اضطراب می‌تواند بر سلامت روان تأثیر بگذارد و برنامه روزمره فرد را مختل کند.

آزمون سنجش سلامت روان

سلامت روان چیست؟

سلامت روان
سلامت روان

سلامت روان به معنای تندرستی است که در آن فرد توانایی‌های خود را بشناسد، بتواند با استرس‌های معمول زندگی کنار بیاید، کار مفید و سازنده انجام دهد و بتواند با جامعه خود تعامل برقرار کند.

در این رابطه شما را به خواندن مقاله ای مرتبط” شرایط پر استرس اجتماعی و سلامت روان ” دعوت می‌کنیم.

سلامت روان بنیانی است برای توانایی های جمعی و فردی ما به عنوان انسانی که فکر می کند، هیجان دارد،

با دیگران ارتباط برقرار می کند، یک زندگی می سازد و از آن لذت می برد. بر این اساس، ارتقا، مراقبت و بازیابی سلامت روان می تواند به عنوان دغدغه مهم فردی و جامعه در سراسر دنیا باشد.

سلامت روان شامل رفاه عاطفی، روانی و اجتماعی ما می‌شود. این سلامتی بر نحوه تفکر، احساس و رفتار ما تأثیر می‌گذارد. همچنین به تعیین نحوه مدیریت استرس، ارتباط با دیگران و انتخاب‌های سالم کمک می‌کند. سلامت روان در هر مرحله از زندگی، از کودکی و نوجوانی تا بزرگسالی، مهم است.

اگرچه این اصطلاحات اغلب به جای هم استفاده می‌شوند، سلامت روان ضعیف و بیماری روانی یکسان نیستند. یک فرد می‌تواند سلامت روانی ضعیفی داشته باشد و بیماری روانی برای او تشخیص داده نشود. به همین ترتیب، فردی که مبتلا به یک بیماری روانی تشخیص داده می‌شود، می‌تواند دوره‌هایی از رفاه جسمی، روانی و اجتماعی را تجربه کند.

 سلامت روانی چیست ؟‌

سلامت روان
سلامت روان

NIMH نشان می‌دهد که سابقه خانوادگی ژنتیکی می‌تواند احتمال ابتلا به بیماری‌های روانی را افزایش دهد، زیرا ژن‌ها و گونه‌های ژنی خاص، فرد را در معرض خطر بیشتری قرار می‌دهند.

با این حال، بسیاری از عوامل دیگر در ایجاد این اختلالات نقش دارند.

داشتن یک ژن مرتبط با یک اختلال سلامت روان، مانند افسردگی یا اسکیزوفرنی، تضمینی برای ایجاد یک بیماری نیست. به همین ترتیب، افرادی که ژن‌های مرتبط ندارند یا سابقه خانوادگی بیماری روانی ندارند، همچنان می‌توانند مشکلات سلامت روانی داشته باشند.

بیماری‌های سلامت روانی مانند استرس، افسردگی و اضطراب ممکن است به دلیل مشکلات جسمانی مزمنی که زندگی فرد را تغییر می‌دهند، مانند سرطان، دیابت و درد مزمن ایجاد شود.

 

اختلالات رایج سلامت روان

شایع ترین انواع بیماری‌های روانی به شرح زیر است:

  • اختلالات اضطرابی
  • اختلالات خلقی
  • اختلالات اسکیزوفرنی

اختلالات اضطرابی

با توجه به گزارشات انجمن اضطراب و افسردگی آمریکا، اختلالات اضطرابی رایج‌ترین نوع بیماری روانی هستند.

افراد مبتلا به این اختلال ترس یا اضطراب شدیدی دارند که به اشیاء یا موقعیت‌های خاصی مربوط می‌شود. اکثر افراد مبتلا به اختلال اضطراب سعی می‌کنند از قرار گرفتن در معرض هر چیزی که باعث اضطراب آنها می‌شود اجتناب کنند.

نمونه‌هایی از اختلالات اضطرابی عبارتند از:

اختلال اضطراب فراگیر (GAD)

انجمن روانپزشکی آمریکا GAD را به عنوان نگرانی نامتناسبی که زندگی روزمره را مختل می‌کند تعریف می‌کند.

افراد همچنین ممکن است علائم فیزیکی از جمله موارد زیر را تجربه کنند:

  • بی قراری
  • خستگی
  • عضلات منقبض
  • خواب منقطع

حملات علائم اضطراب لزوماً به یک محرک خاص در افراد مبتلا به GAD نیاز ندارد.

این افراد ممکن است در مواجهه با موقعیت‌های روزمره که خطر مستقیمی‌ندارند، مانند کارهای خانگی یا قرار ملاقات، اضطراب مفرط را تجربه کنند. یک فرد مبتلا به GAD گاهی اوقات بدون هیچ محرکی احساس اضطراب می‌کند.

اختلالات پانیک (ترس)

سلامت روان چیست
سلامت روان چیست

افراد مبتلا به اختلال هراس یا پانیک به طور منظم حملات پانیک را تجربه می‌کنند که شامل وحشت ناگهانی و طاقت فرسا یا احساس فاجعه و مرگ قریب الوقوع است.

فوبیاها

انواع مختلفی از فوبیا وجود دارد:

فوبیای ساده: این نوع فوبیا می‌تواند شامل ترس نامتناسب از اشیاء، سناریوها یا حیوانات و حشرات خاص باشد. ترس از عنکبوت یک مثال رایج است.

فوبیای اجتماعی: گاهی اوقات به عنوان اضطراب اجتماعی شناخته می‌شود، این فوبیا شامل ترس از قرار گرفتن در معرض قضاوت دیگران است. افراد مبتلا به فوبیای اجتماعی اغلب از قرار گرفتن در معرض محیط‌های اجتماعی فرار می‌کنند.

آگورافوبیا: این اصطلاح به ترس از موقعیت‌هایی اشاره می‌کند که دور شدن از آن ممکن است دشوار باشد، مانند قرار گرفتن در آسانسور یا ترس از هواپیما. بسیاری از مردم این فوبیا را با ترس از بیرون بودن اشتباه می‌گیرند.

فوبیاها عمیقاً شخصی هستند و پزشکان هنوز هم انواع آن را نمی‌شناسند. شاید هزاران فوبیا وجود داشته باشد و چیزی که شاید برای یک فرد غیرعادی به نظر برسد، ممکن است مشکلی جدی باشد که بر زندگی روزمره فرد غالب است.

اختلال وسواس اجباری (OCD)

افراد مبتلا به OCD دارای وسواس و اجبار هستند. به عبارت دیگر، آنها افکار مستمر و استرس زا و میل قوی برای انجام کارهای تکراری مانند شستن دست‌ها را تجربه می‌کنند.

اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)

PTSD می‌تواند پس از تجربه یا مشاهده یک رویداد شدید استرس زا یا آسیب زا رخ دهد.

در طول این نوع رویداد، فرد فکر می‌کند که زندگی خود یا زندگی دیگران در خطر است. آنها ممکن است احساس ترس کنند یا حس کنند کنترلی بر آنچه در حال وقوع است ندارند.

احساسات تروما و ترس ممکن است بعدها به ایجاد PTSD منجر شود.

اختلالات خلقی

افراد همچنین ممکن است به اختلالات خلقی مانند اختلالات عاطفی یا اختلالات افسردگی مبتلا شوند.

افراد مبتلا به این شرایط تغییرات قابل توجهی در خلق و خوی خود دارند که معمولاً شامل شیدایی با دوره پر انرژی و شادی یا افسردگی همراه است. نمونه‌هایی از اختلالات خلقی عبارتند از:

  • افسردگی اساسی:فرد مبتلا به افسردگی اساسی، خلق و خوی ضعیفی (بداخلاقی) را تجربه می‌کند و علاقه خود را به فعالیت‌ها و رویدادهایی که قبلاً از آنها لذت می‌برد را از دست می‌دهد. این افراد می‌توانند دوره‌های طولانی غم و اندوه یا ناراحتی شدید را تجربه کنند.
  • اختلال دوقطبی: فرد مبتلا به اختلال دوقطبی تغییرات غیرمعمولی را در خلق و خو، سطح انرژی، سطح فعالیت و توانایی ادامه زندگی خود تجربه می‌کند.

دوره‌های روحیه خیلی بالا به عنوان فازهای شیدایی شناخته می‌شوند، در حالی که فازهای افسردگی باعث بداخلاقی می‌شوند.

  • اختلال افسردگی فصلی (SAD):کاهش محرک‌های نور روز در طول ماه‌های پاییز، زمستان و اوایل بهار باعث این نوع افسردگی اساسی می‌شود. این نوع افسردگی بیشتر در کشورهای دور از خط استوا رایج است.

اختلالات اسکیزوفرنی

سلامت روانی چیست
سلامت روانی چیست

مقامات سلامتی روان هنوز در حال تلاش برای تعیین این موضوع هستند که آیا اسکیزوفرنی یک اختلال منفرد است یا گروهی از بیماری‌های مرتبط ؟ این اختلال یک بیماری خیلی پیچیده است.

به گفته NIMH، نشانه‌های اسکیزوفرنی معمولاً بین سنین 16 تا 30 سالگی ایجاد می‌شود. فرد افکاری خواهد داشت که تکه تکه به نظر می‌رسند و همچنین ممکن است پردازش اطلاعات برایشان سخت باشد.

اسکیزوفرنی علائم منفی و مثبت دارد. علائم مثبت شامل هذیان، اختلالات فکری و توهم است. علائم منفی شامل کناره گیری، عدم انگیزه و خلق و خوی نامناسب است.

در ادامه به طور خلاصه به بررسی سلامت روان و مصرف مواد در طول و قبل از بیماری بیماری کرونا COVID-19 می‌پردازیم. در واقع جمعیت‌هایی مورد نظر است که به ویژه در معرض خطر ابتلا به پیامدهای منفی سلامت روان یا سوء مصرف مواد در طول همه گیری بودند، از جمله بزرگسالان جوان، افرادی که شغل خود را از دست داده اند، والدین و فرزندان، جوامع رنگین پوست و کارگران. در این مقاله از تجزیه و تحلیل داده‌های KFF از «نظرسنجی نبض خانگی» اداره سرشماری (نظرسنجی در حال انجام که برای جمع‌آوری داده‌ها در مورد تأثیرات سلامتی و اقتصادی بیماری همه‌گیر ایجاد شده است)، داده‌های نظرسنجی پیگیری سلامت KFF و داده‌های مربوط به سلامت روان قبل از بیماری کووید-19 استفاده شده است. قشر و افراد کلیدی عبارتند از:

  • بزرگسالان جوان تعدادی از پیامدهای مرتبط با بیماری پاندمی‌مانند تعطیلی دانشگاه‌ها و از دست دادن درآمد را تجربه کرده اند که ممکن است به ایجاد سلامت روانی ضعیف کمک کند. در طول کرونا، درصد بزرگ‌تر از حد متوسط ​​از بزرگسالان جوان (سنین 18 تا 24 سال) علائم اضطراب و یا اختلال افسردگی را گزارش می‌کنند (56%). در مقایسه با همه بزرگسالان، بزرگسالان جوان بیشتر احتمال دارد مصرف مواد (25٪ در مقابل 13٪) و افکار خودکشی (26٪ در مقابل 11٪) را گزارش کنند. قبل از کرونا، جوانان در معرض خطر بالای سلامت روانی ضعیف و اختلال مصرف مواد بودند، اگرچه بسیاری از آنها درمان نمی‌شدند.
  • تحقیقات مربوط به رکودهای اقتصادی قبلی نشان می‌دهد که از دست دادن شغل با افزایش افسردگی، اضطراب، پریشانی و عزت نفس پایین مرتبط است و می‌تواند منجر به نرخ بالاتر اختلال سوء مصرف مواد و خودکشی شود. در طول کرونا، بزرگسالان خانواده‌هایی با از دست دادن شغل یا درآمد پایین‌تر نرخ علائم بیماری روانی را نسبت به افراد ی که شغل یا درآمد خود را از دست نداده اند گزارش می‌کنند (53٪ در مقابل 32٪).
  • تحقیقات در طول پاندمی‌به نگرانی‌هایی در مورد سلامت روان و رفاه ضعیف کودکان و والدین آنها، به‌ویژه مادران اشاره می‌کند، چون بیشتر آنها با تعطیلی مدارس و در خانه ماندن بچه‌ها با چالش‌هایی مواجه هستند. احتمال بروز علائم اضطراب و یا اختلال افسردگی در زنان دارای فرزند، بیشتر از مردان دارای فرزند است (49 درصد در مقابل 40 درصد). به طور کلی، چه قبل و چه در حین بیماری همه گیر، زنان میزان اضطراب و افسردگی بیشتری را در مقایسه با مردان گزارش کرده اند.
  • این بیماری همه گیر به طور نامتناسبی بر سلامت جوامع رنگین پوست تأثیر گذاشته است. بزرگسالان سیاهپوست غیر اسپانیایی (48٪) و بزرگسالان اسپانیایی یا لاتین تبار (46٪) نسبت به بزرگسالان سفید پوست غیر اسپانیایی (41٪) علائم اضطراب و یا اختلال افسردگی را گزارش می‌کنند. از لحاظ تاریخی، این جوامع رنگین پوست برای دسترسی به مراقبت‌های سلامتی روان با چالش‌هایی مواجه بوده اند.
  • همچنین بسیاری از کارگران روزمزد با تعدادی چالش از جمله خطر بیشتر ابتلا به ویروس کرونا نسبت به سایر کارگران روبرو هستند. در مقایسه با کارگران غیرضروری، کارگران ضروری بیشتر احتمال دارد علائم اضطراب یا اختلال افسردگی (42٪ در مقابل 30٪)، شروع یا افزایش مصرف مواد (25٪ در مقابل 11٪) و افکار خودکشی (22٪ در مقابل 8٪) را گزارش کنند.

هم آنهایی که به تازگی اختلالات سلامت روان یا سوءمصرف مواد را تجربه کرده اند و هم آنهایی که قبلاً قبل از کرونا تشخیص داده شده اند ممکن است به خدمات سلامت روان و درمان مصرف مواد، نیاز داشته باشند، اما به دلیل کرونا ممکن است با موانع بیشتری روبرو شوند.

عوامل تعیین کننده سلامت روان

سلامت روانی چیست
سلامت روانی چیست

عوامل چندگانه اجتماعی، روانشناختی، و زیستی سطوح سلامت روان یک فرد در مقطع زمانی خاصی را تعیین می کند.

بهترین شاهد این مسئله، بحث خشونت جنسی است، که عوامل چندگانه ذکر شده می تواند افراد را تحت تأثیر قرار دهد.

سلامت روان ضعیف با تغییرات سریع اجتماعی، شرایط شغلی استرس زا، تبعیض جنسی، طرد اجتماعی، سبک زندگی ناسالم، بیماری جسمی و تعدی به حقوق انسانی ارتباط دارد.

این ها عوامل روانی و شخصیتی اختصاصی هستند که باعث می شوند افراد در برابر مشکلات بهداشت روانی آسیب ببینند.

عوامل ژنتیکی نیز عامل خطر آفرین زیستی برای سلامت روان است.

آزمون سنجش سلامت روان

ارتقا و مراقبت از سلامت روان

ارتقای سلامت روان شامل فعالیت هایی است که بهبودی روانشناختی را ارتقا می‌دهد و می‌تواند شامل فراهم کردن محیطی باشد که از سلامت روان حمایت می‌کند.

محیطی که به حقوق مدنی، سیاسی، اقتصادی- اجتماعی و فرهنگی پایه ای احترام می‌گذارد و از آن حمایت می‌کند.

سخت است که بدون امنیت و آزادی که توسط این حقوق برآورده می‌شوند، بتوان به درجات بالایی از سلامت روان دست یافت.

سیاست‌گذاری های ملی سلامت روان بایستی دغدغه دو مسئله یعنی اختلالات روانی و ارتقای سلامت روانی را داشته‌باشند.

ارتقای سلامت روانی بایستی به سیاست‌ها و برنامه‌های دولتی و غیردولتی راه یابد. علاوه بر بخش سلامت، ضروری است که آموزش و پرورش، دادگستری، حمل و نقل، محیط زیست، صنعتی، مسکن و رفاه اجتماعی نیز درگیر ارتقای سلامت روان باشند.

سلامت روان دانش آموزان
سلامت روان دانش آموزان

 

راه‌های اختصاصی برای ارتقای سلامت روان

مداخلات اوایل کودکی، (مانند فراهم ساختن محیطی باثبات که نسبت به سلامت و نیازهای تغذیه‌ای کودکان حساس باشد، دربرابر تهدیدها از آن‌ها مراقبت کند، فرصتی برای یادگیری در سنین پایین را فراهم کند، و به شکلی مسئولانه و درعین حال که به لحاظ عاطفی از کودک حمایت و رشد وی را تحریک می‌کند، با کودک تعامل داشته باشد). پیشنهاد می‌شود این مقاله فرزندپروری را در این رابطه بخوانید:  

·         حمایت از کودکان (برنامه‌های مهارت‌های اجتماعی، برنامه های رشد کودک و نوجوان)

·         قدرت‌بخشی زنان در حوزه اقتصادی- اجتماعی (بهبود دسترسی به آموزش و تکریم آن‌ها)

·         حمایت اجتماعی از سالمندان (مانند ایجاد مراکز روزانه برای افراد مسن)

·         برنامه‌هایی که افراد آسیب‌پذیر را دربر می‌گیرد، شامل اقلیت‌ها، بومی مناطق، مهاجران و افرادی که تحت تأثیر تعارضات و مصیبت‌ها هستند (مانند ارائه مداخلات روانی- اجتماعی بعد از مصیبت)

·         ارتقای سلامت روان در مدارس (برنامه‌هایی شامل تغییرات زیست بومی حمایتگرانه در مدرسه)

·         مداخلات سلامت روان در کار و حرفه (مانند برنامه‌های پیشگیری از استرس)

·         سیاست‌های مسکن (مانند بهبود مسکن افراد)

·         برنامه‌های پیشگیری از خشونت (مانند کاهش دسترسی به الکل و صلاح)

·         برنامه‌های رشد جامعه (مانند پرورش شهرنشینی جامع)

·         کاهش فقر و حمایت اجتماعی در برابر فقر

·         قوانین و کمپین هایی برای مقابله با تبعیض

·         ارتقای حقوق، فرصت‌ها و مراقبت از افراد دچار بیماری‌های روانی

سلامت روان دانش آموزان
سلامت روان دانش آموزان

مراقبت و درمان مشکلات سلامت روان

در زمینه تلاش‌های ملی برای سیاست گذاری رشد و ارتقای سلامت روان، حیاتی است که نه فقط به مراقبت و ارتقای سلامت روان شهروندان پرداخته شود، بلکه به نیازهای افراد دچار آسیب روانی نیز رسیدگی شود. دانش و تجربه در زمینه اینکه چه کاری باید برای شاکله بندی کاهش بار اختلالات روانی انجام شود، طی ده های گذشته بهتر شده‌است. شواهد فزاینده‌ای هم اثربخشی و هم کارایی و به صرفه بودن مداخلات کلیدی برای اختلالات روانی در سطوح مختلف رشد اقتصادی را نشان می‌دهند.  مانند مداخلات مقرون به صرفه مؤثر، آسان و قابل اجرا شامل:

·         درمان افسردگی با درمان‌های روانشناختی و داروهای ضد افسردگی برای موارد متوسط تا شدید

·         درمان روان پریشی با داروهای ضدروان پریشی و حمایت روانشناختی

·         درمان‌ها و مراقبت‌های مربوط به اعتیاد به مواد مخدر و الکل

طیفی از ابزارهای ارزیابی اثربخش نیز برای پیشگیری از خودکشی، پیشگیری و درمان اختلالات روانی در کودکان، پیشگیری و درمان دمانس و درمان اختلالات مصرف مواد موجود است. برخی برنامه‌های عملیاتی بهداشت روان مانند به‌کارگیری، راهنمایی و توانمندسازی افراد غیرمتخصص برای شناسایی و مدیریت بهتر برخی از مشکلات و بیماری‌های روانی نیز اثربخش واقع شدند.

آزمون سنجش سلامت روان

 

سلامت روان و کرونا

سلامت روانی را تعریف کنید
سلامت روانی را تعریف کنید

در طول COVID-19، نگرانی‌ها در مورد سلامت روان و مصرف مواد افزایش یافته است، از جمله نگرانی در مورد افکار خودکشی. در ژانویه 2021، 41 درصد از بزرگسالان علائم اضطراب و یا اختلال افسردگی را گزارش کردند (شکل 2)، سهمی‌که از بهار 2020 تا حد زیادی ثابت بوده است. در یک نظرسنجی از ژوئن 2020، 13 درصد از بزرگسالان مصرف مواد جدید یا افزایش یافته را گزارش کردند. به دلیل استرس مرتبط با کرونا 11 درصد از بزرگسالان در 30 روز گذشته افکار خودکشی را گزارش کردند. میزان خودکشی مدت‌هاست که در حال افزایش بوده و شاید به دلیل کرونا بدتر شود. داده‌های اولیه سال 2020 نشان می‌دهد که مرگ و میر ناشی از مصرف بیش از حد مواد مخدر به ویژه از مارس تا می‌2020، همزمان با شروع قرنطینه‌های مرتبط با بیماری همه گیر، مشهود بوده است.

شکل 2: سهم بزرگسالانی که علائم اضطراب یا اختلال افسردگی را در طول COVID-19 گزارش می‌کنند

بزرگسالانی که از سلامت عمومی‌ضعیفی برخوردار بودند (که ممکن است منعکس کننده سلامت جسمی‌ و روانی باشد) همچنان نسبت به بزرگسالان دارای سلامت عمومی‌خوب، میزان اضطراب و یا افسردگی بالاتری را درز طی دوران بیماری کرونا گزارش می‌کنند. به ویژه برای افراد مبتلا به بیماری مزمن، احتمال بالای ابتلا به یک اختلال سلامت روان همزمان ممکن است به دلیل آسیب پذیری آنها در برابر بیماری شدید ناشی از COVID-19 تشدید شود. اخیراً، مطالعه‌ای نشان داد که 18٪ از افراد (از جمله افراد با تشخیص قبلی و بدون تشخیص قبلی روانپزشکی) که تشخیص کووید-19 داشته‌اند، بعداً با یک اختلال سلامت روان، مانند اختلالات اضطرابی یا خلقی، تشخیص داده شدند. افراد مسن نیز در برابر بیماری شدید ناشی از کرونا آسیب پذیرتر هستند و در طول دوران کرونا، سطح اضطراب و افسردگی‌شان افزایش یافته است.

پریشانی روانی در طول بیماری کرونا در پس‌زمینه‌ای از میزان بالای بیماری روانی و مصرف مواد که قبل از بحران کنونی وجود داشت، رخ می‌دهد. قبل از بیماری کرونا، از هر ده بزرگسال، یک نفر علائم اضطراب و یا اختلال افسردگی را گزارش کرده است. تقریباً یک نفر از هر پنج بزرگسال آمریکایی (47 میلیون) گزارش کرده اند که حداقل یک بیماری روانی دارند. در سال 2018، بیش از 48000 آمریکایی بر اثر خودکشی جان خود را از دست دادند، و به طور متوسط ​​در سال‌های 2017 و 2018، نزدیک به یازده میلیون بزرگسال گزارش دادند که در سال گذشته افکار جدی برای خودکشی داشتند. علاوه بر این، مرگ و میر ناشی از مصرف بیش از حد مواد مخدر در سال 2018 چهار برابر بیشتر از سال 1999 بود که ناشی از بحران مواد افیونی بود.

جوانب مختلفی وجود دارد که به ویژه با انزوای اجتماعی گسترده ناشی از اقدامات ایمنی لازم، این بیماری احتمالاً بر سلامت روان تأثیر می‌گذارد،. مجموعه گسترده‌ای از تحقیقات، انزوای اجتماعی و تنهایی را به سلامت روانی و جسمی‌ ضعیف مرتبط می‌سازد. با بیماری کرونا تجربه گسترده تنهایی حتی قبل از بیماری کرونا، با توجه به ارتباط آن با کاهش طول عمر و خطر بیشتر بیماری‌های روحی و جسمی، به یک نگرانی برای سلامت عمومی‌تبدیل شد. نظرسنجی پیگیری سلامت KFF که در اواخر مارس 2020 که مدت کوتاهی پس از صدور بسیاری از دستورات ماندن در خانه انجام شد، نشان داد افرادی که در منزل خود زندگی می‌کنند در مقایسه با افرادی که سرپناه ندارند بیشتر احتمال دارد اثرات منفی سلامت روان ناشی از نگرانی یا استرس مرتبط با کرونا را گزارش کنند.

برخی از اپیدمی‌های قبلی استرس عمومی‌را ایجاد کرده‌اند و منجر به مشکلات جدید سلامت روان و مصرف مواد شده‌اند. با ادامه بیماری کرونا کووید-19، جمعیت‌های مختلف در معرض خطر ابتلا به سلامت روان ضعیف هستند و ممکن است برای دسترسی به مراقبت‌های مورد نیاز با چالش‌هایی مواجه شوند.

سلامت روان

جوانان

سلامت روان و کرونا
سلامت روان و کرونا

در طول بیماری کرونا، اضطراب، افسردگی، اختلالات خواب و افکار خودکشی برای بسیاری از بزرگسالان جوان افزایش یافته است. همچنین آنها برخی از پیامدهای مرتبط با بیماری همه گیر را، مانند تعطیلی دانشگاه‌ها، انتقال به کار از راه دور، و از دست دادن درآمد یا شغل تجربه کرده اند که ممکن است به داشتن سلامت روانی ضعیف کمک کند. تجزیه و تحلیل KFF از نظرسنجی نبض خانگی نشان می‌دهد که در سراسر بیماری کرونا، درصد بزرگی از جوانان (سنین 18 تا 24 سال) علائم اضطراب و یا اختلال افسردگی را گزارش کرده‌اند (56٪ تا دسامبر 2020) در مقایسه با افراد مسن (شکل 3).

شکل 3: درصد بزرگسالان بر اساس سن که علائم اضطراب و یا اختلال افسردگی را در طول بیماری همه گیر کووید-19 گزارش می‌دهند،

یک نظرسنجی قبلی از ژوئن 2020 یافته‌های مشابهی را برای بزرگسالان جوان نسبت به همه بزرگسالان نشان داد. همچنین این نظرسنجی نشان داد که مصرف مواد و افکار خودکشی به‌ویژه برای بزرگسالان جوان مشهود است، به طوری که 25 درصد گزارش کرده‌اند که مصرف مواد را در طول بیماری کرونا شروع کرده یا افزایش داده‌اند (در مقایسه با 13 درصد از کل بزرگسالان) و 26 درصد نیز افکار جدی خودکشی را گزارش کرده‌اند (در مقایسه با 11 درصد از کل بزرگسالان). قبل از شیوع ویروس کرونا، بزرگسالان جوان در معرض خطر بالای سلامت روانی ضعیف و اختلال مصرف مواد قرار داشتند، اما بسیاری از آنها درمان نمی‌شدند.

بزرگسالانی که از دست دادن شغل یا عدم امنیت درآمد را تجربه می‌کنند

سلامت روان و کرونا
سلامت روان و کرونا

در طول بیماری کرونا، بسیاری از مردم در سراسر کشور از دست دادن شغل یا درآمد را تجربه کرده‌اند که به طور کلی بر سلامت روان آنها تأثیر گذاشته است. بزرگسالانی که در طول این بیماری کرونا از دست دادن شغل را تجربه می‌کنند، به طور مداوم نرخ‌های بالاتری از علائم اضطراب و یا اختلال افسردگی را در مقایسه با بزرگسالانی که از دست دادن شغل را تجربه نکرده‌اند گزارش کرده‌اند (به ترتیب 53 درصد در مقابل 32 درصد؛ شکل 4). به طور مشابه، یافته‌های نظرسنجی پیگیری سلامت در دسامبر KFF نشان می‌دهد که خانوارهایی که کاهش درآمد یا از دست دادن شغل را تجربه می‌کنند به طور قابل توجهی بیشتر گزارش می‌دهند که نگرانی یا استرس ناشی از شیوع ویروس کرونا بر سلامت روان آنها تأثیر منفی گذاشته است.

شکل 4: درصد بزرگسالان بر اساس وضعیت از دست دادن شغل خانگی که علائم اضطراب و یا اختلال افسردگی را در طول بیماری کرونا کووید-19 گزارش می‌کنند،

علاوه بر افزایش اضطراب و افسردگی، از دست دادن شغل ممکن است منجر به سایر پیامدهای نامطلوب سلامت روان، مانند اختلال مصرف مواد شود. در طول رکود قبلی، نرخ بالای بیکاری با افزایش خودکشی نیز مرتبط بود. یک نظرسنجی پیگیری سلامت KFF که در اواسط ژوئیه 2020 انجام شد، نشان داد که در مقایسه با خانوارهایی که درآمد یا شغل خود را از دست داده اند، گزارش کردند که نگرانی یا استرس ناشی از بیماری همه‌گیر باعث شده است حداقل یک اثر نامطلوب، مانند مشکل در خواب یا خوردن، افزایش مصرف الکل یا مصرف مواد و بدتر شدن شرایط مزمن (به ترتیب 46% در مقابل 59%) بر سلامت روان و رفاه خود تجربه کنند.

همچنین نظرسنجی‌های پیگیری سلامت KFF که در طول بیماری همه گیر کرونا انجام شد، نشان داد که افراد با درآمد پایین‌تر عموماً بیشتر احتمال دارد که تأثیرات منفی عمده بر سلامت روان ناشی از نگرانی یا استرس ناشی از ویروس کرونا را گزارش کنند. در دسامبر 2020، 35 درصد از افرادی که کمتر از 40000 دلار درآمد داشتند، گزارش کردند که تأثیر منفی عمده ای بر سلامت روان داشتند، در مقایسه با 21 درصد از افرادی که درآمدی بین 40،000 تا 89،999 دلار داشتند و 17 درصد از افرادی که 90،000 دلار یا بیشتر درآمد داشتند (شکل 5).

شکل 5: درصدی از بزرگسالانی که نگرانی یا استرس مرتبط با ویروس کرونا تأثیر منفی بر سلامت روان آنها داشته، بر اساس درآمد خانوار

مسئولیت WHO

سلامت روان و کرونا
سلامت روان و کرونا

WHO از دولت‌ها برای رسیدن به هدف قوت‌بخشی و ارتقای سلامت روان حمایت می‌کند. این سازمان شواهد مربوط به ارتقای سلامت روان را بررسی کرده و با دولت‌ها برای انتشار این اطلاعات و یکپارچه‌سازی راهبردهای اثربخش در سیاست‌ها و برنامه‌ها همکاری می‌کند.

در 2013 انجمن بهداشت جهانی یک “برنامه اقدام جامع سلامت روان برای 2013-2020” تصویب کرد. این برنامه تعهدی است بر تمام اعضای WHO تا اقدامات اختصاصی برای ارتقای سلامت روان و همکاری جهت رسیدن به اهداف مشترک تعیین شده را انجام دهند.

اهداف کلی این برنامه اقدام، ارتقای سلامت روان، پیشگیری از اختلالات روانی، مراقبت، تسهیل بهبودی، ارتقای حقوق انسانی و کاهش مرگ و میر، شیوع و ناتوانی افراد مبتلا به اختلالات روان است. این برنامه روی 4 موضوع کلیدی تمرکز دارد:

·         تقویت رهبری و دولتی مؤثر برای سلامت روان

·         تهیه خدمات جامع، یکپارچه و مسئولانه سلامت روان و مراقبت اجتماعی در شرایط جامعه

·         اجرای راهبردهایی برای ارتقا و پیشگیری در سلامت روان

·         تقویت نظام اطلاعاتی، شواهد و مطالعات سلامت روان

تأکید ویژه بر روی برنامه اقدامی است تا حقوق انسانی مراقبت شده و ارتقا یابد، جامعه مدنی و مراکز مراقبت‌های جامعه‌نگر تقویت شوند و ارتقا یابند.

وزارتخانه‌های بهداشت نیاز دارند تا نقش رهبری را بر عهده گرفته، و WHO با آن‌ها و شرکای ملی و بین المللی شامل جامعه مدنی برای اجرای برنامه همکاری می کند. از آنجایی که هیچ فعالیتی برای تمام کشورها مناسب نیست، هر دولت نیاز دارد تا برنامه عمل خود را منطبق با شرایط ملی اختصاصی خود منطبق کند.

آزمون سنجش سلامت روان

 سلامت روان دانش آموزان

سلامت روان و کرونا
سلامت روان

مشکلات سلامت روان می‌تواند بر بسیاری از زمینه‌های زندگی دانش‌آموزان هم تأثیر بگذارد.مثلاً می‌تواند کیفیت زندگی، پیشرفت تحصیلی، سلامت جسمانی و رضایت از تجربه دانشگاه را کاهش دهد و بر روابط با دوستان و اعضای خانواده تأثیر منفی بگذارد. این مسائل همچنین می‌تواند پیامدهای بلند مدتی برای دانش‌آموزان داشته باشد و بر اشتغال آینده، پتانسیل درآمد و سلامت کلی آنها تأثیر بگذارد.

پیامدهای کرونا برای دانش آموز

مشکلات سلامت روان می‌تواند بر سطح انرژی، تمرکز، قابلیت اطمینان، توانایی ذهنی و خوش بینی دانش آموز تأثیر بگذارد و مانع عملکرد خوب آنها شود. تحقیقات نشان می‌دهد که افسردگی با معدل پایین تر همراه است و افسردگی و اضطراب همزمان می‌تواند این ارتباط را افزایش دهد. افسردگی با ترک تحصیل نیز مرتبط است.

بسیاری از دانش آموزان مدارس گزارش می‌دهند که مشکلات سلامت روان در تحصیل آنها اختلال ایجاد می‌کند. در نظرسنجی انجمن سلامت کالج آمریکا در سال 2015، دانشجویان مشکلات سلامتی روانی زیر را به عنوان تأثیر منفی بر عملکرد تحصیلی آنها در 12 ماه گذشته شناسایی کردند:

  • استرس (30 درصد دانش آموزان)
  • اضطراب (22%)
  • مشکلات خواب (20%)
  • افسردگی (14%)

پیامدهای کرونا برای دیگران

  • همسالان، اعضای خانواده، اساتید و کارکنان ممکن است شخصاً به دلیل نگرانی از این دانشجویان تحت تأثیر قرار گیرند.
  • افسردگی و اضطراب می‌تواند اثرات مضری بر روابط و بهره وری کار داشته باشد.
  • خودکشی و افکار خودکشی می‌تواند بر جامعه بزرگتر دانشگاه تأثیر بگذارد.
  • هم اتاقی‌ها، همسالان، اساتید و کارکنان نیز غم و اندوه عمیقی را در مورد خودکشی دانشجویان و رفتارهای خودکشی تجربه می‌کنند.

پیامدهای کرونا برای دانشگاه‌ها

وقتی دانش‌آموزانی که مشکلات سلامت روانی دارند در کار درسی ضعیف عمل می‌کنند و مدرسه را رها می‌کنند، دانشگاه‌ها این بار را احساس می‌کنند.

مدرسه‌ها و دانشگاه‌ها باید برای رسیدگی به تأثیرات روانی خودکشی بر سایر دانش آموزان و همچنین معلمان و کارکنان آماده باشند.

حفظ دانشجویان ضعیف می‌تواند به معنای از دست دادن شهریه، هزینه‌ها و کمک‌های مالی فارغ التحصیلان باشد.

پیامدها برای جوامع و جامعه بزرگتر

زمانی که دانشجویان نتوانند مدرک خود را به پایان برسانند و مهارت‌های ارزشمندی را در بازار کار رقابتی به ارمغان بیاورند، جامعه تأثیر منفی می‌پذیرد.

مطالعه‌ای نشان داد که پنج درصد از دانش‌آموزان به دلیل اختلالات روانپزشکی تحصیلات خود را به پایان نمی‌رسانند و تخمین زده می‌شود که اگر چنین اختلالاتی را تجربه نمی‌کردند، 29/4 میلیون نفر از دانشگاه فارغ‌التحصیل می‌شدند.

۱۴ آذر ۰۰ ، ۱۶:۳۶ موافقین ۰ مخالفین ۰

تله‌های شخصیتی

همیشه غلبه بر درد عاطفی آسان نیست. مدل طرحواره درمانی برای بیمارانی که به روش‌های درمانی کلاسیک پاسخ خوبی نمی‌دهند، می‌تواند مؤثر باشد. در واقع این نظریه مکاتب مختلف فکری مانند گشتالت و درمان شناختی-رفتاری را با هم ادغام می‌کند. در ادامه یا کلینیک اعصاب و روان هیربد همراه باشید .

 

مدل طرحواره درمانی جفری یانگ برای اختلالات روانی مزمن خیلی مؤثر است. همچنین در مواردی که بیماران به درمان‌های دیگر پاسخ نمی‌دهند مفید است. این روش جالب تئوری دلبستگی، نظریه گشتالت، سازه انگاری، برخی از عناصر روانکاوی و درمان شناختی رفتاری را با هم ادغام می‌کند.

همه روانشناسان می‌دانند که درمان برخی موارد به دلایلی مانند شخصیت بیمار، میزان عود و خود اختلال، خیلی دشوار است. به عنوان مثال، اختلالات شخصیتی چالش‌های متعددی را برای هر متخصص سلامت روان ایجاد می‌کند.

این نوع مشکلات روانی از درمان‌هایی با تمرکز گسترده‌تر بهره می‌برند. بر اساس مطالعه‌ای از دانشگاه تگزاس شمالی و دانشگاه سیتی نیویورک، ترکیب درمان روان‌شناختی با آموزش اجتماعی، کارگاه‌های آموزشی و ذهن آگاهی می‌تواند برای بیماران سخت خیلی موفق باشد.

معمولاً روش‌های یکپارچه خوب جواب می‌دهند و شکی نیست که شناخته شده ترین آنها طرحواره درمانی است. وقتی که جفری یانگ برای اولین بار نظریه طرحواره خود را توسعه داد، این نظریه به عنوان بهبود درمان شناختی آرون تی بک (Aaron T. Beck) در نظر گرفته شد.

جفری یانگ می‌گوید: «بیماران باید تمایل داشته باشند که سبک‌های مقابله ای ناسازگار خود را رها کنند تا تغییر کنند. به عنوان مثال، بیمارانی که به تسلیم شدن در برابر طرحواره ادامه می‌دهند (با باقی ماندن در روابط مخرب یا با عدم ایجاد محدودیت در زندگی شخصی یا کاری خود) طرحواره را تداوم می‌بخشند و نمی‌توانند پیشرفت قابل توجهی در درمان داشته باشند.

طرحواره درمانی: تمرکز یکپارچه

روانشناس جفری یانگ، 20 سال گذشته را صرف توسعه طرحواره درمانی بر اساس تجربه و نیازهای بالینی کار روزمره خود کرده است. در این راستا، کتاب طرحواره درمانی او: «راهنمای پزشکان» به عنوان کتابچه راهنمای جالب و کامل برای طرحواره درمانی برجسته می‌شود. او نه تنها ابزارهایی را ارائه می‌دهد که متخصصان سلامت روان برای مقابله با موارد دشوار و پیچیده نیاز دارند، بلکه به شما کمک می‌کند تا فکر کنید و بفهمید که چرا پایبندی به یک روش واحد همیشه چیز خوبی نیست.

روش‌های کلی نگر مانند طرحواره درمانی از مؤثرترین ابزارها از روش‌های مختلف برای به حداکثر رساندن سود بیمار استفاده می‌کنند. در ادامه نگاهی دقیق تر به نحوه عملکرد طرحواره درمانی می‌کنیم.

اهداف طرحواره درمانی

همانطور که از نام آن پیداست، این درمان به دنبال شناسایی طرحواره‌های ناکارآمدی است که فرد را به تفکر و عمل به روش‌های مشکل‌ساز و آسیب‌رسان به خود سوق می‌دهد. برای رسیدن به این هدف، این درمان از دستورالعمل‌های زیر استفاده می‌کند:

  • بر خلاف درمان شناختی رفتاری، طرحواره درمانی از رویارویی یا کشف هدایت شده استفاده نمی‌کند. در عوض، بیشتر مبتنی بر عاطفه درمانی است.
  • به همین ترتیب، ذکر این نکته مهم است که این نوع درمان بیشتر از درمان‌های دیگر طول می‌کشد. چراکه بیماران برای رسیدن به نتیجه به جلسات بیشتری نیاز دارند.
  • طرحواره درمانی سعی می‌کند عادات ناکارآمدی را که در دوران کودکی فرد ایجاد شده است، بیابد.
  • متخصص سلامت روان روی احساس هویت بیمار، ظرفیت او برای خودکنترلی، ارتباطات عاطفی، استقلال و احساس شایستگی کار می‌کند.

کدام بیماران می‌توانند از طرحواره درمانی بهره مند شوند؟

طرحواره درمانی به ویژه برای اختلالات محور 1 DSM-V (راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی) مؤثر است. محور 1 شامل اختلالات بالینی زیر است:

  • اختلالات اضطرابی.
  • اختلالات خلقی.
  • اختلالات تجزیه ای

به همین ترتیب، جفری یانگ بر موارد زیر تأکید می‌کند:

  • این درمان برای افرادی که خیلی کم در مورد احساسات، افکار و عواطف خود صحبت می‌کنند مفید است. این روش برای گروه‌ها یا انجمن‌های منفی مفید است.
  • بیماران مبتلا به بحران وجودی یا کسانی که انگیزه ای برای رفتن به درمان ندارند نیز می‌توانند از این درمان بهره ببرند.

دو رکن طرحواره درمانی

طرحواره درمانی در دو حوزه اساسی عمل می‌کند:

  • شناسایی طرحواره‌هایی که رفتار بیمار را توضیح می‌دهد

در درمان شناختی رفتاری، طرحواره الگویی است که نحوه تفکر و عمل شما را تعیین می‌کند. بسیاری از طرحواره‌ها منجر به رنج می‌شوند، مانند یک رابطه ناخوشایند یا داشتن یک زندگی مخرب.

جفری یانگ اهمیت شناسایی تجربیات اولیه زندگی و خلق و خوی عاطفی بیمار را برجسته می‌کند. در این درمان، تمرکز اولیه بر شناسایی طرحواره‌های ناسازگار اولیه و منشاء آنهاست.

طرحواره درمانی چگونه به این مسائل می‌پردازد؟

مکانیسم مقابله ای که برای مقابله با چالش‌ها و رویدادهای روزمره استفاده می‌کنید به طرحواره‌هایی که دارید بستگی دارد. دکتر یانگ سه مکانیسم مقابله ناسازگار را شناسایی کرد:

  • اجتناب: وقتی که راه‌هایی برای فرار از طرحواره‌ها و مسئولیت‌های خود پیدا می‌کنید یا آنها را مسدود می‌کنید.
  • تسلیم: هر بار که باید با چیزی کنار بیایید، احساس غم، ترس، بی دفاعی، ناتوانی و پوچی می‌کنید. در نتیجه، به سادگی نمی‌توانید با زندگی روبرو شوید. این حالت در نوعی از افسردگی که در برابر درمان بسیار مقاوم است، رایج است.
  • جبران بیش از حد: در این مورد، شما تمایل دارید که با خشونت واکنش نشان دهید یا بیش از حد جبران کنید. در نتیجه، پاسخ شما به مشکلات روزمره شدید است. این مکانیسم مقابله در افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی رایج است.

به طور متوسط، این درمان حدود یک سال طول می‌کشد. این درمان فرآیندی دشوار و عمیق است و نیاز به درمانگری دارد که ارتباط عالی با بیمار داشته باشد. وقتی که بیمار با درمانگر احساس راحتی می‌کند، می‌تواند روی شناسایی طرحواره‌های مشکل ساز خود کار کند.

بعدها، روانشناسان از گشتالت درمانی، روانکاوی، رفتار درمانی شناختی و درمان هیجانی برای راهنمایی بیمار در ساختن طرحواره‌های جدید معتبر، مؤثر و سالم استفاده می‌کنند. در نتیجه، طرحواره درمانی به همان اندازه که برای بسیاری از بیماران مبتلا به مشکلات سلامت روان مفید است، جالب هم هست.

لیست تله‌های شخصیتی یا طرحواره‌های ناسازگار

در ادامه فهرستی از طرحواره‌های ناسازگار (تله‌های شخصیتی) گردآوری شده است که اغلب در طرحواره درمانی، نظریه و روش روان درمانی، طرحواره‌های ناسازگار اولیه نامیده می‌شوند. طرحواره ناسازگار اولیه یک تم یا الگوی فراگیر خودشکوفایی یا ناکارآمد از خاطرات، عواطف و احساسات فیزیکی است که در دوران کودکی یا نوجوانی ایجاد شده و در طول زندگی فرد توضیح داده می‌شود، که اغلب شکل یک باور در مورد خود فرد یا جهان اطرافش را دارد.

قطع ارتباط و ردشدگی

  • تله شخصیتی رها شدن یا بی ثباتی

در این تله شخصیتی فرد احساس می‌کند که افراد مهم نمی‌توانند به ارائه پشتیبانی، اتصال، قدرت یا حفاظت ادامه دهند زیرا آنها ناپایدار، غیرقابل پیش بینی و غیرقابل اعتماد هستند. زیرا آنها در نهایت خواهند مرد. یا چون کسی بهتر را پیدا کردند.

  • تله شخصیتی بی اعتمادی یا سوءاستفاده

در این تله شخصیتی فرد احساس می‌کند که دیگران عمداً به او صدمه می‌زنند، از او سوء استفاده می‌کنند، او را تحقیر می‌کنند، دور می‌زنند، دروغ می‌گویند، دستکاری می‌کنند، یا او را نادیده می‌گیرند.

  • تله شخصیتی محرومیت عاطفی

در این تله شخصیتی فرد بر این باور است که استانداردهای او برای حمایت عاطفی توسط دیگران برآورده نمی‌شود.

  • تله شخصیتی نقص یا شرم

اعتقاد به اینکه فرد معیوب، بد، نامطلوب، حقیر یا بی لیاقت است. این حالت شامل ترس از احساس ناامنی از قرار گرفتن در معرض افراد مهم است و با حساسیت بیش از حد به انتقاد، طرد شدن و سرزنش همراه است.

  • تله شخصیتی انزوای اجتماعی یا بیگانگی

اعتقاد به اینکه فرد از افراد دیگر جدا شده است، مثل احساس عدم عضویت در هیچ گروهی

اختلال در استقلال و عملکرد

  • تله شخصیتی وابستگی یا بی کفایتی

این باور که فرد نمی‌تواند بدون کمک دیگران از عهده مسئولیت‌های روزانه‌اش برآید.

  • تله شخصیتی آسیب پذیری در برابر صدمه یا بیماری

سیستم اعتقادی که شامل اغراق در ترس از وقوع مصیبتی در هر لحظه است. مصیبت‌ها ممکن است پزشکی، عاطفی یا خارجی باشند.

  • تله شخصیتی درهم تنیدگی یا عدم توسعه خود

سیستم اعتقادی که فرد باید دیگران را به قیمت خود یا رشد اجتماعی خشنود کند.

  • تله شخصیتی شکست

اعتقاد به اینکه فرد در همه چیز شکست خواهد خورد.

محدودیت‌های مخل

  • تله شخصیتی استحقاق یا بزرگ منشی

اعتقاد به برتری بر دیگران که به او اجازه می‌دهد از حقوق و امتیازات ویژه ای برخوردار شود.

  • تله شخصیتی خودکنترلی یا انضباط ناکافی

شاید به دنبال آرامش به جای تلاش برای انجام مسئولیت‌های روزانه، تضاد بین اهداف زندگی و کنترل کم خود.

سایر تله‌های شخصیتی

  • تله شخصیتی اطاعت

اعتقاد به این که باید کنترل را به دیگران واگذار کرد و امیال خود را سرکوب کرد تا از عصبانیت، تلافی یا رها شدن اجتناب کرد.

  • تله شخصیتی از خود گذشتگی

این سیستم اعتقادی شامل از خودگذشتگی بیش از حد و تمرکز به برآوردن نیازهای دیگران به بهای چشم پوشی بر نطات و خواسته‌های خود متمرکز می‌باشد.

  • تله شخصیتی تأیید طلبی یا تشخیص طلبی

میل به کسب تأیید، شناسایی یا توجه دیگران به بهای ایجاد یک احساس امن و واقعی از خود.

  • تله شخصیتی منفی نگری یا بدبینی

این سیستم اعتقادی شامل تأکید بیش از حد بر جنبه‌های منفی زندگی از جمله درد، مرگ، از دست دادن، ناامیدی، تعارض، گناه، رنجش، مشکلات حل نشده، اشتباهات احتمالی، خیانت، یا چیزهایی که ممکن است اشتباه پیش بروند. به عبارتی نادیده گرفتن جنبه‌های مثبت زندگی

  • تله شخصیتی کنترل بیش از حد یا بازداری عاطفی

سیستم اعتقادی که شامل مهار اعمال، احساسات یا ارتباطات برای جلوگیری از پیامدهای منفی است.

  • تله شخصیتی استانداردهای سختگیرانه یا بیش از حد انتقادی بودن

اعتقاد به این که فرد باید تلاش کند تا استانداردهای شخصی بسیار بالایی را معمولاً برای اجتناب از انتقاد برآورده کند که این حالت منجر به بیش انتقادی نسبت به خود و یا دیگران می‌شود.

  • تله شخصیتی تنبیه

اعتقاد به اینکه افراد باید با عواقب اشتباهات خود روبرو شوند.

تله های زندگی

  •  
۱۲ آذر ۰۰ ، ۱۳:۳۳ موافقین ۰ مخالفین ۰

دولوکستین ۲۰

اشکال دارویی:

ﻛﭙﺴﻮل، آزادﺳﺎزی ﺗﺄﺧﻴﺮی، ﭘﻠﺖﻫﺎی اﻧﺘﺮﻳﻚ ﻛﻮﺗﺪ، ﺧﻮراﻛﻲ: ۲۰mg :Cymbalta، ۳۰mg، ۶۰mg

مکانیسم عمل:

دولوکستین ﻳﻚ ﻣﻬﺎر ﻛﻨﻨﺪه ﻗﻮی ﺑﺎزﺟﺬب ﻧﻮروﻧﻲ ﺳـﺮوﺗﻮﻧﻴﻦ و ﻧـﻮراﭘﻲ ﻧﻔـﺮﻳﻦ اﺳـﺖ و ﻳﻚ ﻣﻬﺎر ﻛﻨﻨﺪه ﺿﻌﻴﻒ ﺑﺎزﺟﺬب دوﭘﺎﻣﻴﻦ اﺳﺖ.

دولوکستین ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻣﻬﻤﻲ ﺑﺮ روی ﮔﻴﺮﻧﺪهﻫﺎی Muscarinic cholinergic، H1-Histaminegic ﻳــﺎ Alpha2-Adrenergic اﻧﺠــﺎم ﻧﻤــﻲدﻫــﺪ و اﻳــﻦ دارو ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻣﻬﺎرﻛﻨﻨﺪﮔﻲ MAO را ﻧﺪارد.

دولوکستین ۲۰

دولوکستین داروی پرکاربرد در درمان برخی اختلالات خلقی و عصبی می باشد و در مواردی همچون افسردگی، اختلال اضطرابی، دردهای ناشی از آسیب عصبی در بیماران دیابتی (نوروپاتی دیابتی)و…تجویز می گردد.

دولوکستین و لاغری

بسیاری از افراد در این زمینه سوال می پرسند که آیا دولوکستین چاق کننده است ؟! باید بدانید یکی از عوارض جانبی این قرص از دست دادن اشتهاست. در نتیجه مصرف این قرص می تواند باعث کاهش وزن شود و منجر به چاقی نمی شود.

دولوکستین نی نی سایت
دولوکستین چاق کننده است؟

قرص دولوکستین لاغر کننده است زیرا اشتها را کاهش می دهد .

دولوکستین و کاهش وزن

بسیاری از افراد در این زمینه سوال می پرسند که آیا دولوکستین چاق کننده است ؟! باید بدانید یکی از عوارض جانبی این قرص از دست دادن اشتهاست. در نتیجه مصرف این قرص می تواند باعث کاهش وزن شود و منجر به چاقی نمی شود.

دولوکستین خارجی

قرص های خارجی با ایرانی تفاوتی ندارد زیرا مواد مصرف کننده آن یکسان است .

دولوکستین خوبه؟

بله این دارو بسیار اثر بخش هست و در زمینه های افسردگی، اختلال اضطرابی، دردهای ناشی از آسیب عصبی در بیماران دیابتی (نوروپاتی دیابتی)و…تجویز می گردد.

 

دولوکستین و سردرد

سردرد میگرنی می‌تواند موجب حس تپش مانند زوق‌زوق در ناحیه‌ای از سر شود و معمولا با تهوع، استفراغ و حساسیت شدید به نور و صدا همراه است.

حملات میگرن می‌توانند برای چند ساعت تا چند روز باعث ایجاد درد قابل‌توجهی شوند و ممکن است آنقدر شدید باشد که شما فقط می‌خواهید جایی تاریک و ساکت را برای دراز کشیدن پیدا کنید.

در برخی از موارد قبل از میگرن و یا همراه با میگرن علائم هشداردهنده حسی (آئورا یا هاله) رخ می‌دهند، مانند درخشش لحظه ای نور، نقاط کور یا سوزن‌سوزن شدن دست یا پا.

داروها می‌توانند به کاهش دفعات و شدت میگرن کمک کنند. اگر درمان در گذشته برایتان بی‌فایده بوده است، با دکتر در مورد مصرف داروی متفاوتی برای سردرد میگرن صحبت کنید. داروهای مناسب، همراه با راه‌حل‌های خودیاری سودمند و تغییرات در شیوه زندگی شاید بسیار سودمند باشند.

سندرم سروتونین نوعی وضعیت بالینی نادر اما بالقوه کشنده است و هنگامی رخ می‌دهد که بدن بیش از حد سروتونین (ماده‌ای شیمیایی در سیستم عصبی) دارد. این اتفاق در صورتی رخ می‌دهد که داروهایی به نام تریپتان‌ها و داروهای ضدافسردگی معروف به مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIها) و یا مهارکننده‌های بازجذب سروتونین و نوراپی نفرین (SNRIها) را مصرف می‌کنید. این داروها به طور طبیعی سطح سروتونین را افزایش می‌دهند. هنگامی که باهم ترکیب می‌شوند، این داروها باعث افزایش سطح سروتونین در سیستم عصبی می‌شوند و اگر بازهم از این داروها مصرف کنید وضعیت بدتر خواهد شد. تریپتان‌ها شامل داروهایی مانند سوماتریپتان (Imitrex) و یا زولمیتریپتان (Zomig) هستند. برخی از SSRIهای رایج عبارتند از سرترالین (Zoloft)، فلوکستین (Sarafem، پروزاک) و پاروکستین (پاکسیل). SNRIها شامل دولوکستین (سیمبالتا) و ونلافاکسین (افکسور XR) هستند.

دولوکستین عبیدی
دولوکستین ۱۰

دولوکستین اکتوور

دولوکستین (duloxetine) دارویی است که برای درمان اختلال افسردگی اساسی (ماژور) و اختلال اضطراب عمومی (جنرالیزه)، در درمان فیبرومیالژیا (یک اختلال درد مزمن)، یا درد عضلانی مزمن یا درد مفاصل (مانند کمر درد و درد ناشی از استئوآرتریت)، و برای درمان درد ناشی از آسیب عصبی در افراد مبتلا به دیابت، (نوروپاتی دیابتی) استفاده می‌شود. این دارو همچنین برای کاهش خشم و پرخاشگری نیز به کار می‌رود که در اوایل دو روز، خشم را تشدید می‌کند.

دولوکستین ایرانی

دولوکستین ایرانی تحت نام لوکستا در بازار عرضه می شود .

دولوکستین اهسته رهش

کپسول آهسته رهش را کاملا ببلعید . این کپسول را می توان با یا بدون غذا مصرف نمود .از جویدن ، شکستن و یا بازکردن  کپسول خودداری نمایید .

دولوکستین ادرار

بی‌ اختیاری ادرار شایع‌ترین فرم مشکلات ادراری است. این بدان معنی است که ادرار فرد بدون اختیار او ، همراه با سرفه ، عطسه و یا ورزش از مثانه‌اش خارج می‌شود. این اتفاق زمانی می‌افتد که عضلات کف لگن که مثانه شما را حمایت می‌کنند ، ضعیف شده باشند. زایمان دلیلی برای ضعیف شدن عضلات کف لگن است. درمان اصلی برای بی‌ اختیاری ادرار ، ورزش‌های کف لگن است. جراحی نیز به سفت شدن عضلات خروجی مثانه کمک می‌کند. اگر ورزش‌های کف لگن به تنهایی موثر نباشد ، پزشک همراه با آن ، برایتان داروی دولوکستین تجویز می‌کند. داروی دولوکستین برای مشکلات ادراری بیشتر در زنانی که علاقه‌ای به انجام عمل جراحی برای درمان بی‌ اختیاری ادرار ندارند ، تجویز می‌شود.

دولوکستین اضطراب

  • برای درمان اضطراب: دوز شروع مصرف 30 میلی گرم یکبار در روز است که می تواند تا 60 میلی گرم در روز افزایش یابد.

دولوکستین امین
ایا دولوکستین باعث چاقی میشود

خیر باعث چاقی نمی شود .

ایا دولوکستین باعث لاغری میشود

بله باعث لاغری می شود .

دولوکستین برای چیست 

دولوکستین برای چی خوبه

دولوکستین یکی از انواع داروهای ضد افسردگی است که در زیر گروه سه حلقه‌ای‌ها قرار دارد. این دارو با افزایش سروتونین و نوراپی‌نفرین به درمان افسردگی و بالا بردن سطح نشاط و شادی کمک می‌کند و نسبت به بقیه داروها تاثیر بهتری داشته و عوارض کمتری دارد. قرص دولوکستین باید با تجویز پزشک مصرف شود و در صورت بروز عوارض جدی مانند اضطراب، سفتی عضلات و استفراغ باید مصرف دارو را قطع کنید. همچنین دولوکستین را هیچ‌گاه با داروهایی که با آن تداخل دارند مصرف نکنید و هنگام مراجعه به پزشک لیستی از داروهایی که استفاده می‌کنید همراه خود داشته باشید

دولوکستین برای کمر درد

بر اساس بررسی های علمی در این باره مشخص شده است که بیش از سه چهارم مردم در طول زندگی خود دچار کمردرد مزمن می شوند. دردهای پراکنده بدن، اضطراب و افسردگی‏، خستگی، مشکلات حافظه و اختلال در سیکل خواب مواردی هستند که با واسطه مراکز مغزی که در کنترل درد دخیل هستند، مرتبط اند. در مواردیکه دردهای بدنی مثل کمردرد به صورت درد مزمن اتفاق می‌ افتند، می توان با کمک بررسی های بالینی شدت درد را پیش‌ بینی کرد. در نتیجه، دردهای مزمن می‌ تواند به یک سندرم درد مزمن تبدیل شود که عملکرد و کیفیت زندگی را مختل می‌ کند. بیماری افسردگی مزمن و درد مزمن ناتوان‌ کننده با یکدیگر بسیار مرتبط هستند. در حال حاضر بیماری افسردگی مداوم و دردهای مزمن بدنی، هر دو از مشکل های اصلی بهداشت عمومی هستند. اختلال افسردگی اساسی‏ ( MDD) از ‏شایع‌ ترین بیماری روان‌ پزشکی است و به عنوان یک هدف مهم مداخله در زمینه روان‌ پزشکی شناخته شده‌ است. با این حال، بیماری افسردگی ماژور هنوز همچنان که باید نیز تشخیص داده نمی‌ شود و در نتیجه به درستی درمان نمی‌ شود. علاوه بر این، اختلال اضطراب منتشر ‏(GAD)‏، اختلال وسواسی – اجباری ‏(OCD)‏ و اختلال استرس پس از سانحه ‏(PTSD) ‏ از دیگر بیماری‌ های شایع روان‌ پزشکی همراه با بیماری افسردگی ماژور هستند که معمولا منجر به پیش‌ آگهی بدتری می‌ شوند که بهبود علائم بیماری افسردگی مداوم را به خطر می‌ اندازند.
درد مزمن یک بیماری مزمن با بعد دوگانه است که بر روی مسیرهای انتقال پیام درد تاثیر می گذارد و به نوعی در ایجاد درد نوروپاتیک در کمردرد مزمن دخیل هست. بر اساس مطالعات مشخص شده است که دردهای مزمن بدن بخصوص کمردرد روی افت کیفیت زندگی فرد تاثیر دارد. از نظر بالینی نیز کمر دردهای مزمن با اختلالات عاطفی مانند افسردگی، فقدان لذت، اختلال حافظه، اختلالات خواب و اضطراب مرتبط است. علاوه بر این، درد مزمن می تواند از طریق ایجاد استرس طولانی مدت بر روی بدتر شدن روحیه فرد تاثیر بگذارد. به عبارت دیگر، رویدادهای استرس زای مزمن، موجب ایجاد تغییرات بیوشیمیایی و پاتوفیزیولوژیک میشود که منجر به اختلالات خلقی بخصوص افسردگی و استرس می‌ شوند که ممکن است خطر درد مزمن مثل کمردرد را افزایش داده و یا آن را تشدید کند.

بر اساس نتایج مرور سیستماتیک اخیر منتشر شده مشخص شده است که دولوکستین در میان داروهای ضدافسردگی است که برای درمان درد مزمن مثل سردرد، کمردرد و بدن درد بر اساس صلاحدید روانپزشک و متخصص مغز و اعصاب توصیه می‌شود. محققان امروزه ثابت کرده اند که دولوکستین یا Cymbalta برای کنترل درد مزمن ناحیه کمر موثر است. بنابراین نیاز است که مداخلات موثر مبتنی بر شواهد برای کاهش دردهای مزمن بدنی صورت بگیرد. دولوکستین، یک مهار کننده بازجذب سروتونین نور اپی نفرین است که برای درمان کمردرهای مزمن طبق تجویز روانپزشک موثر است.

یافته‌های بعضی از مقالات در مورد رابطه بین اضطراب و درد شناخته شده‌است و نشان می‌دهد که بیماران با کمردرد مزمن که از نظر عاطفی و هیجانی پاسخ دهی بالغانه ای دارند، بهتر به داروی دولوکستین پاسخ می دهند. مفهوم بالینی این است که شاید بیماران مضطرب / آشفته که همزمان کمردرد مزمن دارند به مداخلات رفع اضطراب به طور همزمان با مصرف دولوکستین بهتر جواب بدهند. بیماران با سلامت هیجانی و روانی پایه نرمال از نظر سطح اضطراب،افسردگی، تحریک پذیری که کمردرد مزمن دارند، به داروی دولوکستین بهتر جواب می دهند. این یافته‌ها با نتایج بسیاری از مطالعات سازگار هستند که نشان می‌دهند که سطح اضطراب فرد می تواند درک درد در مغز فرد را پیش‌بینی ‌کند.

دولوکستین با چه داروهایی تداخل دارد

تداخلات دارویی از آن جهت حائز اهمیت است که می تواند اثربخشی کپسول دولوکستین را افزایش یا کاهش دهد.
تصور کنید که شما دارویی مصرف می کنید که عملکرد این دارو را کاهش می دهد. بنابراین این موضوع می تواند موجب کاهش اثر آن و همچنین طولانی شدن درمان و یا غیر مؤثر گردیدن آن شود. عکس این موضوع نیز صادق است. بدین صورت که اگر داروی دیگری میزان تأثیر کپسول دولوکستین را افزایش دهد می تواند شما را مستعد عوارض آن نماید. بنابراین پزشک شما بایستی دوز این دارو را کاهش دهد تا احتمال عوارض آن را بکاهد.
بنابراین به تمامی بیماران توصیه می شود قبل از مصرف داروی خود تمامی داروهای خود را به پزشک خود نشان دهند تا وی بتواند تصمیم صحیح تری را در درمان آنها اتخاذ نماید.
داروهای آنتی هیستامین(نظیر ستریزین، دیفن هیدرامین)، خواب آور(نظیر زولپیدم، آلپرازولام و دیازپام)، شل کننده عضلانی، مخدرها(نظیر کدئین) و مصرف الکل از مواردی هستند که پزشکتان باید از آن ها آگاهی داشته باشد.
برخی از داروهایی که می توانند با کپسول دولوکستین تداخل داشته باشند عبارتند از:

  • داروهای آنتی کولینرژیک نظیر بلادونا
  • سایمتیدین
  • تئوفیلین
  • تریپتوفان
  • داروهای پارکینسون
  • کلونیدین
  • رسپریدون
  • لینزولید
  • متیلن بلو
  • فنی توئین
  • کاربامازپین
  • داروهای ضد انعقاد خون
  • مسکن ها و داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی
  • داروی آمفتامین (مثلاً Adderall, Focalin, Vyvanse, Ritalin, Concerta, Strattera)؛
  • داروی آنتی‌بیوتیک (سیپروفلوکساسین، اینوکساسین)؛
  • داروی رقیق کننده‌ خون – مثلاً وارفارین؛
  • داروهای مربوط به ضربان قلب – مثلاً فلوکایینید، پروپیفنون، کوئینیدین و غیره؛
  • مخدرها؛
  • داروهای مربوط به درمان اختلالات خلق و خویی، اختلالات افکار، یا بیماری‌های روانی- مثلاً بوسپیرون، لیتیوم و بسیاری داروهای دیگر؛
  • داروهای سردرد میگرنی – مثلاً سوماتریپتان، ریزاتریپتان، زولمیتریپتان

البته لیست بالا همه‌ داروهایی که با دولوکستین تداخل دارند را در بر ندارد و سایر داروها نیز ممکن است با این دارو تداخل داشته باشند؛ مثلاً ویتامین ها و داروهای گیاهی.

دولوکستین برای چیه

  • اختلال افسردگی اساسی
  • اختلال اضطراب عمومی
  • نوروپاتی محیطی دیابتی
  • فیبرومیالژیا
  • درد مزمن اسکلتی عضلانی
  • آرتروز زانو در بزرگسالان
  • کمردرد مزمن در بزرگسالان
  • بی اختیاری ادراری استرس در زنان بزرگسال
  • نوروپاتی محیطی ناشی از شیمی درمانی
  • بی‌اختیاری ادراری استرسی در مردان بزرگسال پس از عمل پروستات تا زمان بهبودی

دولوکستین به انگلیسی

Duloxetine

دولوکستین به زبان انگلیسی

Duloxetine

دولوکستین تیروئید

اگر دچار کم کاری غده تیروئید هستید به پزشک اطلاع دهید .

موارد مصرف:

درﻣﺎن ﺣـﺎد و ﻧﮕـﻪ دارﻧـﺪهی اﺧـﺘﻼل اﻓﺴـﺮدﮔﻲ ﺷـﺪﻳﺪ (MDD): درﻣـﺎن اﺧـﺘﻼل اﺿـﻄﺮاب ﻋﻤﻮﻣﻲ (GAD)؛ ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ درد ﻧﻮروﭘﺎﺗﻲ ﻣﺤﻴﻄﻲ دﻳـﺎﺑﺘﻲ (DPNP)؛ ﻣـﺪﻳﺮﻳﺖ ﻓﻴﺒﺮوﻣﻴـﺎﻟﮋی (FM)؛ دردﻋﻀﻼﻧﻲ- اﺳﻜﻠﺘﻲ ﻣﺰﻣﻦ (ﻣﺎﻧﻨﺪ، اﺳﺘﺌﻮآرﺗﺮﻳﺖ)

دوزبندی در بزرگسالان:

اﻃﻼﻋﺎت ﺗﺠﻮﻳﺰی دولوکستین دوز ۲۰ ﻣﻴﻠﻲﮔﺮم دوﺑﺎر در روز ﻳـﺎ ۶۰ ﻣﻴﻠـﻲﮔـﺮم ﺑـﻪ ﺷـﻜﻞ ﻳﻚ ﻳﺎ دو ﺑﺎر در روز را ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻣﻲدﻫﺪ.

ﻣﻌﻤﻮﻻً دارو ﺑﺎ دوز ۳۰ ﻣﻴﻠﻲﮔﺮم روزاﻧﻪ آﻏﺎز ﻣـﻲﺷـﻮد ﺗـﺎ ﻋﻮارض ﺟﺎﻧﺒﻲ ﻛﺎﻫﺶ ﻳﺎﺑﺪ و ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺗـﺎ دوز ۶۰ ﻣﻴﻠـﻲﮔـﺮم روزاﻧـﻪ اﻓـﺰاﻳﺶ داده ﻣـﻲﺷـﻮد، ﺑﻌﻀـﻲ ﺑﻴﻤﺎران ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ از اﺳﺘﻔﺎده ﺑﺎ دوز ۱۲۰ ﻣﻴﻠﻲﮔﺮم ﻧﻴﺰ ﺳﻮد ﺑﺒﺮﻧﺪ.

ﻣﺸﻜﻼت دﺳﺘﮕﺎه ﮔـﻮارش ﭘـﺲ از ﻣﺼﺮف دولوکستین ﺑﺴﻴﺎر ﺷﺎﻳﻊ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﺗﻬﻮع، ﺧﺸـﻜﻲ دﻫـﺎن و ﻳﺒﻮﺳـﺖ اﺳـﺖ.

ﺣﺎﻟـﺖ ﺗﻬﻮع ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺑﺴﻴﺎر ﺷـﺎﻳﻊ ﺑﺎﺷـﺪ. اﺳـﻬﺎل و اﺳـﺘﻔﺮاغ ﺑـﻪ ﻧـﺪرت ﻣﺸـﺎﻫﺪه ﻣـﻲﺷـﻮد.

ﺑـﻲ ﺧـﻮاﺑﻲ، ﺳﺮﮔﻴﺠﻪ، ﺧﻮاب آﻟﻮدﮔﻲ و ﺗﻌﺮﻳﻖ ﻧﻴﺰ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻣﻲﺷـﻮد.

ﻣﺸـﻜﻼت ﺟﻨﺴـﻲ ﻧﻴـﺰ ﭘـﻴﺶ ﻣـﻲآﻳـﺪ، اﻣـﺎ ﮔﺰارﺷﺎت ﻧﺸﺎن داده ﻛﻪ اﻳﻦ ﻣﺸﻜﻞ، در اﺛﺮ اﺳﺘﻔﺎده از اﻳـﻦ داروﻫـﺎ ﺑـﻪ ﺧﺼـﻮص در زﻧـﺎن، ﻛﻤﺘـﺮ از SSRI اﺳﺖ.

جذب و متابولیسم دارو:

دولوکستین ﻫﻢ ﻣﻬﺎر ﻛﻨﻨﺪه و ﻫﻢ ﺳﺎب ﺗﺎﻳﭗ CYP2D6 اﺳﺖ.

داروﻫـﺎﻳﻲ ﻛـﻪ ﺑـﺎ اﻳـﻦ آﻧـﺰﻳﻢ ﻣﺘﺎﺑﻮﻟﻴﺴﻢ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ را ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ اﺣﺘﻴﺎط ﺑﺎ دولوکستین ﻣﺼﺮف ﻛﺮد. داروﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ CYP2D6 را ﻣﻬـﺎر ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ (ﻣﺎﻧﻨﺪ Paroxetine و (Fluoxetine و داروﻫﺎﻳﻲ ﻛـﻪ CYP1A2 را ﻣﻬـﺎر ﻣـﻲﻛﻨﻨـﺪ (ﻣﺎﻧﻨـﺪ (Fluvoxamine ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺳﻄﺢ دارو را در ﭘﻼﺳﻤﺎ اﻓﺰاﻳﺶ دﻫﺪ.

دولوکستین ﻳﻚ درﻣﺎن ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻪ ﻓﺮد ﺑﺮای دردﻫﺎی ﺟﺴﻤﺎﻧﻲ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎ اﻓﺴـﺮدﮔﻲ ﻣﺼـﺮف ﻣﻲﺷﻮد؛ اﻣﺎ اﻳﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ در ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺗﻲ ﻛﻪ از داروﻳﻲ دﻳﮕـﺮ ﺑـﻪ ﻋﻨـﻮان ﻛﻨﺘـﺮل ﻓﻌـﺎل اﺳـﺘﻔﺎده ﻣـﻲﻛﻨﻨـﺪ ﺑﺮرﺳﻲ ﻧﺸﺪه اﺳﺖ.

اﮔﺮﭼﻪ از دولوکستین ﺑﺮای درﻣﺎن آﺳـﻴﺐ ﻋﺼـﺒﻲ دﻳـﺎﺑﺘﻲ اﺳـﺘﻔﺎده ﻣـﻲﺷـﻮد، ﺗﺎﻛﻨﻮن ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻧﺸﺪه ﻛﻪ ﺑﺮ دﻳﮕﺮ داروﻫﺎی ﺿﺪاﻓﺴﺮدﮔﻲ در ﺑﻬﺒﻮد درد ارجعیت دارد.

عوارض جانبی:

عوارض جانبی جدی: اگر شما پس از مصرف این دارو دچار هر یک از عارضه‌های زیر شدید، سریعاً با پزشک خود تماس گرفته و او را در جریان قرار دهید.

تهوع، درد بالای معده، خارش، از دست دادن اشتها، ادرار تیره، مدفوع سفالی رنگ، یرقان (زردی پوست و چشم)؛ اضطراب، توهم، تب، ضربان قلب سریع، رفلکس بیش از حد فعال، استفراغ، اسهال، از دست دادن هماهنگی.

عضلات بسیار سفت (سفت و سخت)، تب بالا، عرق کردن، گیجی، لرزش. کبودی، خون‌ریزی غیر معمول.

ادرار کردن دردناک و دشوار؛ سردرد، مشکل در تمرکز، مشکلات حافظه، ضعف، احساس ناپایدار، تشنج، تنفس کم عمق یا تنفسی که متوقف می‌شود، واکنش شدید پوست – تب، گلو درد، تورم صورت و زبان، سوزش در چشم، درد پوست.

عوارض جانبی شایع: خشکی دهان. خواب آلودگی. احساس خستگی. تهوع خفیف یا از دست دادن اشتها، یبوست.

موارد منع مصرف:

اﺳﺘﻔﺎده ﻫﻤﺰﻣﺎن ﻳﺎ در ﻇﺮف ۲ ﻫﻔﺘﻪ از اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻬﺎرﻛﻨﻨﺪهﻫﺎی MAD؛ ﮔﻠﻮﻛﻮم ﺑﺎ زاوﻳـﻪ ﺑﺴـﺘﻪ ﻛﻨﺘﺮل ﺷﺪه

۰۹ آذر ۰۰ ، ۱۲:۴۰ موافقین ۰ مخالفین ۰

قرص پرفنازین

اشکال دارویی:

TAB:2 mg, 4 mg, 8 mg

Injection : 5 mg / ml

 

پرفنازین ۲ چیست

پرفنازین در اسکیزوفرنی و حالات روانی ،مانیا و درمان کمکی کوتاه مدت اضطراب شدید، تحریکات روانی حرکتی، هیجان و تحریکات رفتاری شدید و ناگهانی ، استفراغ و تهوع شدید به کار می رود.

پرفنازین پس از مصرف خوراکی ، سریع ولی ناکامل جذب گردیده، تحت تأثیر متابولیسم عبور اول کبدی قرار گرفته و غیر فعال می‌گردد. متابولیت‌ها و مقدار ناچیز داروی تغییر نیافته عمدتاً از راه ادرار و مقداری نیز از طریق صفرا دفع می‌گردند. پیوند این دارو به پروتئین‌های پلاسما بسیار زیاد است.

پرفنازین و افسردگی

در میزان های کم، داروی پرفنازین در صورت صلاحدید متخصص اعصاب و روان می تواند برای درمان بیماری افسردگی به همراه داروی ضدافسردگی استفاده شود. به هنگام درمان بیماری افسردگی، قرص پرفنازین در سریع ترین زمانی که علائم بیماری فرد قطع شود، با دستور روانپزشک و بر اساس صلاحدید او تنظیم می شود. داروی پرفنازین، خاصیت ضدافسردگی به ذات ندارد. مطالعات مختلف نشان می دهند که استفاده از قرص پرفنازین با فلوکستین (پروزاک) در بیماران مبتلا به افسردگی سایکوتیک یا با روانپریشی یا جنون می تواند موثر باشد، اگر چه که احتمال این وجود دارد که داروی فلوکستین با متابولیسم پرفنازین تداخل ایجاد نموده و باعث افزایش مقادیر پلاسمایی پرفنازین و نیمه عمر طولانی تر آن شود. در این ترکیب، فعالیت ضد استفراغی قوی پرفنازین باعث کاهش تهوع و استفراغ ناشی از فلوکستین و همچنین بی قراری اولیه ایجاد شده توسط فلوکستین می شود.
قرص پرفنازین در گذشته در میزان های کم به عنوان آرامش بخش خفیف یا مینور در بیماران دارای سابقه مشخص اعتیاد به مواد یا الکل استفاده شده است، کاری که امروزه قویا منع می شود.
داروی پرفنازین ویژگی های آرامش بخش و ضداضطراب دارد، که این دارو را برای درمان بیماران دارای روانپریشی با بی قراری مناسب می کند.
یکی از موارد off-label باارزش برای استفاده داروی پرفنازین، درمان کوتاه مدت بیماری هیپرامزیس گراویداروم یا استفراغ شدید است که در آن زنان باردار تهوع و استفراغ شدید تجربه می نمایند. این مشکل ممکن است آنقدر شدید شود که بارداری را به خطر اندازد. البته استفاده از داروی پرفنازین در زنان حامله باید فقط با تجویز متخصص زنان و زایمان و تحت نظر او باشد.

قرص پرفنازین

پرفنازین ۲ برای چیست

پرفنازین یک داروی انتی سایکوتیک یا ضد روان پریشی فنوتیازین است . پرفنازین برای درمان اختلالات روان پریشی مثل اسکیزوفرنی استفاده می شود . همچنین برای کنترل حالت تهوع و استفراغ شدید نیز به کار می رود.

پرفنازین نی نی سایت
پرفنازین و چاقی

داروها اغلب به خودی خود باعث چاقی نمی شوند بلکه عوارض جانبی شان با اضافه وزن همراه هستند. برای مثال بعضی داروها اشتها را افزایش می دهند

پرفنازین 2 چیست

پرفنازین دارویی ضد روان‌پریشی است که با تأثیر بر برخی از مواد موجود در مغز به ایجاد تعادل روحی-روانی بیمار کمک می‌کند ولی با وجود این همچون سایر داروها دارای یک‌سری عوارض جانبی است که در تداوم مصرف آن باید مزایای آن بیشتر از عوارضش باشد.

 

پرفنازین ۲ عوارض

آثار خارج هرمی خصوصدیستونی ،به ویژه با مقادیر مصرف زیاد شایع تر بوده و در مصرف طولانی مدت دیسکینزی دیررس ممکن است بروز نماید. خواب آلودگی ،سستی ،کابوس شبانه ،بی خوابی ،بی ثباتی ،افسردگی ،خشکی دهان ،یبوست ،احتباس ادرار،تاری دید و احتقان بینی از عوارض شایع دارو هستند.

همراه با سایر داروهای تضعیف کننده سیستم اعصاب مرکزی ،همراه با سایر داروهای تضعیف کننده مغز استخوان ،در بیماری فیوکروموسیتوم ،در بیماران مسن دچار آشفتگی و بی قراری نباید مصرف شود.
نکات قابل توصیه به بیمار:
1.مصرف این دارو در کودکان زیر سن 14 سال توصیه نمی شود.
2.این دارو ممکن است ایجاد خواب آلودگی نموده و موجب اختلال در انجام کارهایی شود که نیاز به دقت و هشیاری دارند

پرفنازین و فلوکستین

پرفنازین و فلوکستین با یکدیگر تداخل دارویی دارند، زیرا فلوکستین از جمله داروهای موثر بر آنزیم های کبدی که باعث خروج پرفنازین از بدن می شود می باشد. همچنین قرص پرفنازین با داروهای آلپرازولام، سیتریزین و دیفن هیدرامین نیز تداخل دارویی دارد..

پرفنازین 2 نی نی سایت
پرفنازین اضطراب

همراه مصرف این دارو، از دارو‌های آرامش بخش، ضد درد، قرص‌های خواب، دارو‌های ضد افسردگی و ضد اضطراب را مصرف نکنید.

پرفنازین افسردگی

پرفنازین برای درمان انواع اختلالات سایکوتیک مانند اسکیزوفرنی به کار برده می‌شود. علاوه بر این، برای کنترل تهوع و استفراغ شدید نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.

در دوزهای پایین از آن برای درمان افسردگی آژیته (همراه با داروی ضد افسردگی ) استفاده می شود. هنگام درمان افسردگی ، پرفنازین به همان سرعتی که شرایط بالینی اجازه می دهد قطع می شود. Perphenazine هیچ فعالیت ضد افسردگی ذاتی ندارد. مطالعات متعدد نشان می دهد که استفاده از پرفنازین با فلوکستین (Prozac) در بیماران مبتلا به افسردگی سایکوتیک بسیار امیدوار کننده است ، اگرچه فلوکستین در متابولیسم پرفنازین تداخل دارد و باعث بالاتر رفتن سطح پلاسمایی پرفنازین و نیمه عمر بیشتر می شود. در این ترکیب ، اثر ضد استفراغ قوی پرفنازین باعث کاهش تهوع و استفراغ ناشی از فلوکستین و همچنین آژیتاسیون اولیه ناشی از فلوکستین می شود. هر دو عمل می تواند برای بسیاری از بیماران مفید باشد.

پرفنازین امپول

پرفنازین در اسکیزوفرنی و حالات روانی ،مانیا و درمان کمکی کوتاه مدت اضطراب شدید، تحریکات روانی حرکتی، هیجان و تحریکات رفتاری شدید و ناگهانی ، استفراغ و تهوع شدید به کار می رود.

آیا پرفنازین اعتیاد آور است

خیر

پرفنازین و اضطراب

همراه مصرف این دارو، از دارو‌های آرامش بخش، ضد درد، قرص‌های خواب، دارو‌های ضد افسردگی و ضد اضطراب را مصرف نکنید.

ایا پرفنازین باعث چاقی میشود

بعضی داروها اشتها را افزایش می‌دهند و باعث می‌شوند در مصرف غذا زیاده‌روی کنید. بعضی دیگر نیز بر روند جذب و ذخیره‌سازی گلوکز توسط بدن تاثیر می‌گذارند اما در مجموع ممکن است باعث چاقی شود .

اثر پرفنازین

پرفنازین همچون اغلب داروهای آنتی سایکوتیک گیرنده‌های دوپامینی را مهار نموده و اثر درمانی خود را با مهار این گیرنده‌ها در سیستم مزولیمبیک و مزوکورتیکال اعمال‌می‌نماید. همچنین سبب مهار گیرنده‌های آلفاآدرنرژیک و موسکارینی می‌گردد.

اشکال پرفنازین

قرص و آمپول

پرفنازین آرامبخش

این دارو در دسته خواب آورهای آرامبخش ،وضد جنون ها دسته بندی می شود .

آیا پرفنازین خواب آور است

بله . پرفنازین خواب آور است .

پرفنازین خواب آور

پرفنازین از دسته داروهای آرامبخش برای بیماران می باشد که برای درمان اسکیزوفرنی و درمان اضطراب شدید مورد استفاده قرار می گیرد .در صورت داشتن بیماری قلبی از مصرف این دارو خودداری کنید .از عوارض مصرف این دارو می توان افسردگی , خواب آلودگی و یبوست را نام برد .

پرفنازین برای چیست

اسکیزوفرنی و حالات روانی ،مانیا و درمان کمکی کوتاه مدت اضطراب شدید، تحریکات روانی حرکتی، هیجان و تحریکات رفتاری شدید و ناگهانی ، استفراغ و تهوع

پرفنازین برای چی خوبه

درمان اختلالات روان پریشی یا درمان حالت تهوع و استفراغ

پرفنازین برای وسواس فکری

پرفنازین برای وسواس فکری تجویز می شود

پرفنازین با چه داروهایی تداخل دارد

مصرف آن همراه با داروهای ضد آریتمی و نیز داروهای ضد هیستامین نظیر ترفنادین و آستمیزول یا مسدد گیرنده بتا مانند سوتالول ،خطر بروز آریتمی بطنی را افزایش می دهد. داروهای ضد افسردگی خصوص انواع سه حلقه ای سبب افزایش غلظت خونی و نیز اثرات ضدموسکارینی این دارو می گردند. پرفنازین ممکن است باعث کاهش آستانه تشنج شده و با اثر داروهای ضدصرع مقابله نماید. مصرف این دارو همراه با داروهایی مانند متوکلوپرامید و لیتیوم خطر بروز عوارض خارج هرمی را افزایش می دهد. پرفنازین با اثر داروهای ضدپارکینسون مانند بروموکریپتین و لوودوپا مقابله می نماید.

پرفنازین برای وسواس

پرفنازین برای وسواس فکری تجویز می شود

پرفنازین برای معده

این دارو در مورد کاربرد این دارو در کنترل تهوع و استفراغهای شدید،  معده و گوارش تجویز می شود .

پرفنازین برای اضطراب

Perphenazine دارای خاصیت آرام بخش و ضد اضطراب است ، و این دارو برای درمان بیماران سایکوتیک آژیته مفید است.

پرفنازین برای درمان چیست

• درمان انواع اختلالات سایکوتیک مانند اسکیزوفرنی

• درمان مرحله شیدایی اختلال دو قطبی

• اختلال اسکیزوافکتیو

• کاهش رفتار پرخاشگرانه و میل به آسیب رساندن به خود / دیگران

• کاهش توهم

• کنترل تهوع و استفراغ شدید

• درمان افسردگی آژیته

• دارای خاصیت آرام بخش و ضد اضطراب

پرفنازین برای چی هست

داروی ضد روانپریشی تیپیک است

پرفنازین برای خواب

این دارو باعث می شود راحتتر به خواب بروید .

 

مکانیسم عمل:

ﭘﺮﻓﻨﺎزﻳﻦ ﻳﻚ ﺗﺎ ﺳﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﭘﺲ از ﺟﺬب ﮔﻮارﺷﻲ، ﺑﻪ ﺣﺪاﻛﺜﺮ ﻏﻠﻈﺖ ﺧﻮد ﻣـﻲرﺳـﺪ، و ﻧﻴﻤـﻪ ﻋﻤـﺮ دﻓﻊ ﻛﺎﻣﻞ آن ۹ ﺳﺎﻋﺖ اﺳﺖ .

ﻳﻚ ﻣﺘﺎﺑﻮﻟﻴﺖ ﻓﻌﺎل(۷ ﻫﻴﺪروﻛﺴﻲ ﭘﺮﻓﻨﺎزﻳﻦ) دارد ﻛﻪ ﺑﺮای ﻛﻠﻴﺮاﻧﺲ آن ۱۹ ﺳﺎﻋﺖ زﻣﺎن ﻻزم اﺳﺖ.

دارو ﺑﻮﺳـﻴﻠﻪی ﺳـﺎﻳﺘﻮﻛﺮوم P450 اﻳﺰوآﻧـﺰﻳﻢ CYP2D6، اﻛﺴـﻴﺪه ﻣﻲﺷﻮد، اﻣﺎ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﻣﺘﺎﺑﻮﻟﻴﺴﻢ آن ﺑﻪ ﺷﻴﻮه آﻟﻜﻴﻞ زداﻳﻲ، ﻫﻴﺪروﻛﺴـﻴﻠﻪ ﺷـﺪن و ﺳـﻮﻟﻔﺎﺗﻪ ﺷـﺪن اﻧﺠﺎم ﺷﻮد.

ﺗﻨﻮع و وﺳﻌﺖ ﺷﻴﻮهﻫﺎی ﻣﺘﺎﺑﻮﻟﻴﺴﻢ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲﺷﻮد ﻏﻠﻈﺖ دارو ﺑﻪ ﻃـﻮر ﻧﺎﮔﻬـﺎﻧﻲ اﻓـﺰاﻳﺶ ﻧﻴﺎﺑﺪ.

ﺗﺪاﺧﻞ اﻳﻦ دارو ﺑﺎ ﻟﻴﺘﻴﻮم ﮔﺰارش ﺷﺪه اﺳﺖ.

موارد مصرف ﭘﺮﻓﻨﺎزﻳﻦ:

پرفنازین در اسکیزوفرنی و درمان کمکی کوتاه مدت اضطراب شدید، تحریکات روانشناختی، حرکتی، هیجان و تحریکات رفتاری شدید و ناگهانی، استفراغ و تهوع شدید به کار می رود.

دوزبندی در بزرگسالان:

ﭘﺮﻓﻨﺎزﻳﻦ اﻏﻠﺐ ۱۶ ﺗﺎ ۳۲ ﻣﻴﻠﻲﮔﺮم در روز ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﻨﻘﺴﻢ در دو دوز ﺗﺠﻮﻳﺰ ﻣﻲﺷـﻮد.

دوز ﺑﻴﺶ از ۶۴ ﻣﻴﻠﻲﮔﺮم در روز ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻧﻤﻲﺷﻮد. ﭘﺮﻓﻨﺎزﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺑـﻪ ﺷـﻜﻞ ﺧـﻮراﻛﻲ آن ﻣﻮﺟـﻮد اﺳـﺖ.

ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﻗﺮصﻫﺎی ﺗﺮﻛﻴﺒﻲ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺿﺪ اﻓﺴﺮدﮔﻲ ﺳﻪ ﺣﻠﻘﻪای آﻣﻲ ﺗﺮﻳﭙﺘﻴﻠﻴﻦ، ﺑﺮای درﻣﺎن اﻓﺴﺮدﮔﻲ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﻋﻼﻳﻢ روان ﭘﺮﻳﺸﻲ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﺷﻮد.

ﻣﺮوری اﺧﻴـﺮ ﺑـﺮ درﻣـﺎن اﺳـﻜﻴﺰوﻓﺮنی ﻧﺸـﺎن داده ﻛــﻪ ﭘﺮﻓﻨــﺎزﻳﻦ ﻋﻼﻳــﻢ اﻛﺴــﺘﺮاﭘﻴﺮاﻣﻴﺪال ﻛﻤﺘــﺮی ﻧﺴــﺒﺖ ﺑــﻪ ﻫﺎﻟﻮﭘﺮﻳــﺪول و ﻧﻴــﺰ داروی ﻧﺴــﻞ دوم(رﺳﭙﺮﻳﺪون) دارد.

تداخل‌های‌ دارویی‌:

مصرف‌ آن‌ همراه‌ باداروهای‌ ضد آریتمی‌ و نیز داروهای‌ ضدهیستامین‌ نظیر ترفنادین‌ و آستمیزول‌ یامسدد گیرنده‌ بتا مانند سوتالول‌، خطربروز آریتمی‌ بطنی‌ را افزایش‌ می‌دهد.

داروهای‌ ضد افسردگی‌ خصوص انواع‌سه‌ حلقه‌ای‌ سبب‌ افزایش‌ غلظت‌ خونی‌ ونیز اثرات‌ ضد موسکارینی‌ این‌ دارو می‌گردند.

پرفنازین‌ ممکن‌ است‌ باعث‌کاهش‌ آستانه‌ تشنج‌ شده‌ و با اثر داروهای‌ ضد صرع‌ مقابله‌ نماید.

مصرف‌ این‌ دارو همراه‌ با داروهایی‌ مانند متوکلوپرامید و لیتیوم‌ خطر بروز عوارض‌ خارج‌ هرمی‌ را افزایش‌ می‌دهد.

پرفنازین‌ با اثر داروهای‌ ضد پارکینسون‌ مانند بروموکریپتین‌ ولوودوپا مقابله‌ می‌نماید.

عوارض جانبی:

خواب آلودگی، افسردگی، خشکی دهان، یبوست، احتباس ادرار، تاری دید و احتقان بینی از عوارض شایع دارو هستند.

خواب‌آلودگی، سرگیجه، سردرد، تاری دید، بی‌خوابی، اسهال، استفراغ، یبوست، از دست دادن اشتها، افزایش تعریق، خشکی دهان، خارش پوست

موارد منع مصرف و احتیاط:

همراه با سایر داروهای تضعیف کننده سیستم اعصاب مرکزی، همراه با سایر داروهای تضعیف کننده مغزاستخوان، خصوصاً در افراد مسن، با احتیاط مصرف گردد.

توجهات پزشکی-پرستاری / آموزش به بیمار – خانواده:

    ۰۸ آذر ۰۰ ، ۲۳:۰۴ موافقین ۰ مخالفین ۰

    قرص ترازودون

    ZYM- Trazodone

    گروه دارویی-درمانی:

    ﺿﺪاﻓﺴﺮدﮔﻲ، ﻣﻬﺎر ﻛﻨﻨﺪه  ﺑﺎز ﺟﺬب ﺳﺮوﺗﻮﻧﻴﻦ/ آﻧﺘﺎﮔﻮﻧﻴﺴﺖ

    اشکال دارویی:

    Tablet: 50mg

    ترازودون ۱۰۰

    قرص ترازودون

    داروی ترازودون 100 برای درمان افسردگی استفاده می‌شود. این دارو به بهبود خلق و خو، اشتها، سطح انرژی و هم‌چنین کاهش اضطراب و بی‌خوابی مربوط به افسردگی کمک می‌کند.

    ترازودون ۵۰

    ترازودون پنجاه 

    ترازودون 50

    قرص ترازودون که با اسامی تجاری متعددی در ایران فروخته می شود، بیشتر برای درمان بی خوابی در دنیا به کار می رود اما در حقیقت داروی ضد افسردگی است. ترازودون در سال ۱۹۸۱ برای کاربرد پزشکی در ایالات متحده تایید شد. در سال ۲۰۱۸، ۳۱ مین داروی تجویز شده در ایالات متحده با بیش از ۲۲ میلیون نسخه بود.

    ترازودون چیست

    قرص ترازودون یک مشتق تری آزولوپیریدین و یک فنیل پیپرازین است که از نظر شیمیایی با نفازودون و اتوپریدون مرتبط است، که هر دوی آن ها مشتقی از آن هستند.

    ترازودون نی نی سایت
    ترازودون برای چیست

    افسردگی و بی خواب

    ترازودون بی خوابی

    ترازودون خواب

    قرص ترازادون گزینه درمانی است که توسط پزشک برای درمان مشکلات بی خوابی بسیاری از بیماران مبتلا به بی خوابی شدید تجویز می گردد. پیشتر ها از این دارو به طور عمده برای درمان  بیماری افسردگی استفاده می شده است، نه به طور اخص برای درمان اختلالات خواب. عوارض اصلی قرص ترازادون، خواب آلودگی است.

    قرص ترازودون برای چیست

    افسردگی و بی خواب

    داروی ترازودون برای چیست

    افسردگی و بی خواب

    ترازودون تداخل دارویی

    ترازودون با چه دارویی تداخل دارد

    مصرف ترازودون همراه با دارو هایی که باعث خواب آلودگی میتواند این اثر را تشدید کند. قبل از مصرف دارو های خواب آور، ضد درد های حاوی مخدر، شل کننده عضلات یا دارویی برای اضطراب، افسردگی یا تشنج، به پزشک خود اطلاع دهید.

    بسیاری از داروها می توانند با ترازودون تداخل ایجاد کنند. درمورد تمام داروهای مصرفی با پزشک مشورت کنید به ویژه:

    • ضد افسردگی های دیگر
    • آناگریلید
    • دروپریدول
    • متادون
    • اندانسترون
    • آنتی بیوتیک ها: آزیترومایسین، کلاریترومایسین، اریترومایسین، لووفلوکساسین، موکسی فلوکساسین، پنتامیدین
    • داروهای ضد سرطان: آرسنیک تری اکسید، وانده تینیب
    • داروهای ضد مالاریا: کلروکین، هالوفانترین،
    • داروهای مرتبط با ریتم ضربان قلب: آمیودارون، دیسوپیرامید، دوفتیلید و…
    • داروهایی که برای درمان اختلالات روانی بکار میروند: کلرپرومازین، هالوپریدول، تیوریدازین

    سایر داروها نیز می توانند با ترازودون تداخل ایجاد کنند این موارد می تواند شامل داروهای با نسخه یا بدون نیاز به نسخه پزشک، ویتامین ها و داروهای گیاهی باشد. پزشک را از تمام داروهایی که مصرف می کنید مطلع سازید.

    ترازولکس ترازودون

    ترازولکس همان داروی ترازودون است .

    جایگزین ترازودون

     این دارو تحت نظر پزشک باید مصرف گردد و در صورت هر گونه مشکلی داروی جایگزین باید توسط وی تجویز گردد. بدون بررسی های بالینی و طبی امکان تشخیص،تجویز و تنظیم دوز مصرفی و یا راه کار مناسب نمی باشد. توصیه میشود حتما با روانپزشک صحبت نمایید و اگر تحت نظر وی هستید در مورد مشکلات ناشی از مصرف با وی مشورت کنید.

    ترازودون چیست 

    ترازودون (Trazodone) یک داروی ضد افسردگی تجویزی است. معمولا زمانی تجویز می‌شود که دیگر داروهای ضد افسردگی موثر نبوده و یا اثرات جانبی دارند. ترازودون، بخشی از دسته‌ی داروهای ضد افسردگی است که به عنوان دشمن سروتونین و مهارکننده بازجذب ، شناخته می‌شود.

    اینکه ترازودون چقدر مؤثر است به طور کامل کشف نشده است. اکنون مشخص شده است که ترازودون، دو نوع از گیرنده های سروتونین را در مغز مهار می‌کند که می‌تواند موجب افزایش سطح سروتونین شود.

    سروتونین یک پیک شیمیایی است که بسیاری از چیزها از جمله حالت روحی، احساس و خواب را تحت‌تاثیر قرار می‌دهد. بنابراین افزایش سروتونین می‌تواند به تسکین علایم بیماری‌هایی مثل افسردگی کمک کند.

    قرص ترازودون چه قرصی است

    خواب آور و ضد افسردگی

    ترازودون چیست

    trazodone چیست

    ترازودون در درمان افسردگی مصرف دارد. چون ضد اضطراب و خواب آور است لذا در مواردی که افسردگی همراه با اضطراب، بی خوابی یا هر دو باشد سودمندتر است. ترازودون ، با نام های تجاری بسیاری فروخته می شود . این دارو برای درمان اختلال افسردگی عمده ، اختلالات اضطرابی و همراه با داروهای دیگر برای وابستگی به الکل استفاده می شود که موارد استفاده پزشکی زیر را دارد:

    فسردگی تک قطبی ، با یا بدون اضطراب اولین استفاده از ترازودون ، درمان افسردگی اساسی است. داده های حاصل از آزمایشات باز و دو کور نشان می دهد که اثر ضد افسردگی ترازودون با آمی تریپتیلین ، دوکسپین و میانسرین قابل مقایسه است. همچنین ، ترازودون خواص ضد اضطراب ، سمیت قلبی کم و عوارض جانبی نسبتاً خفیف را نشان داد. ترازودون اغلب برای بیماران سالمندان مبتلا به افسردگی که دارای اضطراب شدید و بی خوابی هستند ، مفید است.
    اختلال اضطراب
    بی خوابی .بسیاری از پزشکان از ترازودون با دوز کم به عنوان جایگزینی برای بنزودیازپین ها برای درمان بی خوابی استفاده می کنند . دو بررسی اخیر نشان داد که ترازودون دومین عامل تجویز شده برای بی خوابی است ، اما از آنجا که بیشتر مطالعات محدود به افراد مبتلا به افسردگی است ، تعداد کمی از مطالعات در واقع از مصرف ترازودون در بی خوابی اولیه حمایت می کنند.

    برای درمان بی خوابی ناشی از سم زدایی مواد افیونی می توان از این دارو استفاده کرد.

    ترازودون و چاقی

    ترازودون، دارویی است که جهت درمان افسردگی استفاده می شود. این دارو قادر است خلق و خو، اشتها و سطح انرژی تان را بهبود بخشد

    داروی ترازودون چیست

    بی خوابی و افسردگی

    ترازودون و حافظه

    اکنون پژوهشگران در جستجوی داروهای دیگری که دارای اثرهای همسان با این دارو باشد، ۲ دارو یافته‌اند که همین اثر حفاظت کنندگی را بر سلول‌های مغزی دارند. خوبی این داروها این است که پیشتر برای بیماریهای دیگر به مصرف انسانی رسیده‌اند. این دستاورد پژوهشگران در  مجله‌ی Brain (مغز) به چاپ رسیده است.

    یکی از این داروها که شناخته شده تر است، ترازودون (trazodone) می‌باشد، که بیشتر برای درمان افسردگی مصرف می‌شود. داروی دوم که کمتر شناخته شده است دی بنزوئیل متان (dibenzoylmethane) می‌باشد، که اکنون در بیماران سرطانی آزمایش می‌شود.

    ترازودون خارجی

    نام های تجاری خارجی Trazodone. Oleptro™.

    این دارو در نسخه ایرانی و خارجی تفاوتی ندارد زیرا مواد مصرفی یکسانی دارد .

    قرص ترازودون خارجی 

    قرص خواب ترازودون

    این دارو به عنوان قرص خواب نیز تجویز می شود .

    آیا قرص ترازودون خواب آور است

    بله قرص ترازادون خواب آور است .

    خرید ترازودون ۵۰

    این دارو فقط با نسخه پزشک در داروخانه قابل خرید است .

    خواص ترازودون

    درمان افسردگی اساسی

    ترازودون فشار خون
    ترازودون خواب آور

    بله این دارو خواب آور است .

    مکانیسم عمل:

    ترازودون برداشت مجددسروتونین به داخل پایانه عصبی را مهارمیکند و در نتیجه سروتونین مدت زمان‌بیشتری گیرنده‌های خود را تحریک می‌کند.

    مصرف ترازودون و عوارض آن

    موارد مصرف:

    افسردگی، بی خوابی، درد مزمن

    ﺷﺎﻳﻊﺗﺮﻳﻦ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﺟﺎﻧﺒﻲ Trazodone ﺧﻮاب آوری اﺳﺖ.

    ﺑﻪ ﻫﻤـﻴﻦ دﻟﻴـﻞ، ﻣﻌﻤـﻮﻻً در دوزﻫـﺎی ﭘﺎﻳﻴﻦ (۵۰ ﺗﺎ ۱۰۰ ﻣﻴﻠﻲﮔﺮم در ﺳﺎﻋﺖ ﺧﻮاب) ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻛﻤﻜﻲ ﺑﺮای ﺧﻮاب ﻳﺎ درﻣﺎن ﺑﻴﺨﻮاﺑﻲ ﻧﺎﺷـﻲ از ﻣﺼﺮف SSRI ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار می‌گیرد.

    Trazodone ﻫﻤﭽﻨـﻴﻦ ﻣﻮﺟـﺐ اﻓـﺖ ﻓﺸـﺎر وﺿـﻌﻴﺘﻲ و ﺗﻬﻮع ﻣﻲﺷﻮد. ﻳﻚ ﻋﺎرﺿﻪ ﺟﺎﻧﺒﻲ ﻧﺎدر اﻣﺎ ﺧﻄﺮﻧﺎک اﻳـﻦ دارو، priapism اﺳـﺖ، ﻛـﻪ در ۱ ﺑﻴﻤـﺎر از ﻫﺮ ۱۰۰۰۰ ﺑﻴﻤﺎر رخ ﻣﻲدﻫـﺪ.

    priapism ﻳـﻚ اورژاﻧـﺲ ﭘﺰﺷـﻜﻲ اﺳـﺖ و اﻳـﻦ ﺑﻴﻤـﺎران را ﺑﺎﻳـﺪ ﺑـﻪ اورژاﻧﺲ ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن ﺑﺮد.

    Trazodone ﺑﻪ ﻧﺪرت ﻣﻮﺟﺐ ﺑﻲ ﻧﻈﻤﻲ ﻗﻠﺒﻲ ﻣﻲﺷﻮد و ﺑﺎﻳـﺪ در ﺑﻴﻤـﺎران ﺑـﺎ ﻣﺸﻜﻞ ﻗﻠﺒﻲ ﺑﺎ اﺣﺘﻴﺎط اﺳﺘﻔﺎده ﺷﻮد.

    برای درمان افسردگی:
    بزرگسالان:
    مقدار اولیه : 150 mg در روز در مقادیر منقسم ، مقدار نگهدارنده: ممکن است مقدار 50 mg در روز هر 3 تا 4 روز افزایش یابد .
    حداکثر مقدار مجاز برای بیماران سرپایی : 400 mg در روز در مقادیر منقسم، و در بیماران بستری : 600 mg در روز در مقادیر منقسم.
    سالمندان:
    مقدار اولیه : 150 mg در روز در مقادیر منقسم ، مقدار نگهدارنده: ممکن است مقدار 50 mg در روز هر 3 تا 4 روز افزایش یابد .
    حداکثر مقدار مجاز برای بیماران سرپایی : 400 mg در روز در مقادیر منقسم، و در بیماران بستری : 600 mg در روز در مقادیر منقسم.
    کودکان:
    6 تا 12 سال:مقدار اولیه:1.5 تا 2 mg/kg/day در مقادیر منقسم.
    مقدار نگهدارنده: ممکن است تا 6 mg/kg/day در 3 نوبت افزایش یابد.
    12 تا 18 سال: مقدار اولیه : 25 تا 50 mg در روز. مقدار نگهدارنده: ممکن است تا 100 تا 150 mg در روز در مقادیر منقسم افزایش پیدا کند.

    عوارض جانبی:

    ‌خشکی دهان ، خواب آلودگی، تاری دید، اختلال در تطابق و افزایش فشار داخل چشم، یبوست، تهوع ، اشکال در ادرار کردن، تعریق، نعوظ مداوم، بثورات جلدی، لرزش دست، کهیر، اختلالات رفتاری(بخصوص در کودکان)‌، هیپومانیا، توهم( بخصوص در سالمندان)، افزایش اشتها،‌تغییر وزن، تشنج،‌اختلالات حرکتی و دیسکنزی ، تب ، اگرانولوسیتوز، لوکوپنی، ائوزینوفیلی، ترومبوسیتوپنی، هیپوناترمی و اختلال در عملکرد کبد از عوارض جانبی دارو هستند.

    مصرف ترازودون و عوارض آن

    موارد منع مصرف:

    به دلیل نداشتن عوارض آنتی کولینرژیک ترازودون برای مواردی که این عارضه مشکل‌زاست انتخاب مناسبی است.

    مانند‌:‌ هایپرتروفی خوش‌خیمپروستات ٬ گلوکوم زاویه بسته و یبوست شدید.

    و دیگر عوارض ، خشکی دهان، سردرد، تهوع و استفراغ، طعم بد دهان، تاری دید، یبوست و گیجی، غش، درد و لرزش عضلات، ضربان قلبنامنظم، بثورات جلدی، هیجان غیر طبیعی، نعوظ نامناسب، دردناک و مداوم، خواب آلودگی،، اسهال، ضعف و خستگی غیرمعمول.

    موارد منع مصرف و احتیاط موارد منع مصرف:

    مرحله اولیه بهبود انفارکتوس قلبی، حساسیت مفرط به دارو. موارد احتیاط: بیماری قلبی، تمایل به خودکشی.

    تداخلات دارویی:

    ﺗﺪاﺧﻼت داروﻳﻲ:

    ۰۵ آذر ۰۰ ، ۱۰:۱۸ موافقین ۰ مخالفین ۰

    atomoxetine

    آتوموکستین (Atomoxetine) (نام تجاری:استراترا) یک داروی مهارکننده بازجذب نوراپی نفرین است که برای درمان کودکان و بزرگسالان مبتلا به اختلال کم‌توجهی – بیش‌فعالی (ADHD) تجویز می‌شود. 

    در ادامه با کلینیک اعصاب و روان هیربد همراه باشید.

     

    نام‌های تجاری:

    U.S:

    ® StratteraCanada:

    ® Strattera

    گروه دارویی-درمانی: 

    ﻣﻬﺎر ﻛﻨﻨﺪه‌ی ﺑﺎز ﺟﺬب ﻧﻮراﭘﻲ ﻧﻔﺮﻳﻦ، اﺧﺘﺼﺎﺻﻲ

    اشکال دارویی:

    ﻛﭙﺴﻮل و قرص ، ﺧﻮراﻛﻲ: ۱۰mg ، ۱۸mg، ۲۵mg، ۴۰mg، ۶۰mg، ۸۰mg، ۱۰۰mg

    آتوموکستین ۱۰

     استراموکس

    درمان بیش فعالی و کاهش توجه در کودکان بزرگتر از 6 سال و بزرگسالان

    آتوموکستین برای درمان ADHD (بیش فعالی همراه با کاهش تمرکز) در بزرگسالان و کودکان بالای 6 سال استفاده می شود.

    آتوموکستین و اوتیسم

    یک تحقیق نشان داد که مصرف آتوموکسین در بیماران اوتیسم علایم بیماری آن ها را کاهش می دهد .

    آتوموکستین چیست

    قرص درمان بیش فعالی

    آتوموکستین نی نی سایت
    آتوموکستین برای کودکان

    آتوموکستین برای کودکان بیش فعال تجویز می شود .

    آتوموکستین یا ریتالین

    اثربخشی داروهای ریتالین و آتوموکستین درمورد اختلال بیش فعالی-کم توجهی در کودکان دیده شد، از نظر والدین و معلمان اثر بخشی دو دارو مشابه (p<0.05) است.

    همچنین در یک نگاه اجمالی عوارض جانبی آتوموکستین بیشتر از ریتالین است هر چند تفاوت معنی داری مشاهده نشد.

    نظر دو نفر در این مورد :‌

    سلام تجربه فردی که در 28 سالگی پیش فعالی رو خودش تشخیص داد.بعد مدت ها جنگیدن ثابتش کرد. در نظر دو تا دکتر متخصص و چند دکتر داروخانه ای که دیدم داروی استراموکس یا اتوموکستین خیلی داروی قوی نیست البته ایرانی متاسفانه اما امتحان کنید داروی بدی نیست تجربه اش رو داشتم در دوزهای .60.18.25.40.20 دیدم فقط. خارجیش گرونتره. ریتالین برای کسانی که تب بدن گرم دارن خوب نیست.چون خود به خود کمی دمای بدن رو بالا میبره و به علت بالا رفتن دمای بدن مغز گرمتر پیش فعال تر میشه.دارو پس از اثر گذاری خودش رو خنثی میکنه و بیمار دوز داروش بالاتر میره یا اثر نمیکنه برای همین خیلی از پیش فعالی ها با دادن ریتالین نه درمان بلکه تشخیص داده نمیشود پس سعی کنید اگر فکر میکنید پیش فعال هستید از دکتر خود بخواهید تنها به یک دارو و درمان پیش فعالی بسنده نکند ولی ریتالین برای ادمهای سرد مزاج خوبه. مدافینیل خوبه برای پیش فعالی بهش میگن ریتالین ایرانی و برای اینکه اثرات جانبی نداشته باشه باید تحرکت رو ببری بالا از نشستن زیاد پرهیز کنید باعث قفل شدن سیستم گوارش میشه.باید برای دارو ساعت تنظیم کنید که بدن به یک واحد خواص عادت کنه.موفقیت داروی پیش فعالی برای کنترل دارو تنظیم ساعت در هفته اول.مدت زمان اثر واقعی داروهای پیش فعالی هم 4 تا 9 هفته شنیدم البته خودم 2 هفته برای استراموکس زمان لازم برد تا اثر رو کامل حس کنم.بدی داروی پیش فعالی قطع شدن داروست که میتونه باعث برگشت و بدتر شدن بیمار بشه پس باید در تهیه دارو و زمان مصرف ان دقت کرد. در مصرف داروی پیش فعالی اب بنوشید.ورزش کنید. متاسفانه چون در تمامی داروهای پیش فعالی ایرانی از لحاظ اثر گذاری با نمونه های جهانی قابل مقایسه نیست هم شرکت های دارویی و هم دکتران این رو مورد قبول دارن برای همین معیار دوز تعریف شده برای داروهای ایرانی چیزی بیشتر از نمونه خارجی ان است.اما کم کم بالا ببرید تا مطمئن بشید نه ناگهانی. قرص های پیش فعالی شاید ضربان قلب رو بهم بریزن اگر اتفاق اوفتاد یه دونه قرص پروپرانولول با اجازه و دستور دکتر خوبه. دوستان پیش فعال مخصوصا بزرگسال متاسفانه کسی به فکر ما نیست پس اگر موردی هست که در مورد بیماری یا داروی آن میدانید بنویسید هر چند کوچک شاید همون مورد نجات دهنده دیگری باشد.یاحق

    و کامنت بعدی:

    فریبا: من پزشک عمومیم. اما همیشه با وجود تلاشم کمتر نتیجه میگرفتم. حتی کنکور سراسری با تلاشی که کرده بودم به جای دولتی آزاد قبول شدم. تا اینکه تو دوره تحصیلیم وقتی بیش فعالی تدریس میشد دیدم علایم نقص توجهش رو از بچگی داشتم. همیشه وقتی یک کار بهم میسپردن و فراموش میکردم بهم میگفتن تو گیجی. وقتی تو انجام کارایی که بهم میسپردن و حوصله سر بر بود تعلل میکردم بهم میگفتن تو خودخواهی. وقتی وسایلمو گم میکردم یا اتاقم بهم ریخته بود میگفتن تو شلخته ای. و وقتی برای یک تمرکز کوچیک روی درسام مشکل داشتم و با کوچیکترین صدا از جا میپریدم میگفتن تو فضولی… بزرگتر که شدم بی حوصله شدم و از کوره زود در میرفتم… گفتن تو تنبل و پرخاشگر و عصبی هستی… وقتی نمیتونستم هیجانات شادی و غصه م رو کنترل کنم بهم میگفتن تو خودنما هستی و دوست داری همه از راز زندگیت سردربیارن… خلاصه وقتی علایمو تو خودم دیدم با استادم مشورت کردم بهم بوپروپیون آهسته رهش (ولبان) داد خودمم کنارش جینکوسان خوردم اما تأثیر آنچنانی نذاشت… یکی دیگه از اساتیدم اتوموکستین گفت بگیر که خدا رو شکر نگرفتم. علت خدا رو شکر گفتنم اینه که در اثر فشارهای ناشی از این بیماری افسردگی گرفته بودم که اتوموکستین بدترش میکرد.واسه تخصص نشستم خوندم با تمام تلاشم دوسال پشت سرهم نتیجه نگرفتم دیدم نمیکشم دیگه رفتم پیش یکی دیگه از اساتیدم. ازم تست گرفت از بچگیم پرسید از روابط اشتباهی که تو اجتماع داشتم… خلاصه تشخیص ADDگذاشت برام ماتوراید که همون متیل فنیدیت آهسته رهشه شروع کرد حالا نزدیک 3 ماهه میخورم متفاوت شدم. خانواده م که اول با دارو مخالف بودن حالا میگن کامل بخور تا خوب بشی…. اما حالا که تازه دارم میفهمم زندگی رو این دارو نایاب شده دکترمم گفت داروی دیگه روت جواب نمیده. نمیدونم چیکار کنم.

    آتوموکستین خارجی

    مواد داخل قرص آتوموکستین ایرانی و خارجی یکی هست ولی قرص خارجی گرانتر است . 

    آتوموکستین دوز

    کودکان و نوجوانان زیر 70 کیلوگرم با دوز تقریبی 0.5 میلیگرم/کیلوگرم/روز شروع می کنند.
    کودکان و نوجوانان بالای 70 کیلوگرم با دوز 40 میلیگرم در روز شروع می کنند.
    بزرگسالان با دوز 40 میلیگرم در روز شروع می شود . دوز نهایی روزانه 100 میلیگرم می باشد.

    آتوموکستین و اضطراب

    اتوموکستین (Strattera) یک داروی ضد افسردگی است که اثرات ضد اضطراب نیز دارد.می توان آن را یک بار و یا دو بار در روزمصرف کرد.

    اتوموکستین اشکال دارویی

    قرص و کپسول

    آتوموکستین ایرانی

    مواد داخل قرص آتوموکستین ایرانی و خارجی یکی هست ولی قرص ایرانی ارزانتر است . 

    اتوموکستین استراموکس

    استراموکس نام دوم کپسول و قرص آتوموکسین است .

    اثرات آتوموکستین

    یک داروی مهارکننده بازجذب نوراپی نفرین است که برای درمان کودکان و بزرگسالان مبتلا به اختلال کم‌توجهی – بیش‌فعالی (ADHD) تجویز می‌شود. نوع ایرانی آن اخیراً با نام تجاری استراموکس در بازار دارویی ایران یافت می‌شود. با توجه به اثر غیر محرک این دارو برخلاف ریتالین، توزیع آن در داروخانه‌های ایران تابع قوانین داروهای عمومی است. برخلاف دیگر داروهای مورد استفاده در کنترل بیش‌فعالی این دارو نیاز به مدت زمان بیشتری دارد تا اثر درمانی خود را نشان دهد و این مدت زمان حداقل ۲ هفته تعریف شده‌است. استفاده از این داروها در فهرست ممنوعه WADA قرار دارد و مشکلات آشکاری را از لحاظ عملکرد افزایش یافته، ایجاد می‌کنند. آتوموکستین (استراترا) یک غیر محرک CNS برای ADHD تأیید شده‌است. یک مهارکننده بازجذب نور اپی‌نفرین است و مؤثر بودن آن در ADHD ثابت شده‌است.

    اتوموکستین شب امتحان

    آتوموکسین یک داروی است که تمرکز را بالا می برد ولی عوارضی به همراه دارد که مناسب شب امتحان نیست .

    اتوموکستین و افسردگی

    این دارو برای تقویت داروهای ضد افسردگی و یا بیمار دچار ADHD و افسردگی نیز مصرف شود

    آتوموکستین در ایران

    این دارو در کارخانه داروسازی تهران دارو [ ایران ] تولید می شود .

    اتوموکستین و عوارض آن

    همه داروها ممکن است عوارض جانبی ایجاد کنند؛ اما بسیاری از مصرف کنندگان نیز هیچ نوع عارضه ای بروز نمی دهند. در صورت بروز مستمر هریک از عوارض می بایست به پزشک اطلاع داده شود:

    • سردرد، خواب آلودگی، سرگیجه، احساس خستگی، احساس مریضی، درد شکمی، سوء هاضمه، یبوست، فقدان اشتها، از دست دادن وزن، تغییرات ضربان و فشار قلب (برای این مشکل به پزشک مراجعه نمایید)، بثورات جلدی، نوسانات خلقی، مشکلات خواب، خشکی دهان

    نکته مهم: در تعداد کمی از افراد، اتوموکستین اثرات جدی تر ناخواسته ای دارد. اگر متوجه هر یک از موارد زیر شدید، فوراً به پزشک مراجعه نمایید:

    • درد شکمی همراه با مریضی، ادرار تیره رنگ، یرقان (زردی پوست یا سفیدی چشم) و احساس ناخوشی.
    • احساس افسردگی، آشفتگی، فکر خودکشی یا آسیب رساندن به خود
    • اگر شما هر علائم دیگری دارید که احساس می کنید به خاطر استفاده از داروی اتوموکستین می باشد، با پزشک خود مشورت کنید.

    هشدارها

    – احتمال خودکشی:افزایش ریسک فکر کردن به خودکشی
    – واکنشهای حساسیتی: آنژیوادم، قرمزی و التهاب و راش پوستی گاها گزارش شده است.
    – آسیب جدی به کبد، مرگ ناگهانی و حوادث جدی قلبی و عروقی تشدید علائم سایکوتیک، افزایش فشار خون اورتواستاتیک و سکته گزارش شده است .
    – اثرات عروق محیطی:سندروم رینود رفتار پرخاشگرانه و پرخاش جویی دوره ای در بیماران کودک دیده شده است.
    – احتمال نعوذ دائم آلت تناسلی

    آتوموکستین برای چیست

    بیش فعالی

    اتوموکستین برای درس خواندن

    آتوموکسین یک داروی است که تمرکز را بالا می برد ولی عوارضی به همراه دارد که مناسب درس خواندن نیست .

    اتوموکستین بدون نسخه

    آتوموکسین فقط توسط پزشک متخصص تجویز می شود و نمیتوان بدون نسخه این قرص را دریافت کرد .

    اتوموکستین بیش فعالی

    آتوموکستین برای درمان ADHD (بیش فعالی همراه با کاهش تمرکز) در بزرگسالان و کودکان بالای 6 سال استفاده می شود.

    اتوموکستین با چه دارویی تداخل دارد

    سلژیلین و موکلوبومید

    استفاده مهارکننده های MAO ایزوکاربوکسازید ، لینزولید، متیلن بلو، موکلوبماید، فنلزین، پروکاربازین، رازاگیلین ، سلجیلین ، ترانیل سیپرومین همراه با این دارو اجتناب کنید. اکثر مهارکننده های MAO حتی نباید تا ۲ هفته قبل از شروع استفاده از داروی آتوموکستین، استفاده شوند،

    اتوموکستین به انگلیسی

    Atomoxetine

    بهترین اتوموکستین

    استراموکس

    تجربه مصرف آتوموکستین

    تجربه مصرف یکی از کاربران مطرح وبسایت دراگز به صورت زیر است . هیچگونه پژوهش علمی در این مورد صورت نگرففته .

    آتوموکستین برای ADHD: “ بیمار برای هفتمین بار است که دارویی را امتحان می‌کند. او  سعی می‌کند این بار این کار را درست انجام دهد, هیچ انتخاب دیگری وجود ندارد.

    بیمار :‌ تجربه من این بوده که از (10 میلی‌گرم) شروع کنم و تا شش تا هشت هفته قبل از اینکه آن را افزایش بدهم ادامه دهم. (10 میلی‌گرم در یک زمان) معمولاً انتظار دارم و برای دو هفته  اثرات جانبی قبل از اینکه بهتر شود آماده باشم. من بصورت تجربی یاد گرفته‌ام که مانند نیکوتین و مصرف کافئین با این دارو روبرو شوم. تجربه من با مواد مخدر اپی نفرین مثل این فقط کمی نیکوتین و یا کافئین است که اضطراب و عصبانیت را رفع می‌کند.  افزایش هوشیاری را افزایش می‌دهد. تمرکز من را افزایش می‌دهد اما تقریباً شبیه محرک‌های آمفتامین نبوده است. عوارض جانبی جنسی برای من خیلی جدی نیستند. لذت جنسی به عنوان یک مرد نامنظم است اما من واقعاً آن را لذت بخش تر می‌یابم. همچنین برای من مفید است که بیش از حد الکل را با مواد مخدر ترکیب نکنید.

    آتوموکستین 

    مکانیسم عمل کپسول آتوموکستین:

    قرص آتوموکستین ﺑﻪ ﻃﻮر اﺧﺘﺼﺎﺻﻲ ﺑﺎز ﺟﺬب ﻧﻮراﭘﻲ ﻧﻔﺮﻳﻦ را ﻣﻬﺎر ﻣﻲﻛﻨﺪ (Ki 4.5nM) ﺑﺎ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻛﻢ ﻳﺎ ﻋﺪم ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ و ﺑﺎ ﻣﻬﺎر ﺳﺎﻳﺖ رﺳﭙﺘﻮرﻫﺎی ﻧﻮروﻧﻲ،ﺟﺬب دﻳﮕﺮ ﭘﻤﭗ‌ﻫﺎ را ﻣﺎﻧﻊ ﻣﻲﺷﻮد.

     

    مکانیسم و روش عمل این دارو به طور دقیقی مشخص نشده است اما تصور می شود که به مهار انتخابی ناقل های پیش سیناپسی نوراپی نفرین مربوط می شود و نیمه عمر آن تقریبا ۵ ساعت میباشد.

    داروی اتوموکستین توسط آنزیم CYP2D6 متابولیزه می شود و افرادی که این دارو را به میزان کم متابولیزه می کنند (تقریبا ۷ تا ۱۰ درصد سفیدپوستان و ۲ درصد جمعیت آفریقایی آمریکایی)، ناحیه زیر منحنی آن ها (AUC) ده برابر و اوج غلظت پلاسمایی دارو ۵ برابر افراد معمولی خواهد بود.

    نکته ی مهم اینجاست که به تداخل داروی اتوموکستین با دیگر داروهای مهارکننده CYP2D6 توجه داشته باشیم زیرا ممکن است این دارو برای تقویت داروهای ضد افسردگی و یا بیمار دچار ADHD و افسردگی نیز مصرف شود.

    بنابراین هنگام ترکیب اتوموکستین با فنوکستین، پاروکستین یا بوپروپیون باید احتیاط نمود. شایان ذکر است که داروی اتوموکستین ساختمانی شبیه به داروی سرترالین و فلوکستین دارد و در ایران دوزهای ۶۰، ۳۰، ۱۸، ۱۰ میلی گرمی آن قابل دسترسی می باشد.

    بهترین زمان مصرف داروی اتوموکستین در طول روز ۱ بار هنگام صبح اعلام شده است اما اگر پزشک شما مصرف دوبار در روز این دارو را تجویز کرده است بهتر است یکبار صبح و نوبت بعدی را ابتدای عصر مصرف کرد. البته امکان دارد که پزشک شما ابتدا دوز پایین را تجویز کند و بعد از گذشت ۲ الی ۴ هفته کم کم دوز مصرفی را افزایش دهد.

    موارد مصرف قرص :

     دوزبندی در بزرگسالان:

    عوارض جانبی:

    ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻋﺼﺒﻲ ﻣﺮﻛﺰی: ﺳﺮدرد، ﺧﻮاب آﻟﻮدﮔﻲ، ﺑﻲ ﺧﻮاﺑﻲ

    ﮔﻮارﺷﻲ: ﺧﺸﻜﻲ دﻫﺎن، ﺗﻬﻮع، دردﺷﻜﻤﻲ، ﻛﺎﻫﺶ اﺷﺘﻬﺎ، اﺳﺘﻔﺮاغ

      ۰۴ آذر ۰۰ ، ۰۹:۴۴ موافقین ۰ مخالفین ۰

      قرص پیموزاید

      این دارو فقط در بیماران با علایم شدید که به دیگر درمان ها پاسخ نداده اند مصرف میشود.

      در مطالعات داروهای روان پریشی نشان داده شده که این دارو هیچ مزیتی در مقایسه با دیگر داروها ندارد، همچنین، گزارشات اولیه مبنی بر مؤثر بودن در اختلال تیلک وجود دارد اما در مطالعات بعدی این موضوع اثبات نشده است.

      به دلیل تأثیرات قلبی ناهنجار، در هیچ شرایطی این دارو در خط اول قرار ندارد.

      در ادامه با کلینیک اعصاب و روان هیربد همراه باشید.

       

      نام‌های تجاری:

      Orap اورپ

      گروه دارویی-درمانی: 

      ضد روانپریشی نسل اول

      اشکال دارویی:

      Scored Tablet:2mg

      Scored Tablet:4mg

      مکانیسم عمل:

      گرچه مکانیسم دقیق اثر دارو مشخص نیست ولی احتمالا از طریق مهار گیرنده‌های دوپامین در دستگاه عصبی مرکزی عمل می‌کند.

      این دارو همچنین باعث افزایش turn over دوپامین و انسداد کانال‌های کلسیمی وابسته به ولتاژ و مهارگیرنده‌های اوپیوئیدی و افزایش غلظت پرولاکتین می‌شود.

      پیموزاید ایرانی

      مواد اولیه داروی ایرانی و خارجی یکی است و پیموزاید ایرانی با پیموزاید خارجی تفاوتی ندارد . پیموزاید ایرانی ارزانتر از پیموزاید خارجی است .

      پیموزاید نی نی سایت
      پیموزاید خارجی

      مواد اولیه داروی ایرانی و خارجی یکی است و پیموزاید ایرانی با پیموزاید خارجی تفاوتی ندارد . پیموزاید حارجی گرانتر از پیموزاید ایرانی است .

      پیموزاید ویکی پدیا
      پیموزاید و چاقی

      در بعضی از بیماران مشاهده شده که پیموزاید باعث چاقی در شکم و پهلو می شود .

      پیموزاید چه قرصی است

      پیموزاید اصولاً جهت درمان روان‌پریشی مصرف می‌شود. این دارو به منظور متوقف ساختن تیک‌های صوتی و حرکتی در بیماران مبتلا به اختلال Tourette’s به کار می رود.

      پیموزاید دارویی است به منظور کاهش حرکات کنترل نشده (تیک حرکتی) و یا طغیان کلمات غیر ارادی (تیک صوتی) ناشی از سندرم تورت بکار می رود.پیموزاید همچنین گاهی اوقات در درمان اسکیزوفرنی  و رفتارهای خاص و تیک های وسواسی، و سایر اختلالات روانی در بزرگسالان نیز مورد استفاده قرار می گیرد.

      پیموزاید باعث کاهش فعالیت یک ماده شیمیایی (دوپامین) مغزی می شود. و از دسته داروهای ضد سایکوز است.

      قرص پیموزاید (Pimozide) به منظور درمان روان‌پریشی در بیمارانی که دچار تیک‌های صوتی و حرکتی هستند استفاده می‌شود. این دارو در درمان اسکیزوفرنی و سایر اختلالات روانی تجویز می‌شود. قرص پیموزاید در مواردی که بیمار به داروهای دیگری همچون قرص هالوپریدول پاسخ نداده و یا توسط بیمار قابل تحمل نباشد به کار می‌رود.

      پیموزاید قیمت

      قیمت : 22,000 تومان

      پیموزاید و فلووکسامین

      فلووکسامین برای درمان اختلال وسواس فکری عملی (OCD) استفاده می‌شود

      مصرف بسیاری از داروها در کنار فلووکسامین ممکن است بر ریتم قلب (QT طولانی) تأثیر بگذارند. از جمله پیموزاید، تیوریدازین و مواردی از این قبیل.

      اورپ پیموزاید

      قرص اورپ فورت و قرص پیموزاید و قرص پوریکا هر سه یک قرص با نام های مختلف هستند  .

      قرص پیموزاید ایرانی

      اورپ نام برند داروی پیموزاید است که آلمان تولید کننده آن می‌باشد.  

      اورپ فورت نیز یکی دیگر از برندهای خارجی پیموزاید است که کشور پرتغال تولید کننده آن می‌باشد.

      پیموزاید نمونه داخلی است که تفاوتی ندارند .

      پیموزاید و الکل

      ممکن است ۲-۳ هفته زمان ببرد تا به نتیجه مطلوب برسید. از مصرف الکل اجتناب کنید. مایعات کافی مصرف کنید مگر اینکه مصرف مایعات از سوی درمانگر شما محدود شود. ممکن است موارد ذیل را تجربه کنید: خواب آلودگی بیش از حد، بی قراری، گیجی، تاری دید، یبوست، خشکی دهان، بی اشتهایی. موارد ذیل را گزارش کنید: اختلالات مداوم سیستم عصبی (لرزش انگشتان، تغییر قدم یا تعادل، آرامش بیش از حد، سرگیجه، تغییرات غیر عادی عضلات یا صورت، اضطراب، افکار غیر عادی، گیجی، تغییر شخصیت)، یبوست یا عوارض گوارشی که برطرف نشود، تورم سینه (زن و مرد)، کاهش توان جنسی، تغییرات بینایی، تنگی نفس، سرفه های غیر عادی، عوارض شبه آنفولانزا یا بدتر شدن شرایط.

      پیموزاید به انگلیسی

      Pimozide :‌  ORAP FORTE

      موارد استفاده پیموزاید

      • درمان روان‌پریشی
      • متوقف ساختن تیک‌های صوتی و حرکتی
      • درمان سندرم تورت
      • کاهش حرکات کنترل نشده (تیک حرکتی)

       

      پیموزاید برای کودکان

      داروی پیموزاید که نام تجاری اورپ هم عرض می گردد معمولا توسط پزشک فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان برای درمان تیک های صوتی و حرکتی تجویز می گردد. پیموزاید در درمان اسپاسم عضلات صورت هم کاربرد دارد. همچنین پتانسیل کمی در القای اثرات آرامبخشی و خواب آوری دارد. این دارو به صورت قرص ۱ و ۴ میلی گرم و شربت موجود می باشد.

      • پیموزاید را  در ظرف بسته و دور از دسترس کودکان و در دمای اتاق و دور از گرما و رطوبت ( نه در حمام ) نگه دارید.

      قرص پیموزاید برای چیست

      • درمان روان‌پریشی
      • متوقف ساختن تیک‌های صوتی و حرکتی
      • درمان سندرم تورت
      • کاهش حرکات کنترل نشده (تیک حرکتی)

      قرص پیموزاید با چه داروهای تداخل دارد

      آنتی‌بیوتیک‌هایی مثل آزیترومایسین، کلاریترومایسین، اریترومایسین، دیریترومایسین و ترولیندومایسین. ضدقارچ‌هایی مثل ایتراکونازول و کتوکونازول، آنتی‌بیوتیک‌های ماکرولید‌،‌ داروهای مهارکننده پروتئاز‌ و نفازودون، داروهای ضدتشنج، مهارکننده‌های منوآمین اکسیداز، ایندیناویر، نلفیناوی،ریتوناویر، سکویناویر، زایلوتون، ضدافسردگی‌های سه‌حلقه‌ای، دیسوپیرامید، ماپروتیلین، پروبوکول، پروکائین آمید و کینیدین، متیل فنیدات، پمولین، آنتی‌هیستامین‌ها، الکل و داروهای مضعف CNS

      پیموزاید در بارداری

        • مصرف پیموزاید در بارداری

       رده: C امکان در نظر گرفتن خطر نیست چون مطالعات کافی بروی انسان موجود نیست.

        • مصرف پیموزاید در شیردهی

      ترشح این دارو در شیر مشخص نشده و مصرف آن در دوران شیردهی پیشنهاد نمی شود.

      مصرف این دارو در ۳ ماهه آخر بارداری باعث ایجاد مشکلاتی مانند سندروم محرومیت از دارو، مشکلات تنفسی و تغذیه ای، نق زدن، لرز یا گرفتگی عضله در نوزاد می شود. با این حال اگر دارو را قطع کنید دچار سندروم محرومیت از دارو می شوید. اگر باردار شدید بدون اطلاع پزشک دارو خود را قطع نکنید.

      مسمومیت با پیموزاید

      • این دارو را بیش از دوز تجویز شده توسط پزشک مصرف نکنید.
      • اگر احساس کردید که فردی دچار مسمومیت دارویی شده است و علائمی مانند تنگی نفس، تنفس کند یا کم عمق، غش و ضعف (از حال رفتن)، ناتوانی در بیدار شدن(کما) در او دیدید، فوراً با اورژانس تماس بگیرید.

      اورپ فورت

      برای تخفیف تیک‌های صوتی و حرکتی در بیماران مبتلا به اختلال Tourette s بکار می‌رود که علائم آنها شدید می‌باشد یا قادر به تحمل هالوپریدول نیستند و یا به این دارو پاسخ نداده‌اند. همچنین این دارو به عنوان نگهدارنده در جنون جوانی مزمن بدون علائم هیجان، بیقراری یا فعالیت‌ مفرط مصرف می‌شود.

      اورپ فورت 4 میلی گرم

      پیموزاید یا اورپ دارویی است که در درمان سندرم تورت بکار میرود.

      این دارو فقط در بیماران با علایم شدید که به دیگر درمان ها پاسخ نداده اند مصرف میشود.

      اورپ ایرانی

      اورپ ایرانی پوریکا نام دارد .

      قرص اورپ ایرانی
      اورپ فورت ایرانی

      مواد اولیه داروی ایرانی و خارجی یکی است و اورپ فورت ایرانی با پیموزاید خارجی تفاوتی ندارد . اورپ فورت ایرانی ارزانتر از پیموزاید خارجی است .

      قرص اورپ برای چیست

      • درمان روان‌پریشی
      • متوقف ساختن تیک‌های صوتی و حرکتی
      • درمان سندرم تورت
      • کاهش حرکات کنترل نشده (تیک حرکتی)

      اورپ پیموزاید

      داروی اورپ با پیموزاید تفاوتی ندارد .

      اورپ چیست

      قرص اورپ فورت یا پیموزاید دارویی است که در درمان سندرم تورت بکار می رود. این دارو فقط در بیماران با علایم شدید که به دیگر درمان ها پاسخ نداده اند مصرف می شود. در ﻣﻄﺎﻟﻌــﺎت داروﻫــﺎی روان ﭘﺮﻳﺸﻲ ﻧﺸﺎن داده ﺷﺪه ﻛﻪ اﻳﻦ دارو ﻫﻴﭻ ﻣﺰﻳﺘﻲ در ﻣﻘﺎﻳﺴـﻪ ﺑـﺎ دﻳﮕـﺮ داروﻫـﺎ ﻧـﺪارد، ﻫﻤﭽﻨـﻴﻦ، ﮔﺰارﺷﺎت اوﻟﻴﻪ ﻣﺒﻨﻲ ﺑﺮ ﻣؤﺛﺮ ﺑﻮدن در اﺧﺘﻼل ﺗﻴﻚ وﺟﻮد دارد اﻣﺎ در ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﺑﻌﺪی اﻳـﻦ ﻣﻮﺿـﻮع اﺛﺒﺎت ﻧﺸﺪه اﺳﺖ. ﺑﻪ دﻟﻴﻞ ﺗﺎأﺛﻴﺮات ﻗﻠﺒﻲ ﻧﺎﻫﻨﺠﺎر، در ﻫﻴﭻ ﺷﺮاﻳﻄﻲ اﻳﻦ دارو در ﺧﻂ اول ﻗﺮار ﻧﺪارد. گرچه مکانیسم دقیق اثر دارو مشخص نیست ولی احتمالا از طریق مهار گیرنده‌های دوپامین در دستگاه عصبی مرکزی عمل می‌کند. قرص اورپ فورت همچنین باعث افزایش turn over دوپامین و انسداد کانال‌های کلسیمی وابسته به ولتاژ و مهارگیرنده‌های اوپیوئیدی و افزایش غلظت پرولاکتین می‌شود.

      قرص اورپ چیست

      برای تخفیف تیک‌های صوتی و حرکتی در بیماران مبتلا به اختلال Tourette s بکار می‌رود که علائم آنها شدید می‌باشد یا قادر به تحمل هالوپریدول نیستند و یا به این دارو پاسخ نداده‌اند. همچنین این دارو به عنوان نگهدارنده در جنون جوانی مزمن بدون علائم هیجان، بیقراری یا فعالیت‌ مفرط مصرف می‌شود.

      قرص اورپ خارجی

      مواد اولیه داروی ایرانی و خارجی یکی است و اورپ فورت ایرانی با پیموزاید خارجی تفاوتی ندارد . اورپ فورت ایرانی ارزانتر از پیموزاید خارجی است .

      اورپ فورت خرید

      از داروخانه فقط با نسخه پزشک قابل خرید است .

      اورپ دارو
      داروی اورپ فورت
      داروی اورپ

      • درمان روان‌پریشی
      • متوقف ساختن تیک‌های صوتی و حرکتی
      • درمان سندرم تورت
      • کاهش حرکات کنترل نشده (تیک حرکتی)

       

      تداخل دارویی اورپ فورت

      درمان تیک های ساده یا تیک های که بیماری تورت (Tourette) مربوط نیستند ، تیک های حرکتی و صوتی ناشی از دارو ( نظیر متیل فنیدیت ، آمفتامین ) تا زمانی که مشخص شود ناشی از دارو هستند یا ناشی از بیماری توره ، بیماران مبتلا به سندرم مادرزادی QTطولانی یا سابقه آریتمی های قلبی ، بیمارانی که سایر دارو های طولانی کننده فاصله QTرا دریافت می کنند ، بیمارانی که داروهای ضد قارچ یعنی ایتراکونازول و کتوکونازول مصرف می کنند

      بیمارانی که آنتی بیوتیک ماکرولیدی اریترومایسین دریافت می کنند، بیمارانی که دچار تضعیف شدید و سمی CNSیا حالت اغماء ، به هر علتی هستند و بیمارانی که حساسیت مفرط به پیموزاید دارند .

      مشخص نیست که آیا واکنش متقاطع بین آنتی سایکوتیک ها وجود دارد یا خیر ، به همین علت در بیمارانی که نسبت به سایر آنتی بیوتیک هاحساسیت مفرط دارد با احتیاط تجویز شود .

      ممکن است اختلالات الکترولیتی نظیر هیپوکالمی در بیماری که پیموزاید مصرف می کند منجر به مسمومیت قلبی شوند

      عوارض داروی اورپ

      سردرد  , خشکی دهان , یبوست , تاری دید , سرگیجه , ضعف , تب  , عوارض خارج هرمی , خواب آلودگی , خستگی , بی قراری

      موارد مصرف پیموزاید  :

      برای تخفیف تیک‌های صوتی و حرکتی در بیماران مبتلا به اختلال Tourette s بکار می‌رود که علائم آنها شدید می‌باشد یا قادر به تحمل هالوپریدول نیستند و یا به این دارو پاسخ نداده‌اند.

      همچنین این دارو به عنوان نگهدارنده در جنون جوانی مزمن بدون علائم هیجان، بیقراری یا فعالیت‌ مفرط مصرف می‌شود.

      دوزبندی در بزرگسالان:

       

      قرص پیموزاید

       

      – دوز معمول بزرگسالان در سندرم تورت :
      دوز اولیه : 1 تا 2 میلی گرم در روز در دوزهای منقسم
      دوز نگهدارنده : کمتر از 0.2 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن یا 10میلی گرم در روز (هر کدام که کمتر بود)
      دوز حداکثر : 10 میلی گرم در روز
      – دوز معمول اطفال در سندرم تورت :
      12 سال و بیشتر: دوز اولیه: 0.05 میلی گرم بر کیلوگرم موقع خواب
      دوز حداکثر: 0.2 میلی گرم بر کیلوگرم وزن ( از 10 میلی گرم در روز تجاوز نکند)

      عوارض جانبی:

      سردرد  , خشکی دهان , یبوست , تاری دید , سرگیجه , ضعف , تب  , عوارض خارج هرمی , خواب آلودگی , خستگی , بی قراری

      موارد منع مصرف:

      در صورت سابقه آریتمی قلبی، سندرمQT طولانی ، ضعف شدید CNS، حالات کوما، تیک‌های صوتی و حرکتی به غیر از اختلال Tourette s، کاهش پتاسیم خون و سابقه سرطان پستان نباید از این دارو استفاده کنند.

      همچنین برای بیمارن تحت درمان با داروهای طولانی کننده QT، ضد قارچ‌های آزولی (مثل ایتراکونازول ، کتوکونازول)، آنتی بیوتیک‌های ماکرولید‌،‌ داروهای مهار کنند پروتئاز‌ و نفازودون نباید این دارو را بکار برد.

      هشدارها و احتیاطات:

      ۱- پیموزاید ممکن است باعث طولانی شدن فاصله QT در الکتروکاردیوگرام، پهن شدن ، فرورفتگی و معکوس شدن موج T و ظهور موجهای U خواهد شد. قبل از شروع درمان و در طی مصرف پیموزاید(مخصوصا در هنگام تنظیم مقدار دارو) الکتروکاردیوگرافی باید به طور منظم انجام شود. طولانی شدن QT بیشتر از ۴۷/۰ ثانیه در کودکان و ۵۲/۰ ثانیه در بزرگسالان یا بیش از ۲۵% آنچه قبل از درمان بوده است باید ملاکی برای قطع یا کاهش مقدار مصرف دارو محسوب شود.

      ۲- در صورت گلوکوم با زاویه بسته ، سابقه ایلئوس فلجی ، هیپرتروفی پروستات ، اختلالات ECG، نارسائی کبدی یا کلیوی ، سابقه حملات عصبی و حساسیت به پیموزاید یا سایر داروهای ضد جنون، این دارو را باید بااحتیاط کامل بکاربرد.

      ۳- در صورت بروز taredive dyskinesia باید قطع مصرف دارو مورد توجه قرار گیرد.

      ۴- سندرم بدخیم نورولپتیک همزمان با استفاده داروهای ضد جنون مشاهده شده است . علائم این سندرم شامل هیپرپیرکسی ، سفتی عضلات، علائم روانشناختی(کاتاتونیک) و اختلالات اتونوم (نبض و فشار خون نامنظم، تاکی کاردی، آریتیمی‌ و تعریق شدید) می‌باشد.

      در صورت بروز این سندرم، مصرف دارو باید فوراً قطع شود.

      تداخلات دارویی:

      مصرف همزمان این دارو با الکل وداروهای مضعف CNS باعث تشدید اثر تضعیف CNSمی شود .

      آمفتامین ها متیل فنیدات ،پمولین باعث ایجاد تیک خواهند شد .قبل از شروع مصرف پیموزاید باید مصرف این داروها قطع گردد .

      پیمو زاید اثری در درمان تیکهای ناشی از داروها ندارد .

      مصرف همزمان این دارو با آنتی کولینرژک ها باعث تشدید اثرات آنتی کولینرژیک ها می شود .

      پیمو زاید آستانه تشنجات وتاثیر داروهای ضد تشنج ها را کاهش می دهد .

      مصرف همزمان این دارو با مهار کننده های منو آمین اکسیداز باعث تشدید اثرتضعیف CNS،افت فشار خون وتقویت اثرات آنتی کولینرژیک میشود . آنتی بیوتیک های ماکرولید ،آب گریپ فروت ،مهار کننده های پروتئاز HIV (مثل ایندیناویر ،نلفیناویر ،ریتوناویر ،سکویناویر )،ایتراکو نازول ،کتوکونازول،نفازودون ، زایلوتون ،غلظت پیموزاید را افزایش می دهند .

      مصرف این دارو با داروهای دارای عوارض خارج هرمی موجب تشدید این گونه عوارض می شوند.

      مصرف همزمان پیموزاید با داروهای طولانی کننده فاصله QT (مثل ضدافسردگی های سه حلقه ای ،دیسو پیرامید ،ماپروتیلین ،پروبوکول ، پروکائین آمید وکینیدین ) باعث افزایش احتمال آریتمی قلبی وطولانی شدن فاصله QT میشود .

      توجهات پزشکی-پرستاری / آموزش به بیمار – خانواده:

      ۱- مصرف پیموزاید ممکن است موجب ایجاد اختلالات در توانائی‌های جسمی و روانشناختی گردد ،لذا در انجام کارهای بالقوه خطرناک مانند رانندگی یا کار با ماشین آلات باید احتیاط کامل را رعایت نمود.

      ۲- در بیماران مبتلا به کاهش پتاسیم خون، قبل از شروع درمان باید کمی پتاسیم خون را درمان کرد ،زیرا خطر بروز آریتمی قلبی وجود دارد.

      ۳- برای بیمارانی که اثرات آنتی کولینرژیک برای آن ها خطرناک است ،این دارو را باید با احتیاط مصرف کرد.

      ۴-بیماران سالمند به مقادیر کمتری از دارو نیاز دارند.

      ۵-مقدار مصرف دارو را باید به تدریج و به طور دوره ای کاهش داد تا مشخص شود آیا تیک ها تداوم دارند. بعد از کاهش مقدار دارو، افزایش شدت و تناوب تیک ممکن است به طور موقتی اتفاق افتد، ولی این به دلیل برگشت علائم نیست. لذا باید بعد از کاهش مقدار ۲-۱هفته صبر نمود و سپس نتیجه گیری کرد.

      ۶-از آنجاییکه این دارو ممکن است آریتمی قلبی ایجاد کند گرفتن نوار قلب در طی درمان و قبل و بعد از آن ضروری به نظر می‌رسد.

      ۷-در صورتیکه بیمار سابقه آریتمی قلبی، کاهش پتاسیم خون و یا سرطان سینه دارد نباید این دارو را مصرف کند.

      ۸-برای بیمارانی که اثرات آنتی کولینرژیک برای آن‌ها خطرناک است ،این دارو را باید بااحتیاط مصرف کرد.

      ۹-جهت جلوگیری از سرگیجه در شروع درمان، بعد از مصرف هر دوز بیمار باید حدود 30 دقیقه دراز کشیده و از تغییر وضعیت ناگهانی مخصوصا در هنگام بلند شدن خودداری کند.

      فارماکودینامیک / کینتیک:

      پیموزاید یک داروی ضد جنون خوراکی با اثر مهارکنندگی گیرنده های دوپامین در سیستم عصبی مرکزی میباشد که این عملکرد باعث خواص درمانی و برخی اثرات ناخواسته دارو میگردد .
      به علاوه پیموزاید مانند سایر داروهای آنتی سایکوتیک اثرات مختلفی بر سایر گیرنده های سیستم عصبی مرکزی دارد که کاملا مشخص نشده است .
      پیموزاید همچنین پتانسیل کمی در القای اثرات آرامبخشی و خواب آوری بخاطر اختصاصی تر عمل کردن در مهار گیرنده های دوپامین نسبت به سایر داروهای نورولپتیک دارد. (به همین جهت جایگزین مناسبی برای هالوپریدول بحساب میاید)

      • بیش از 50 درصد دارو بعد از مصرف خوراکی جذب می شود .

      • حداکثر غلظت پلاسمایی دارو 6 تا 8 ساعت بعد از مصرف خوراکی آن بوجود می آید .

      • نیمه عمر آن حدود 29 ساعت پس از استفاده از تک دوز دارو در داوطلبان سالم می باشد.

      ۰۳ آذر ۰۰ ، ۱۵:۱۵ موافقین ۰ مخالفین ۰

      imipramine

      ایمی پرامین یکی از داروهای ضد افسردگی سه‌حلقه‌ای است که برای درمان برخی دیگر از اختلالات روانشناختی همچون اختلال هراس، فوبی اجتماعی، دردهای عصبی و همچنین در مقدار کم برای کنترل شب ادراری (شب‌میزی) در کودکان بزرگتر از ۶ سال به‌کار می‌رود.

      ایمی پرامین دارویی از دسته ی ضد افسردگی های سه حلقه ای می باشد و معمولاً برای درمان افسردگی در بزرگسالان تجویز می شود.این دارو همچنین در درمان شب ادراری در کودکان و موارد دیگری که مربوط به افسردگی نمی باشند هم استفاده دارد .
      علت اصلی بروز افسردگی ناشناخته است اما هدف از درمان دارو همراه با مشاوره درمانی برطرف کردن علائم افسردگی نظیر خلق پایین، بی حالی،نداشتن انگیزه، افکار خطرناک ،اختلالات خواب و کاهش اشتها و…جهت رساندن فعالیت و عملکرد روزانه ی فرد به سطح طبیعی، می باشد.
      داروهایی مانند ایمی پرامین می توانند به برطرف نمودن علائم افسردگی مانند کم خوابی یا کمبود اشتها کمک قابل توجهی کنند.

      در ادامه با کلینیک اعصاب و روان هیربد همراه باشید.

       

      نام‌های تجاری ایمی پیرامین :

      Tofranil

      گروه دارویی-درمانی: 

      دارو های ضدافسردگی سه حلقه ای

      اشکال دارویی:

      Tablet : 10 , 25 mg

      ایمی پرامین ۱۰

      ایمی پرامین 10 دارویی از دسته ی ضد افسردگی های سه حلقه ای می باشد و معمولاً برای درمان افسردگی در بزرگسالان تجویز می شود.این دارو همچنین در درمان شب ادراری در کودکان و موارد دیگری که مربوط به افسردگی نمی باشند هم استفاده دارد .
      علت اصلی بروز افسردگی ناشناخته است اما هدف از درمان دارو همراه با مشاوره درمانی برطرف کردن علائم افسردگی نظیر خلق پایین، بی حالی،نداشتن انگیزه، افکار خطرناک ،اختلالات خواب و کاهش اشتها و…جهت رساندن فعالیت و عملکرد روزانه ی فرد به سطح طبیعی، می باشد.
      داروهایی مانند ایمی پرامین می توانند به برطرف نمودن علائم افسردگی مانند کم خوابی یا کمبود اشتها کمک قابل توجهی کنند.

      ایمی پرامین ۲۵

      مقدار مصرف هر دارو را پزشک تعیین می کند ولی مقدار تجویز معمول این دارو به شرح زیر است :
      در درمان افسردگی :
      بزرگسالان ۲۵ تا ۵۰ میلی گرم ۳ تا ۴ بار در روز
      سالمندان ۲۵ تا ۵۰ میلی گرم در روز
      کودکان ۶ تا ۱۲ سال ۱۰ تا ۳۰ میلی گرم در روز
      در درمان شب ادراری
      کودکان ۲۵ میلی گرم یک بار در روز یک ساعت قبل از خواب تجویز می گردد
      توجه
      مقدار مصرف دارو در کودکان زیر ۶ سال توسط پزشک تعیین می‌گردد
      دوره درمان را کامل کنید
      از کاهش یا افزایش میزان دارو خودداری نمایید مگر به دستور پزشک متخصص
      به منظور کاهش تحریکات گوارشی داروها همراه با غذا مصرف نمایید
      در صورتی که دارو را یکبار در روز قبل از خواب مصرف می کنید در صورت فراموش کردن یک نوبت مصرف دارو دارو صبح زود بعد مصرف نکنید و با پزشک خود مشورت نمایید.
      در صورتی که دارو را بیش از یک بار در روز مصرف می کنید مقدار فراموش شده را بلافاصله بعد از یادآوری مصرف کنید اما اگر تقریبا زمان مصرف نوبت بعدی فرا رسیده است از مصرف دوز فراموش شده و یا دو برابر کردن مقدار مصرف بعدی خودداری کنید

      ایمی پرامین برای معده

      آیا ایمی پرامین می تواند در درمان دردهای معده تاثیر گذار باشد؟ یکی از شایع ترین بیماری هایی که بیشتر افراد در سراسر دنیا از آن رنج می برند ریفلاکس معده می باشد که با نشانه های سوزش در ناحیه قفسه سینه و گلو همراه است.

      داروهایی که برای رفلاکس معده تجویز می شوند شامل:

      • داروهای ضد افسردگی مانند ایمی پرامین، دوکسپین و آمی تریپتیلین
      • داروهای آسم
      • داروهای مسکن و خواب آور و جایگزین های استروژنی

      این داروها با شل کردن دریچه بین معده و مری باعث ضعیف تر شدن اسفنکتر معده می شوند.

      ایمی پرامین چیست

      ایمی پرامین (با نام انگلیسی: Imipramine و نام تجاری: توفرانیل) از داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای تجویزی است که با متعادل سازی ماده طبیعی خاص در مغز (انتقال دهنده های عصبی مانند نوراپی نفرین) که سطح آن در افراد مبتلا به افسردگی نامتعادل می شود عمل می کند.

      این دارو همچنین با مسدود کردن اثر ماده طبیعی خاصی به نام استیل کولین روی مثانه اثر می گذارد.

      ایمی پرامین برای چی خوبه

      افسردگی و شب ادراری کودکان

      ایمی پرامین برای چیست

      ایمی پرامین یک داروی ضد افسردگی سه حلقه ای است که برای درمان علائم افسردگی استفاده می‌شود. این دارو گاهی اوقات برای درمان شب ادراری در کودکان ۶ سال به بالا به کار می‌رود.

      این قرص برای درمان اختلال دو قطبی، اضطراب کودکان، شب ادراری و وسواس نیز به کار می‌رود. ایمی پرامین می‌تواند اختلال خواب را بهبود ببخشد و در کاهش اضطراب و فوبیاها نیز موثر است. دارو درمانی برای درمان افسردگی کافی نیست، اما این دارو به برطرف کردن علائم افسردگی مانند خلق پایین، بی حالی، نداشتن انگیزه، افکار خودکشی و بی حالی تا حدی کمک می‌کند.

       

      ایمی پرامین قرص

      ایمی پرامین برای درمان افسردگی و شب ادراری کودکان تجویز می ‌شود.

      ایمی پرامین دارویی است که برای درمان افسردگی استفاده می شود. ایمی پرامین در شب ادراری کودکان نیز مورد مصرف دارد. ایمی پرامین به فرم قرص روکش دار هم چنین فرم تزریقی یا آمپول در بازار موجود است. از قطع ناگهانی ایمی پرامین باید اجتناب کرد. از عوارض ایمی پرامین می توان به خشکی دهان و حساسیت به نور اشاره کرد.

      ایمی پرامین اضطراب

      ایمی پرامین هیدروکلراید داروی ضد افسردگی است که موارد مصرف گسترده ای دارد. پرمصرف ترین دارو در درمان افسردگی و اضطراب می باشد و عملکرد آن با برداشتن سرتونین و نوراپی نفرین از پایانه های پیش سیناپسی است. از ناهنجاری های ایجاد شده توسط این دارو می توان به ناهنجاریهای اسکلتی، کاهش رشد، افزایش جنین های جذبی و درمواردی تشنج و مرگ مادر را می توان نام برد. با این حال الگوی دقیق ناهنجاری های ایمی پرامین به طور دقیق مشخص نمی باشد. هدف از این تحقیق شناختن طیف دقیق ناهنجاری های ایجاد شده توسط این دارو است. نتایج نشان می دهد با افزایش دوز تزریقی، میانگین طول بدن جنین ها در گروه های تجربی به صورت معنی داری در مقایسه با گروه کنترل کاهش یافته است. همچنین با افزایش دوز تزریقی، میانگین وزن جنین ها در مقایسه با گروه کنترل دارای اختلاف معنی داری هستند. همچنین افزایش دوز باعث افزایش تعداد جنین های جذبی گردیده است.

       

      ایمی پرامین استرس

      ایمی پرامین بر روی افسردگی، اضطراب تاثیر دارد 

      ایمی پرامین امین
      ایمی پرامین اسهال

      داروهای شل کننده عضلانی از طریق اثرات آنتی کولینرژیک می  توانند در کنترل درد سندرم روده ی تحریک پذیر به کار روند ولی بر روی سایر علایم بیماری اثر ندارند. به دلیل عوارض آنتی کولنرزیکی مصرف این داروها به  صورت مداوم توصیه نمی شود و فقط در صورت نیاز باید به کار روند. درمان خط اول هیوسین و خط دوم دی سیکلومین است.داروهای ضدافسردگی 3 حلقه ای برای بیماران با درد شکمی شدید یا مداوم توصیه می شوند. این داروها( با دوز هدف  خود در این اندیکاسیون) باید به مدت  حداقل 3 ماه تجویز شوند(به عنوان مثال؛ آمی تریپتلین mg 50 ). ضدافسردگی های 3 حلقه ای با آمین نوع دوم(نورتریپتلین و دزیپرامین) بهتر از آمین های نوع سوم(آمی تریپتیلین و ایمی پرامین) تحمل می شوند. آمین های نوع سوم عوارض آنتی کولینرژیک نظیر خواب آلودگی، خشکی دهان، احتباس ادرار و افزایش وزن بیشتری دارند.

      ایمی پرامین بهتر است یا سرترالین

      ایمی پرامین و سرترالین جزو داروهای سه حلقه ای هست که اثرات مشابهی دارند و در یگ گروه هستند .

      آیا ایمی پرامین اعتیاد آور است

      بله ایمی پرامین جزو داروهای اعتیاد آور می باشد .

       

      ایمی پرامین زود انزالی

      در بررسی قرص کلومیپرامین ۲۵ برای زود انزالی باید بگوییم این دارو در صورت نیاز جهت تاخیر انزال در آقایانی که انزال سریع دارند استفاده می‌شود.

      اگر چه فقط حدود نیمی از آقایان به این رژیم درمانی پاسخ می‌دهند بنابراین دانستن پتانسیل پاسخ‌دهی بیمار به رژیم درمانی قبل از شروع درمان مفید است.

      مطالعه‌ی کنونی تلاش می‌کند فاکتورهای مقایسه‌ای که ممکن است پیش‌بینی پاسخ‌دهی یا عدم پاسخ‌دهی بیمار را به کلومیپرامین را میسر می‌کند، شناسایی کند. متغیرهای مرتبط با انزال سریع در ۲۳ مرد مبتلا به انزال زودرس که به کلومیپرامین پاسخ داده بودند، بررسی شد.

      بررسی نشان داد که سه فاکتور باید قبل از درمان بررسی شوند:

      ۱_ زمان وقوع اولین انزال

      ۲_ رضایت جنسی کلی

      ۳_ دفعات انزال در هر هفته

      ارزیابی این موارد به طرز چشم‌گیری پیش‌بینی پاسخ‌دهی به این رژیم درمانی را مقدور می‌سازد؛ به ویژه در آقایانی که انزال سریع دارند و زمان وقوع انزال اولیه‌ی آن‌ها ۶۰ ثانیه، میزان رضایت جنسی گزارش ‌شده توسط خود فرد ۵ یا بیشتر (در یک ارزیابی ۷ نمره‌ای) و تعداد انزال ۲ بار یا بیشتر در هفته می‌باشد با احتمال بیشتری به درمان با ۲۵ میلی‌گرم کلومی‌پرامین در صورت نیاز سود می‌برند.

      ایمی پرامین و اضطراب

      ایمی پرامین برای اضطراب خوب است .

      ایمی پرامین و اشتها

      داروهایی مانند ایمی پرامین می توانند به برطرف نمودن علائم افسردگی مانند کم خوابی یا کمبود اشتها کمک قابل توجهی کنند

      ایمی پرامین و استبرا

      ایمی پرامین و آسنترا جزو داروهای سه حلقه ای هست که اثرات مشابهی دارند و در یگ گروه هستند .

      ایمی پرامین خواب آور است

      داروهایی مانند ایمی پرامین می توانند به برطرف نمودن علائم افسردگی مانند کم خوابی یا کمبود اشتها کمک قابل توجهی کنند.

      آیا ایمی پرامین باعث چاقی میشود

      بله . این دارو اثرات افزایش اشتها دارد که ممکن است به چاقی منجر شود .

      آمپول ایمی پرامین

      این دارو در دو شکل قرص و آمپول موجود است

      آیا ایمی پرامین باعث ریزش مو میشود

      داروهای ضدافسردگی مانند کلومی پرامین ممکن است باعث ریزش مو شود . 

      فرق ایمی پرامین و آمی تریپتیلین

      آمی تریپتیلن و نورتریپتیلن ، هر دو، در کاهش علائم بیماران IBSبا غلبه اسهال و درد شکم موثر می باشند و تفاوتی در اثرات این دو دارو در این بیماران وجود ندارد

      ایمی پرامین برای کودکان

      شب ادراری یکی از شایع ترین و پیچیده ترین مشکلات کودکان است. با توجه به متفاوت بودن موفقیت درمانی، عوارض و سهولت مصرف ایمی پرامین تجویز می شود .

      ایمی پرامین برای دندان درد

      آمی تریپ تیلین از داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای و دارای محل های اتصال در جوار کانال های سدیم سلول های عصبی است که می تواند با گیرنده های داروهای بی حس کننده موضعی هم پوشانی (orerlap) داشته باشد. این مطالعه به اثرات آمی تریپ تیلین بصورت ژل را در تکمیل بی حسی دندان هایی که به روش معمول به بی حسی جواب نمی دهد، می پردازد.
      مواد و روش ها: مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی دوسوکور بر روی 56 بیمار که علیرغم بی حسی موضعی هنگام ایجاد حفره اندودنتیکس همچنان درد داشتند انجام شد. تمام بیماران از نظر بیماری های سیستمیک بررسی و سلامت آنها مورد تایید قرار گرفت. حداکثر 2 کارپول لیدوکائین %2 با اپی نفرین 1.80000 در بیماران استفاده شد. پس از در معرض قرار گرفتن پالپ، با کمک سرنگ مربوطه حداکثر 0.2 میلی لیتر ژل %2 آمی تریپتیلین با ژل دارونما (پلاسبو) در فضای ایجاد شده روی پالپ اضافه گردید و براساس معیار VAS، شدت درد، در دقایق صفر (قبل از تجویز)، یک، سه، پنج، هفت و نه دقیقه پس از مصرف دارو ثبت گردید.
      یافته ها: در گروه آمی تریپ تیلین شدت درد قبل از کار نسبت به دقیقه 9 پس از درمان حدود %92.5 کاهش داشته است در حالی که گروه پلاسبو فقط %13.5 کاهش داشته است که این تفاوت از نظر آماری معنی دار بود (P<0.001). همچنین کاهش درد در گروه آمی تریپ تیلین در مقاطع زمانی مختلف از نظر آماری معنی دار بود. به عبارت دیگر میانگین شدت درد از 8.60 در دقیقه صفر به 0.65 در دقیقه 9 رسید (P<0.01).
      نتیجه گیری: آمی تریپ تیلین می تواند سبب تقویت آثار بی حس کننده های موضعی شود و احتمالا این به دلیل شباهت اثر آن با بی حس کننده ها روی کانال های سدیمی است . لذا نقش موثری جهت تکمیل اثرات بی حس کننده های موضعی می تواند داشته باشد.

      ایمی پرامین برای تکرر ادرار

      بله موثر است و تجویز می شود .

      ایمی پرامین برای زود انزالی

      بله موثر است و تجویز می شود .

      ایمی پرامین برای خواب

      داروهایی مانند ایمی پرامین می توانند به برطرف نمودن علائم افسردگی مانند کم خوابی یا کمبود اشتها کمک قابل توجهی کنند

      ایمی پرامین برای ترک اعتیاد

      بله تاثیر دارد .

      ایمی پرامین پروستات

      قبل از مصرف این دارو در موارد زیر با پزشک مشورت نمایید
      1-در صورت سابقه حساسیت به این دارو و یا و سایر داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای کاربامازپین ، ماپروتیلین و ترازودون و حساسیت به مواد غذایی مواد محافظ و رنگ ها
      ۲ در صورت مصرف هر نوع داروی دیگر (چه با نسخه چه بدون آن)
      3-در صورت ابتلا به بیماری آسم اختلالات قلبی عروقی اختلالات خونی افسردگی تشنج (صرع) بزرگی پروستات، ادرار کردن سخت بیماری‌های کبدی کلیوی ، پرکاری غده تیروئید ، گلوکوم( افزایش فشار داخل چشم) مشکلات گوارشی فشار خون بالا و اعتیاد به الکل
      4-قبل از انجام تست های پزشکی به ویژه در بیماریهای دیابتی
      5-در صورت نیاز به انجام هرگونه عمل جراحی معالجات دندانپزشکی و یا درمان اضطراری هنگام تغییر وضعیت ناگهانی از حالت خوابیده یا نشسته احتیاط کنید
      -جهت بررسی پیشرفت درمان مرتب به پزشک مراجعه نمایید.
      -از قطع یکباره مصرف دارو خودداری کنید قطع مصرف دارو باید به تدریج و تحت نظر پزشک انجام گیرد.
      -اثرات دارو ممکن است ۳-۷ روز پس از قطع مصرف دارو بروز نماید.

      ایمی پرامین پارس دارو
      ایمی پرامین پانیک

      داروهای ضد افسردگی که برای درمان اختلال پانیک مورد استفاده قرار می گیرد شامل داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای ، داروهای اختصاصی بازدارنده ی بازجذب سروتونین (ُُُُ SSRI) و داروهای بازدارنده ی مونو امین اکسیدها (MAOI) می باشد . داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای شامل داروهایی مانند داروی ایمی پرامین و داروی آمی تریپ تیلین می باشد

      ایمی پرامین پماد
      ایمی پرامین 10 ویکی پدیا
      ایمی پرامین ویکی پدیا
      ایمی پرامین و پروپرانول
      ایمی پرامین و پانیک
      ایمی پرامین برای پانیک

      داروهای ضد افسردگی که برای درمان اختلال پانیک مورد استفاده قرار می گیرد شامل داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای ، داروهای اختصاصی بازدارنده ی بازجذب سروتونین (ُُُُ SSRI) و داروهای بازدارنده ی مونو امین اکسیدها (MAOI) می باشد . داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای شامل داروهایی مانند داروی ایمی پرامین و داروی آمی تریپ تیلین می باشد

      پروپرانول ایمی پرامین
      ایمی پرامین تداخل دارویی

      ایمی پرامین با مهارکننده‌های MAO تداخل دارویی جدی ایجاد می‌کنند، این تداخل ممکن است حتی منجر به مرگ شود، همراه با داروی ایمی پرامین از مهارکننده‌های MAO (ایزوکاربوکسازید (isocarboxazid) ، لینزولید (linezolid)، متیلن بلو (methylene blue)، موکلوبماید (moclobemide)، فنلزین (phenelzine) ، پروکاربازین (procarbazine)، راساژیلین (rasagiline)، سلژیلین (selegiline) ، ترانیل سیپرومین (tranylcypromine)) استفاده نکنید. اکثر مهارکننده‌های MAO حتی نباید تا 2 هفته قبل از شروع استفاده از داروی ایمی پرامین ، استفاده شوند.

       

      ایمی پرامین تکرر ادرار

      ایمی پرامین قرص های ضد تکرر ادرار است .

      ایمی پرامین تاخیری

      بله باعث تاخیر در انزال می شود .

      ایمی پرامین تزریقی

      فرم طولانی مدت برای تزریق به عضله نیز موجود است. برای درمان برخی دیگر از اختلالات روانی مانند فوبیا اجتماعی، دردهای عصبی و همچنین در مقدار کم برای کنترل شب ادراری (شب‌میزی) در کودکان بزرگتر از ۶ سال به‌کار می‌رود.

      ایمی پرامین و تپش قلب

      یکی از عوارض مصرف ایمی پرامین درد قفسه سینه یا بدتر شدن درد قفسه سینه، تپش قلب و یا لرزش قفسه سینه می باشد.

      ایمی پرامین و تداخل دارویی

      ایمی پرامین با مهارکننده‌های MAO تداخل دارویی جدی ایجاد می‌کنند، این تداخل ممکن است حتی منجر به مرگ شود، همراه با داروی ایمی پرامین از مهارکننده‌های MAO (ایزوکاربوکسازید (isocarboxazid) ، لینزولید (linezolid)، متیلن بلو (methylene blue)، موکلوبماید (moclobemide)، فنلزین (phenelzine) ، پروکاربازین (procarbazine)، راساژیلین (rasagiline)، سلژیلین (selegiline) ، ترانیل سیپرومین (tranylcypromine)) استفاده نکنید. اکثر مهارکننده‌های MAO حتی نباید تا 2 هفته قبل از شروع استفاده از داروی ایمی پرامین ، استفاده شوند.

      ایمی پرامین و تهوع

      قرص ایمی پرامین برای حالت تهوع و استفراغ; دل درد; اسهال; گرفتگی و درد معده نیز تجویز می شود .

      ایمی پرامین عوارض جانبی

      تهوع , خشکی دهان , افزایش تعداد ضربان قلب , استفراغ , تاری دید , بثورات جلدی , کهیر , افزایش فشارخون , آریتمی قلبی , تپش قلب , اضطراب , سردرگمی , الکتروکاردیوگرام غیر طبیعی , سکته قلبی , خونریزی زیر پوستی , کاهش فشارخون وضعیتی , توهم

      جایگزین ایمی پرامین

      همه داروی سه حلقه ای TCA

      قرص ایمی پرامین برای چیست

      اضطراب پانیک شب ادراری و افسردگی

      جذب ایمی پرامین

      ایمی پرامین جذب گوارشی خوبی دارد

      ایمی پرامین چه قرصی است
      ایمی پرامین چاق کننده است
      ایمی پرامین چاق میکند
      ایمی پرامین چه قرصیه

      داروهایی مانند ایمی پرامین می توانند به برطرف نمودن علائم افسردگی مانند کم خوابی یا کمبود اشتها کمک قابل توجهی کنند

      ایمی پرامین چه نوع دارویی است
      ایمی پرامین چاقی

      داروهایی مانند ایمی پرامین می توانند به برطرف نمودن علائم افسردگی مانند کم خوابی یا کمبود اشتها کمک قابل توجهی کنند

       

      مکانیسم عمل ایمی پرامین ۱۰ :

       موارد مصرف ایمی پیرامین 10 :

      ضد افسردگی، ضد درد مزمن، شب ادراری کودکان، پرخوری عصبی

      دوزبندی در بزرگسالان:

      الف) افسردگی، اضطراب، درد نوروژنیک.
      بزرگسالان: ابتدا، مقدار mg/day 100-75 در مقادیر منقسم از راه خوراکی یا تزریق عضلانی مصرف می‌شود. سپس، مقدار ۵۰-۲۵ میلی‌گرم به مقدار قبلی افزوده می‌شود تا حداکثر به مقدار ۲۰۰ میلی‌گرم برسد. در بعضی از بیماران می‌توان با مقادیر کمتر (۲۵ میلی‌گرم از راه خوراکی) شروع و سپس به تدریج مقدار ۲۵ میلی‌گرم یک روز در میان اضافه کرد. حداکثر مقدار مصرف mg/day 300 است. تمام مقدار تجویز شده را می‌توان به هنگام خواب مصرف کرد(تزریق عضلانی استفاده می‌شود). حداکثر مقدار مصرف برای بیماران سرپایی mg/day 200، بیماران بستری mg/day 300 ، و بیماران سالخورده mg/day 100 است. در کهنسالان از دوز ۱۰ میلی‌گرم آغاز نموده در صورت نیاز به ۳۰ الی ۴۰ میلی گرم در روز افزایش داده می‌ شود. حداکثر دوز در این گروه ۱۰۰ میلی‌گرم است.

      ب) شب ادراری کودکان.
      کودکان شش ساله و بزرگتر: از راه خوراکی، مقدار mg/day 75-25 یک ساعت قبل از خواب مصرف می‌شود.

      عوارض جانبی:

      خواب آلودگی، سرگیجه، خشکی دهان، یبوست، تاری دید

      داروﻫﺎی ﺿﺪ اﻓﺴﺮدﮔﻲ ﺣﻠﻘـﻪای، ﻋﻮارﺿـﻲ ﻣـﺮﺗﺒﻂ ﺑـﺎ دوز دارو دارﻧـﺪ.

      اﻳـﻦ داروﻫـﺎ وﺳـﻴﻊ اﻟﻄﻴﻒ ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﻣﻌﻨﻲ ﺗﻌﺎدل زﻳﺎد آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﮔﻴﺮﻧﺪهﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ اﺳﺖ؛ ﻛﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﺿﺪ اﻓﺴـﺮدﮔﻲ و ﻧﻴﺰ ﺗﺎﺛﻴﺮات ﺟﺎﻧﺒﻲ آﻧﻬﺎ اﺳﺖ.

      داروﻫﺎی ﺳﻪ ﺣﻠﻘﻪای ﮔﻴﺮﻧﺪهﻫﺎی ﻣﻮﺳﻜﺎرﻳﻨﻲ، ﻫﻴﺴـﺘﺎﻣﻴﻨﻲ و آﻟﻔـﺎ – آدرﻧﺮژﻳــﻚ را ﻣﺴــﺪود ﻣــﻲﻛﻨﻨــﺪ و ﻣﻮﺟــﺐ ﻣﺸــﻜﻼت ﻗﻠﺒــﻲ، ﻋــﻮارض آﻧﺘــﻲ ﻛﻮﻟﻴﻨﺮژﻳــﻚ، آﻧﺘــﻲ ﻫﻴﺴﺘﺎﻣﻴﻨﻲ، ﻛﺎﻫﺶ آﺳﺘﺎﻧﻪ ﺗﺸﻨﺞ، اﺧﺘﻼل ﺟﻨﺴﻲ، اﻓـﺰاﻳﺶ ﺗﻌﺮﻳـﻖ و ﺗﻮﻣـﻮر ﻣـﻲﺷـﻮد.

      اﻳـﻦ ﻋـﻮارض داروﻫﺎی ﺳﻪ و ﭼﻬﺎر ﺣﻠﻘﻪای ﻣﻌﻤﻮﻻً ﭘﺬﻳﺮش آﻧﻬﺎ را ﻛﻤﺘﺮ از ﻣﻬـﺎر ﻛﻨﻨـﺪهﻫـﺎی اﻧﺘﺨـﺎﺑﻲ ﺳـﺮوﺗﻮﻧﻴﻦ (SSRI) و دﻳﮕﺮ داروﻫﺎی ﺿﺪ اﻓﺴﺮدﮔﻲ ﺟﺪﻳﺪ ﻣﻲﻛﻨﺪ.

      ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل، ﺑﻴﻤﺎران زﻳﺎدی از اﻳﻦ داروﻫﺎ ﺑﻪ ﺷﻜﻠﻲ اﻳﻤﻦ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ .

      اﻧﺘﺨﺎب اﻳﻦ داروﻫﺎ ﺑﺮ اﺳﺎس ﺗﺎﺛﻴﺮات ﺟﺎﻧﺒﻲ آﻧﻬﺎ اﻧﺠﺎم ﻣـﻲﺷـﻮد. داروﻫـﺎی ,Amitriptyline Trimipramine, Imipramine, Doxepin, Clomipramine ﺑﻴﺸـﺘﺮﻳﻦ ﻋـﻮارض ﺟـﺎﻧﺒﻲ را دارﻧـﺪ.

      داروﻫﺎی Nortriptyline، Desipramine ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﭘﺬﻳﺮش را دارﻧﺪ .اﻓﺴﺮدﮔﻲ ﺧﻮد ﺑﺎﻋـﺚ ﻋﻮارﺿـﻲ از ﻗﺒﻴﻞ ﺳﺮدرد، ﻳﺒﻮﺳﺖ و ﺧﻮاب آﻟﻮدﮔﻲ ﻣﻲﺷﻮد ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻨﮕﺎم ارزﻳﺎﺑﻲ ﻋـﻮارض دارو ﺑـﻪ ﺧـﺎﻃﺮ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ.

      قرص ایمی پرامین 

      •  
      ۰۲ آذر ۰۰ ، ۱۴:۰۶ موافقین ۰ مخالفین ۰

      amantadine

      آمانتادین (Amantadine) یک داروی ضد ویروس است که برای پروفیلاکسی و درمان آنفلوآنزا تیپ A، درمان پارکینسون، درمان واکنش‌های اکستراپیرامیدال ناشی از مصرف دارو و همچنین برای کاهش خستگی وابسته به بیماری ام‌اس به کار می‌رود.

      در ادامه با کلینیک اعصاب و روان هیربد همراه باشید.

       

      نام‌های تجاری:

      Canada:

      Endantadine

      Mylan- Amantadine

      PMS- Amantadine

      Symmetrel

      گروه دارویی-درمانی: 

      ﻋﺎﻣﻞ ﺿﺪ ﭘﺎرﻛﻴﻨﺴﻮن، آﮔﻮﻧﻴﺴﺖ دوﭘﺎﻣﻴﻦ و ﻋﺎﻣﻞ ﺿﺪوﻳﺮوﺳﻲ

      اشکال دارویی:

      U.S:

      ﻛﭙﺴﻮل، ﺧﻮراﻛﻲ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻫﻴﺪروﻛﻠﺮاﻳﺪ: ۱۰۰ ﻣﻴﻠﻲﮔﺮم

      ﻛﭙﺴﻮل، ﺳﺎﻓﺖ ژل، ﺧﻮراﻛﻲ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻫﻴﺪروﻛﻠﺮاﻳﺪ: ۱۰۰ ﻣﻴﻠﻲﮔﺮم

      ﻣﺤﻠﻮل، ﺧﻮراﻛﻲ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻫﻴﺪروﻛﻠﺮاﻳﺪ: ۵۰ ﻣﻴﻠﻲﮔﺮم ﺑﺮ ۵ ﻣﻴﻠﻲ ﻟﻴﺘﺮ ۴۷۳) ﻣﻴﻠﻲ ﻟﻴﺘﺮ) ﺷﺮﺑﺖ، ﺧﻮراﻛﻲ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻫﻴﺪروﻛﻠﺮاﻳﺪ؛، ۵۰ ﻣﻴﻠﻲﮔـﺮم ﺑـﺮ ۵ ﻣﻴﻠـﻲ ﻟﻴﺘـﺮ (۱۰ و ۴۷۳ و ۴۸۰

      ﻣﻴﻠﻲ ﻟﻴﺘﺮ) ﻗﺮص ﺧﻮراﻛﻲ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻫﻴﺪروﻛﻠﺮاﻳﺪ: ۱۰۰ ﻣﻴﻠﻲﮔﺮم

      مکانیسم عمل:

      ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﺿﺪ ﭘﺎرﻛﻴﻨﺴﻮﻧﻲ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﺑﻼک ﺑﺎزﺟﺬب دوﭘـﺎﻣﻴﻦ از ﻧـﻮرونﻫـﺎی ﭘـﻴﺶ ﺳﻴﻨﺎﭘﺴﻲ ﻳﺎ ﺑﺎ اﻓﺰاﻳﺶ ﺗﺮﺷﺢ دوﭘﺎﻣﻴﻦ از ﻓﻴﺒﺮﻫﺎی ﭘﻴﺶ ﺳﻴﻨﺎﭘﺴﻲ ﺑﺎﺷﺪ.

      مکانیسم اثر دارو مشخص نیست، اماممکن است با تاثیر برساخت، آزادی سازی یا بازجذب دوپامین و نوراپی نفرین، عملکرد سیستم دوپامینرژیک را تقویت کند. به عنوان ضد ویروس آنفلوزا به نظر می رسد از Uncoating ویروس و آزاداسید نوکلئیک آن بداخل سلول های اپی تلیال تنفسی جلوگیری می کند.

      موارد مصرف:

      آمانتادین ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﭘﻴﺸﮕﻴﺮی و درﻣﺎن ﻋﻔﻮﻧﺖ وﻳﺮوﺳﻲ آﻧﻔﻮﻻﻧﺰای ﻧﻮع A اﺳﺖ و ﻫﻤﭽﻨـﻴﻦ در درﻣـﺎن ﭘﺎرﻛﻴﻨﺴﻮﻧﻴﺴﻢ (درﻣﺎن ﻋﻼﺋﻢ اﻛﺴﺘﺮاﭘﻴﺮاﻣﻴﺪال اﻟﻘﺎ ﺷﺪه ﺗﻮﺳﻂ دارو) اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﺷﻮد.

      دوزبندی در بزرگسالان:

      درﻣﺎن ﻋﻼﺋﻢ اﻛﺴﺘﺮاﭘﻴﺮﻣﻴﺪال اﻟﻘﺎ ﺷﺪه ﺗﻮﺳﻂ داروﻫﺎ: دوز ﺧﻮراﻛﻲ: ۱۰۰ ﻣﻴﻠﻲﮔـﺮم ۲ ﺑـﺎردر روز؛ اﮔﺮ ﻧﻴﺎز ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺗﺎ ۳۰۰ ﻣﻴﻠﻲﮔﺮم در روز در دوزﻫﺎی ﻣﻨﻘﺴﻢ ﺗﺠﻮﻳﺰ ﺷﻮد.

      ﺑﻴﻤﺎری ﭘﺎرﻛﻴﻨﺴﻮن: دوز ﺧﻮراﻛﻲ: دوز ﻣﻌﻤﻮل ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﻮﻧﻮﺗﺮاﭘﻲ ۱۰۰ ﻣﻴﻠﻲﮔـﺮم ۲ ﺑـﺎردر روز؛ اﮔﺮ ﻧﻴـﺎز ﺑﺎﺷـﺪﻫﻤﺮاه ﺑـﺎ ﻧﻈـﺎرت دﻗﻴـﻖ ۴۰۰ﻣﻴﻠـﻲﮔـﺮم در دوزﻫـﺎی ﻣﻨﻘﺴﻢ،ﻣﺼـﺮف ﻣـﻲﺷـﻮد.

      ﺗﻮﺟﻪ:

      ﺑﻴﻤﺎران ﺑﺎ ﻳﻚ ﺑﻴﻤﺎری زﻣﻴﻨﻪای ﺟﺪی ﻳـﺎ اﻓـﺮادی ﻛـﻪ دوزﻫـﺎی ﺑـﺎﻻی دﻳﮕـﺮ داروﻫـﺎی ﺿـﺪ ﭘﺎرﻛﻴﻨﺴﻮن ﻣﺼﺮف ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ، ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ۱۰۰ ﻣﻴﻠﻲﮔﺮم در روز ﺷﺮوع ﻛﻨﻨﺪ.

      اﮔﺮ ﻧﻴﺎز ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺗﺎ ۱۰۰ ﻣﻴﻠﻲﮔﺮم ۲ ﺑﺎردر روز ،ﻳﻚ ﺗﺎﭼﻨﺪﻳﻦ ﻫﻔﺘﻪ ﺑﻌﺪ اﻓﺰاﻳﺶ ﻳﺎﺑﺪ.

      دوزﺑﻨﺪی در اﻓﺮاد ﻣﺴﻦ:

      ﺑﻴﻤﺎران ۶۵ ﺳﺎل: ﺗﻨﻈﻴﻢ دوز ﺑﺮ ﭘﺎﻳﻪ ﻋﻤﻠﻜﺮد ﻛﻠﻴﻮی اﺳﺖ؛ ﺑﻌﻀﻲ ﺑﻴﻤﺎران وﻗﺘﻲ ﻛـﻪ دارو را در دو دوز ﻣﻨﻘﺴﻢ روزاﻧﻪ درﻳﺎﻓﺖ ﻣﻲﻧﻤﺎﻳﻨﺪ، دارو را ﺑﻬﺘﺮ ﺗﺤﻤﻞ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ.

      دوزﺑﻨﺪی در اﺧﺘﻼل ﻛﻠﻴﻮی:

      ۳۰ Clcr ﺗﺎ ۵۰ ﻣﻴﻠﻲ ﻟﻴﺘﺮ ﺑﺮ دﻗﻴﻘﻪ: ۲۰۰ ﻣﻴﻠﻲﮔﺮم ۱ ﺑﺎر در روز، ﺳـﭙﺲ ۱۰۰ ﻣﻴﻠـﻲﮔـﺮم در روز اﺳﺘﻔﺎده ﺷﻮد.

      ۱۵ Clcr ﺗﺎ ۲۹ ﻣﻴﻠﻲ ﻟﻴﺘﺮ ﺑﺮ دﻗﻴﻘﻪ: ۲۰۰ ﻣﻴﻠﻲﮔﺮم ۱ ﺑﺎر در روز، ﺳﭙﺲ ۱۰۰ ﻣﻴﻠﻲﮔﺮم ﻳﻚ روز در ﻣﻴﺎن اﺳﺘﻔﺎده ﺷﻮد.

      ۱۵> Clcr، ﻣﻴﻠﻲ ﻟﻴﺘﺮ ﺑﺮ دﻗﻴﻘﻪ: ۲۰۰ ﻣﻴﻠﻲﮔﺮم ﻫﺮ ۷ روز ۱ ﺑﺎر اﺳﺘﻔﺎده ﺷﻮد.

      ﻫﻤﻮدﻳﺎﻟﻴﺰ: ۲۰۰ ﻣﻴﻠﻲﮔﺮم ﻫﺮ ۷ روز ۱ ﺑﺎر اﺳﺘﻔﺎده ﺷﻮد.

      عوارض جانبی:

      بی اشتهایی، تهوع، عصبی شدن، ناتوانی در تمرکز، بی خوابی، گیجی، تشنج، توهمات، گوشه گیری، تاری دید، اختلات گوارشی، آدم طبیعی و بندرت لکوپنی و بثورات جلدی از عوارض جانبی دارو هستند.

      نوشیدن مشروبات الکلی در حین استفاده از این دارو آثار جانبی این دارو را افزایش میدهد این آثار عبارتند از:

      مشکلات گردش خون – سرگیجه – منگی – غش – مغشوش شدن.

      بنابراین زمانیکه که از داروی آمانتادین استفاده میکنید هرگز مشروبات الکلی مصرف نکنید.

      این دارو در برخی میتواند باعث سرگیجه – منگی یا دید بلوری و یا مشکل در پیدا کردن تمرکز شود.

      قبل از انجام هر کاری که احتیاج به دقت و توجه دارد مثل رانندگی از واکنش این دارو روی خودتان مطمئن شوید تا از بوجود آوردن خطر برای خود یا دیگران پرهیز کرده باشید.

      اگر واکنشهای فوق الذکر خیلی دردسر ساز بودند به پزشک خود مراجعه کنید.

      بلند شدن ناگهانی از خواب یا از یک موقعیت نشسته بطور ناگهانی برخواستن شدت این علائم را افزون میکند به آرامی از خواب برخواستن و یا از یک موقعیت نشسته به آرامی بلند شدن میتواند در تخفیف علائم پیش گفته موثر باشد.

      در صورتیکه پس از مصرف این دارو احساس افسردگی و میل به خودکشی در شما پیدا شد با پزشک خود بفوریت تماس بگیرید.

      آمانتادین میتواند باعث خشکی دهان بینی و گلو شود برای برطرف کردن موقت خشکی دهان میتوانید از آدامس استفاده کنید یا یک تکه یخ در دهان بگذارید در هر حال در صورتیکه خشکی دهان بیش از دوهفته طول کشید به پزشک یا دندان پزشکتان مراجعه نمایید.

      تداوم خشکی دهان امکان بوجود آمدن بیماریهای دندان مثل پوسیدگی دندان – بیماری لثه و عفونتهای قارچی را افزایش میدهد.

      این دارو میتواند منجر به ایجاد لکه وخالهای تور مانند به رنگ قرمز ارغوانی روی پوست شود.

      این مشکل بیشتر برای زنها در قسمت پا و ساق پا معمولا پس از مصرف مداوم دارو برای بیش از یکماه رخ میدهد و مادامیکه از دارو استفاده میکنید این لکه ها وجود خواهند داشت اما پس از قطع دارو بعد از 2 تا 12 هفته این لکه ها محو میگردند .

      درصورتیکه در این مورد سئوالی دارید آنرا با دکترتان مطرح کنید.

      برای بیمارانی که آمانتادین را برای بیماری پارکینگسون استفاده میکنند یا مشکلات حرکتی که بعلت مصرف داروهای خاصی برای درمان مشکلات اعصاب روانشناختی روانشناختی و شرایط تهیج بوجود آمده اند.

      بیماران پارکینگسون باید توجه داشته باشند که نباید بیش از حد فعالیت کنند از آنجاییکه پس از مصرف دارو شرایط آنها بهتر شده و بدن فعالیتش آسان تر صورت میپذیرد .

      در اینحال آنچه امکان وقوع زیادی دارد بوجود آمدن جراحت ناشی از افتادن بیمار است.

      افزایش فعالیت بایستی به مرور باشد تا به بدن زمان لازم برای تنظیم تغییرات در حفظ تعادل – گردش خون و هماهنگی داده شود.

      برخی بیماران ممکن است حس کنند این دارو بعد از چند ماه استفاده اثر خود را روی آنها از دست داده است.

      در صورتیکه چنین حسی داشتید با دکتر خود مطرح نمایید دکتر شما ممکن است نسبت به تغییر دوز یا قطع موقت دارو اقدام نماید.

      آمانتادین 100

      داروی آمانتادین جز دسته داروهای ضد ویروس است. از قرص آمانتادین برای درمان علامت‌های بیماری پارکینسون استفاده می‌شود. پارکینسون یک بیماری سیستم عصبی است که باعث سختی در حرکت، کنترل ماهیچه‌ها و تعادل می‌شود. آمانتادین در درمان پارکینسون معمولاً همراه با داروی ال-دوپا تجویز می‌شود.

      قرص آمانتادین همچنین در درمان اختلال‌های حرکتی (دیسکینزی) ایجادشده ناشی از عوارض داروهای درمانی پارکینسون مؤثر است. آمانتادین ام اس، در کنار داروهای مودافینیل و متیل فنیدیت بیش از هر داروی دیگری به‌صورت بالینی در درمان خستگی‌های بدنی مربوط به ام اس (مولتیپل اسکلروزیس) استفاده می‌شوند.

      آمانتادین همچنین برای پیشگیری و درمان عفونت‌های ناشی از آنفولانزا نوع A نیز به کار می‌رود. آمانتادین به درون RNA یاخته‌های مستعد این نوع از آنفولانزا نفوذ کرده و پروتئین M2 آن‌ها را مهار می‌کند. سایر انواع آنفولانزا به‌دلیل داشتن پروتئین متفاوت M2 با قرص آمانتادین درمان نمی‌شوند. لازم به ذکر است که واکسن آنفولانزا نسبت به این دارو درمان بهتری محسوب می‌شود. آمانتادین همچنین گاهی در درمان بیماری نشانگان نورولپتیک بدخیم (NMS)، سندروم محرومیت از کوکائین و نیز سکسکه‌ی مقاوم به کار می‌رود.

      آمانتادین روی سرماخوردگی یا سایر عفونت‌های ویروسی اثری ندارد. آمانتادین برای درمان واکنش‌های مغزی و ساقه مغزی ناشی از مصرف دارو نیز به کار می‌رود. از نکات مهم دیگر نیز این است که اگر این دارو طی یک تا دو روز بعداز شروع بیماری مصرف شود، زمان تب و سایر علائم سیستمیک را کم می‌کند.

       

      آمانتادین هیدروکلراید

      “آمانتادین هیدروکلراید” یک داروی ضد ویروسی برای جلوگیری و یا درمان عفونت یک نوع از آنفلوانزا خاص است که آن را نیز به عنوان کمکی برای درمان بیماری پارکینسون تجویز می کنند.

       

       

      آمانتادین هیدروکلراید یک ضد ویروس است و برای جلوگیری با درمان عفونت ناشی از آنفولانزا ( نوع A ) بکار برده میشود این دارو میتواند به تنهایی یا همراه با سایر داروهای ضد آنفلوانزا مصرف شود. آمانتادین روی سرما خوردگی و سایر انواع آن تاثیری ندارد همینطور روی سایر عفونتهای ویروسی موثر نیست.

      آمانتادین هیدروکلراید

      آمانتادین چیست

      آمانتادین (amantadine) برای جلوگیری و درمان نوع خاصی از آنفولانزا مصرف می‌شود. از این دارو به منظور درمان بیماری پارکینسون کاهش خستگی وابسته به بیماری ام‌ اس هم استفاده می‌شود. این دارو انجام حرکات عادی را برای بیماران ممکن کرده و علائم بیماری را کاهش می‌دهد. توجه داشته باشید که آمانتادین روی سرماخوردگی و سایر انواع آن و همچنین سایر عفونت‌های ویروسی تاثیری ندارد.

      آمانتادین قیمت

      جعبه 100 عددی 290/000

      آمانتادین و کرونا

      یک تحقیق در اثر بخشی آمانتادین نشان داد که ‌:‌

      در دسامبر 2019 شیوع نوع جدیدی از بیماری حاد تنفسی (پنومونی) ویروسی در مرکز چین گزارش گردیده و تعداد افراد مبتلا به آن نیز به‌سرعت افزایش یافت. پزشکان این بیماری را COVID-19 نام‌گذاری کرده و منشاء آن­را ویروسی با نام SARS-COV-2 معرفی نمودند. تاکنون داروی مؤثری که بتواند به قطعیت جهت درمان این بیماری به­کار گرفته شود تولید نشده است اما برخی داروها شناخته و معرفی شدند که تأثیر چشمگیری در ایجاد بهبودی بیماران نشان دادند.  هدف از این مطالعه ارزیابی و تجزیه و تحلیل داروهایی است که تاکنون برای درمان مبتلایان به Covid 19  مورد استفاده قرار گرفتند تا بتوان داروهایی که بیش­ترین تأثیر بر روی بهبودی مبتلایان را داشته شناسایی و معرفی گردند.
      در این مطالعه مروری مقالات چاپ شده متعددی در زمینه بررسی ساختار، ویژگی­ها، منشاء و شیوع ویروس عامل بیماری  COVID-19 از سایت­های معتبر Pubmed , Google scholar ,Scopus با کلید واژه­هایی نظیر ” COVID-19″ و “Coronavirus 2019” و ” COVID-19 and drug s “ جمع آوری گردیده است.
      داروی لوپیناویر و ریتوناویر در همراهی با داروهای مکمل مثل اینترفرون آلفا در کاهش ظرفیت بار خانواده Betacoronaviruses مؤثر بوده است. داروهای هیدروکسی کلروکین و کلروکین در محدود کردن تکثیر COVID-19 در شرایط آزمایشگاهی اثر بخش بوده است. داروی ضد ویروسی آمانتادین سبب کاهش ظرفیت تکثیر ویروس می­گردد. داروی  Remdesivir می­تواند از آسیب وارده به ریه انسان در اثر عفونت ویروس کرونا ممانعت به­عمل آورد. در رابطه با داروی فاویپیراویر مطالعه­ها نرخ بهبودی 43/91 درصدی را نشان دادند که حاکی از اثربخشی بسیار بالای این دارو است.
      فاویپیراویر و رمدیسیور اثربخشی چشمگیری را نشان دادند. داروهای لوپیناویر و ریتوناویر که همراه با داروهای مکملی اینترفرون آلفا استفاده شده­اند و نیز داروی هیدروکسی­کلروکین و کلروکین، اثر بخشی پایینی را نشان داده­اند.

      آمانتادین ۱۰۰ چیست

      آمانتادین به تنهایی یا همراه با سایر داروهای آنتی کولینرژینک برای درمان بیماری پارکینسون به کارمی رود. به علاوه، این داروبه منظور پیشگیری و درمان عفونت های دستگاه تنفسی ناشی از گونه های آنفلوانزا Aنیز استفاده می شود.

      آمانتادین برای کرونا

      داروی ضد ویروسی آمانتادین سبب کاهش ظرفیت تکثیر ویروس می­گردد

      آمانتادین ام اس

      قرص آمانتادین برای ام اس. داروی آمانتادین در درمان خستگی‌های بدنی مربوط به ام اس (مولتیپل اسکلروزیس) نیز استفاده می‌شود .

      آمانتادین اشکال دارویی

      قرص و کپسول

      آمانتادین انسانی
      آمانتادین آنفولانزا

      آمانتادین یک داروی ضدویروس می باشد. آمانتادین عمل ویروس در بدن را مسدود می کند. آمانتادین در پیشگیری و درمان آنفولانزا A ( یک عفونت ویروسی) استفاده می شود.
      در درمان آنفولانزاهای فصلی مصرف آمانتادین توصیه نمی شود زیرا ممکن است دربرخی زنجیره های آنفولانزا مقاومت دارویی ایجاد شود.
      آمانتادین همچنین در درمان بیماری پارکینسون و علائم شبه پارکینسون مانند خشکی و لرزش ناشی از مصرف برخی داروها استفاده می شود.

      انواع آمانتادین

      کپسولی و قرص

      آمانتادین و ام اس
      آمانتادین برای ام اس
      آمانتادین در ام اس

      آمانتادین یک داروی ضد ویروسی است و از سال ۱۹۸۰ میلادی برای درمان خستگی در بیماران ام اس مورد استفاده قرار گرفته است. نحوه عمل این دارو در کاهش خستگی ناشناخته است. این دارو به عنوان اولین رویکرد برخورد با خستگی مطرح بوده و برای خستگی خفیف توصیه می‌شود. در مطالعات آمانتادین نشان داده است که حدودا برای یک سوم بیماران ام اس توانسته مفید باشد. اثر بخشی این دارو اغلب بعد از یک هفته استفاده از آن دیده می‌شود. آمانتادین نسبتا کم ضرر بوده و بوسیله بیماران خوب تحمل می‌شود ضمن اینکه ارزان نیز هست. آثار جانبی آن نیز اغلب خفیف بوده و شامل رویا دیدن – توهم – فعالیت زیاده از حد و تهوع می‌باشد

      آمانتادین به انگلیسی

      Amantadine 

      آمورل آمانتادین

      کپسول آمورل یکی از داروهای ضد ویروس می باشد که در این مقاله از ویکی سرا قصد داریم با موارد مصرفی گوناگون آن آشنا شویم .

      از داروهای ضد ویروس است که به اصطلاح آمانتادین هم گفته می شود . این دارو برای جلوگیری و درمان نوع خاصی از آنفولانزا مصرف می شود . از این دارو به منظور درمان بیماری پارکینسون ( یک اختلال مغزی است که باعث لرزش بدن می شود ) و برای کاهش خستگی و ضعف بیماران ام اس هم استفاده می شود . آمانتادین عمل ویروس در بدن را مسدود می کند و در پیشگیری و درمان آنفولانزا نوع A ( عفونت ویروسی ) استفاده می شود . در درمان آنفولانزا های فصلی مصرف آمانتادین توصیه نمی شود . زیرا ممکن است در برخی زنجیره های آنفولانزا مقاومت دارویی ایجاد شود . این دارو انجام حرکات عادی را برای بیماران ممکن کرده و همچنین علائم بیماری را کاهش می دهد . در ضمن توجه داشته باشید که آمورل ( آمانتادین ) روی سرما خوردگی و سایر انواع آن و همچنین سایر عفونت های ویروسی تاثیری ندارد .

      کپسول آمورل آمانتادین

      کپسول آمورل از داروهای ضد ویروس است که موارد مصرف مختلفی دارد. در ادامه این مقاله از تک پزشک قصد داریم بیشتر با این دارو آشنا شویم.آمورل(amantadine) از داروهای ضد ویروس برای جلوگیری و درمان نوع خاصی از آنفولانزا است که به منظور درمان پارکینسون و کاهش خستگی وابسته به بیماری ام‌ اس هم به کار می‌رود. در ادامه ی این مطلب با انواع این دارو، نحوه ی مصرف آن و همچنین عوارض آن آشنا خواهید شد.

      آمورل چیست؟ آمانتادین (آمورل) برای جلوگیری و درمان نوع خاصی از آنفولانزا مصرف می‌شود. از این دارو به منظور درمان بیماری پارکینسون کاهش خستگی وابسته به بیماری ام‌ اس هم استفاده می‌شود.این دارو انجام حرکات عادی را برای بیماران ممکن کرده و علائم بیماری را کاهش می‌دهد. توجه داشته باشید که آمانتادین روی سرماخوردگی و سایر انواع آن و همچنین سایر عفونت‌های ویروسی تاثیری ندارد.نام‌های تجاری، موارد مصرف، عوارض و تداخل دارویی:نام‌های تجاری Symmetrel – Gocovri موارد مصرفپیشگیری از ابتلا به آنفولانزادرمان و رفع علایم پارکینسون و ام استداخل داروییتری هگزی فنیدیل و بنزوتروپین، هیدروکلروتیازید و تریامترن، کوتریموکسازول، الکل و محرک های CNSهمچنین بخوانید: علائم اولیه بیماری ام اسمقدار و نحوه مصرفمیزان مصرف این دارو برای افراد با بیماری های مختلف متفاوت می باشد. به طور معمول به منظور پیشگیری یا درمان علامتی ناشی از ویروس آنفلوانزا تیپ A در بیماران ضعیف یا سالمند در بزرگسالان (64-13 ساله) مقدار 200 میلی‌گرم یک بار، یا 100 میلی‌گرم دو بار در روز مصرف می‌شود.

      داروی آمورل آمانتادین
      آمانتادین برای چیست

      مان علائم و اختلال‌های حرکتی ناشی از بیماری پارکینسون است. این دارو در درمان خستگی‌های ناشی از ام اس

      آمانتادین برای سرماخوردگی

      آمانتادین روی سرماخوردگی یا سایر عفونت‌های ویروسی اثری ندارد.

      آمانتادین برای درمان چیست

      پارکینسون و ام اس

      آمانتادین برای پارکینسون

      بآمانتادین، داروی ضدویروس است که فعالیت ویروس ها را در بدن متوقف می کند. آمانتادین برای درمان و پیشگیری آنفلوآنزا به کار برده می شود. علاوه بر این برای درمان بیماری پارکینسون و نشانه های آن مانند: خشکی عضلات (سفتی عضلات)، لرزش نیز به کار برده می شود.

      آمانتادین برای چی

      پارکینسون و ام اس و عفونت ویروسی

      آمانتادین برای کودکان

      نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که آمانتادین سبب بهبود قابل توجه علائم اختلال شده و به خوبی تحمل می‌شود و ممکن است در درمان کودکان مبتلا به اختلال مفید باشد. با این وجود، نتایج حاضر نمی‌تواند به عنوان اثبات کننده اثربخشی این دارو تلقی شود.

      آمانتادین پارکینسون

      بآمانتادین، داروی ضدویروس است که فعالیت ویروس ها را در بدن متوقف می کند. آمانتادین برای درمان و پیشگیری آنفلوآنزا به کار برده می شود. علاوه بر این برای درمان بیماری پارکینسون و نشانه های آن مانند: خشکی عضلات (سفتی عضلات)، لرزش نیز به کار برده می شود.

      آمانتادین تداخل

      آمانتادین تداخل دارویی

      • تری هگزی فنیدیل و بنزوتروپین، هیدروکلروتیازید و تریامترن، کوتریموکسازول، الکل و محرک های CNS
      • مصرف همزمان با تری هگزی فنیدیل و بنزوتروپین (با مقادیر مصرف بالای این داروها) عوارض جانبی آنتی کولینرژیک آنها را تشدید می کند، که این امر احتمالا باعث کانفوزیون و توهمات می شود. در صورت بروز این علائم، دوز هر دو دارو باید کاهش یابد.
      • مصرف همزمان با ترکیب هیدروکلروتیازید و تریامترن ممکن است دفع آمانتادین را کاهش دهد که به افزایش غلظت سرمی آمانتادین و احتمالا افزایش سمیت دارو منجر می شود. از مصرف همزمان آنها پرهیز گردد.
      • مصرف همزمان با محرک های CNS ممکن است سبب تحریک تجمعی شود.
      • مصرف همزمان با الکل ممکن است به منگی، کانفیوژن، غش و کمی فشار خون منجر شود.
      • ممکن است کوتریموکسازول کلیرانس کلیوی آمانتادین را کاهش داده و منجر به افزایش خطر دلیریوم شود. از مصرف همزمان این داروها پرهیز گردد.

      موارد احتیاطی که در حین مصرف این دارو باید مد نظر قرار گیرد

      نوشیدن مشروبات الکلی در حین استفاده از این دارو آثار جانبی این دارو را افزایش میدهد این آثار عبارتند از:

      مشکلات گردش خون – سرگیجه – منگی – غش – مغشوش شدن. بنابراین زمانیکه که از داروی آمانتادین استفاده میکنید هرگز مشروبات الکلی مصرف نکنید.

      این دارو در برخی میتواند باعث سرگیجه – منگی یا دید بلوری و یا مشکل در پیدا کردن تمرکز شود. قبل از انجام هر کاری که احتیاج به دقت و توجه دارد مثل رانندگی از واکنش این دارو روی خودتان مطمئن شوید تا از بوجود آوردن خطر برای خود یا دیگران پرهیز کرده باشید. اگر واکنشهای فوق الذکر خیلی دردسر ساز بودند به پزشک خود مراجعه کنید.

      بلند شدن ناگهانی از خواب یا از یک موقعیت نشسته بطور ناگهانی برخواستن شدت این علائم را افزون میکند به آرامی از خواب برخواستن و یا از یک موقعیت نشسته به آرامی بلند شدن میتواند در تخفیف علائم پیش گفته موثر باشد. در صورتیکه پس از مصرف این دارو احساس افسردگی و میل به خودکشی در شما پیدا شد با پزشک خود بفوریت تماس بگیرید.

      آمانتادین میتواند باعث خشکی دهان بینی و گلو شود برای برطرف کردن موقت خشکی دهان میتوانید از آدامس استفاده کنید یا یک تکه یخ در دهان بگذارید در هر حال در صورتیکه خشکی دهان بیش از دوهفته طول کشید به پزشک یا دندان پزشکتان مراجعه نمایید. تداوم خشکی دهان امکان بوجود آمدن بیماریهای دندان مثل پوسیدگی دندان – بیماری لثه و عفونتهای قارچی را افزایش میدهد.

      این دارو میتواند منجر به ایجاد لکه وخالهای تور مانند به رنگ قرمز ارغوانی روی پوست شود. این مشکل بیشتر برای زنها در قسمت پا و ساق پا معمولا پس از مصرف مداوم دارو برای بیش از یکماه رخ میدهد و مادامیکه از دارو استفاده میکنید این لکه ها وجود خواهند داشت اما پس از قطع دارو بعد از 2 تا 12 هفته این لکه ها محو میگردند . درصورتیکه در این مورد سئوالی دارید آنرا با دکترتان مطرح کنید.

      برای بیمارانی که آمانتادین را برای بیماری پارکینگسون استفاده میکنند یا مشکلات حرکتی که بعلت مصرف داروهای خاصی برای درمان مشکلات اعصاب روحی روانی و شرایط تهیج بوجود آمده اند. بیماران پارکینگسون باید توجه داشته باشند که نباید بیش از حد فعالیت کنند از آنجاییکه پس از مصرف دارو شرایط آنها بهتر شده و بدن فعالیتش آسان تر صورت میپذیرد . در اینحال آنچه امکان وقوع زیادی دارد بوجود آمدن جراحت ناشی از افتادن بیمار است. افزایش فعالیت بایستی به مرور باشد تا به بدن زمان لازم برای تنظیم تغییرات در حفظ تعادل – گردش خون و هماهنگی داده شود.

      برخی بیماران ممکن است حس کنند این دارو بعد از چند ماه استفاده اثر خود را روی آنها از دست داده است. در صورتیکه چنین حسی داشتید با دکتر خود مطرح نمایید دکتر شما ممکن است نسبت به تغییر دوز یا قطع موقت دارو اقدام نماید.

      تاثیر آمانتادین بر کرونا

      داروی ضد ویروسی آمانتادین سبب کاهش ظرفیت تکثیر ویروس میگردد

      ترکیبات آمانتادین

      C10H17N

      آمانتادین چه نوع قرصی است
      آمانتادین چیست
      آمانتادین چه قرصی است
      آمانتادین چیه
      قرص آمانتادین چیست
      آمانتادین هیدروکلراید چیست
      آمانتادین واسه چیه

      آمانتادین (amantadine) از داروهای ضد ویروس برای جلوگیری و درمان نوع خاصی از آنفولانزا است که به منظور درمان پارکینسون و کاهش خستگی وابسته به بیماری ام‌ اس هم به کار می‌رود. گیجی، آشفتگی و سردرد برخی از عوارض کپسول آمانتادین است.

      • آمانتادین (amantadine) برای جلوگیری و درمان نوع خاصی از آنفولانزا مصرف می‌شود.
      • از این دارو به منظور درمان بیماری پارکینسون کاهش خستگی وابسته به بیماری ام‌ اس هم استفاده می‌شود.
      • این دارو انجام حرکات عادی را برای بیماران ممکن کرده و علائم بیماری را کاهش می‌دهد.

      توجه داشته باشید که آمانتادین روی سرماخوردگی و سایر انواع آن و همچنین سایر عفونت‌های ویروسی تاثیری ندارد.

      آمانتادین جز دسته داروهای ضد ویروس است.

       آمانتادین و کرونا

      ۰۱ آذر ۰۰ ، ۰۹:۲۵ موافقین ۰ مخالفین ۰

      risperidone

      ریسپریدون برای درمان شیزوفرنی در بزرگسالان و کودکانی که حداقل 13 سال دارند به کار می رود.

      ریسپریدون همچون دیگر ضدجنون‌های آتیپیک برای درمان اختلالات اضطرابی از جمله اختلال وسواسی جبری، افسردگی شدید مقاوم به درمان، اختلال توره، تحریک‌پذیری شدید مبتلایان به اوتیسم و اختلالات مربوط به خوردن استفاده می‌شود.

      همچنین ریسپریدون برای درمان علایم اختلالات دو قطبی ( مانی – دپرسیون ) در بزرگسالان و کودکان با حداقل 11 سال سن به کار می رود. ریسپریدون برای درمان علایم تحریک پذیری و کج خلقی در کودکان مبتلا به اوتیسم با محدوده سنی5 تا 16 سال نیز به کار می رود.

      در ادامه با کلینیک اعصاب و روان هیربد همراه باشید.

       

      نام‌های تجاری:

      Risperdal، Risperdal M-Tab، Risperdal Consta

      گروه دارویی-درمانی:

      آنتی سایکوتیک نسل ۲

      اشکال دارویی ریسپریدون ۱ :

      ریسپریدون قرص 2 م گ

       ریسبایودال (ریسپریدون)2 قرص باختر بیوشیمی

       ریسپریدون قرص 3 م گ

       ریسبایودال (ریسپریدون) 1 قرص باختر بیوشیمی

       ریسپریدون قرص 1 م گ

       ریسپریدون قرص 4 م گ

       ریسپریدون محلول خوراکی (شربت )خارجی

      مکانیسم عمل ریسپریدون  :

      مکانیسم اثر ضد جنون این دارو مشخص نیست .

      اثر آن احتمالا به خاطر مهار انتخابی مونو آمینرژیک(D2 , 5-HT2)می باشد .

      این دارو همچنین دارای اثر مهاری متوسطی بر گیرنده های H1. a2. a1 می باشد .

      موارد مصرف ریسپریدون ۱ :

      درمان اختلالات سایکوتیک

      ریسپریدون (Risperidone) در اﻓﺴﺮدﮔﻲ ﺷﺪﻳﺪ ﺗﻚ ﻗﻄﺒﻲ، داروﻫﺎی ﺿﺪرواﻧﭙﺮﻳﺸﻲ ﻧﺴﻞ دوم ﺑﺮای ﺑﻴﻤﺎران ﺑـﺎ اﻓﺴـﺮدﮔﻲ ﻏﻴﺮرواﻧﭙﺮﻳﺸﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ درﻣﺎن ﺑﺎ داروی ﺿﺪاﻓﺴﺮدﮔﻲ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ﭘﺎﺳﺦ ﻧﺪاده‌اﻧﺪ (داروی ﺿﺪرواﻧﭙﺮﻳﺸـﻲ ﻋﻤﻮﻣﺎً ﺑﻪ داروی ﺿﺪاﻓﺴﺮدﮔﻲ اﺿﺎﻓﻪ ﻣﻲﺷﻮد) و ﻧﻴﺰ اﻓﺴﺮدﮔﻲ رواﻧﭙﺮﻳﺸﻲ (داروی ﺿﺪاﻓﺴـﺮدﮔﻲ و ﺿﺪرواﻧﭙﺮﻳﺸﻲ ﻫﻤﺰﻣﺎن آﻏﺎز ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ) اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﺷﻮد. 

      ریسپریدون برای کودکان

      مطالعات مختلف نشان داده که ریسپریدون اثر معنی ­داری در کاهش رفتار کلیشه ­ای دارد .

      تاثیر این دارو بر رفترهای کلیشه­ای، یافته­ی جدید و تعجب آوری نیست زیرا که در مطالعات گذشته، داروی هالوپریدول نیز اثرات مشابهی در کاهش رفتارهای کلیشه­ ای داشته است .

      تاثیر درمانی ریسپریدون بر روی بچه­ ها و بالغین مبتلا به اختلالات نافذ رشد ارزیابی شده و مشخص شد که ریسپریدون بر روی علائم رفتاری برخی کودکان و مشکلات نافذ رشد مؤثر می­باشد و باعث بهبودی در آن­ها می­گردد.

      در تحقیقی بررسی اثر ریسپریدون در درمان کودکان اوتیسمی 17-5 سال پرداخته و 49 نفر تحت درمان با ریسپریدون و 52 نفر تحت درمان پلاسیبو به مدت 8 هفته قرار گرفتند، نتایج حاصل شامل کاهش بی­قراری در ۵۳ درصد در گروه ریسپریدون در مقابل ۱۴ درصد در گروه پلاسیبو بود .

      در مورد درمان اوتیسم با ریسپریدون به طور متوسط در بهبود علایم و اختلالات ارتباطی و اجتماعی مؤثر می­باشد.

      ریسپریدون به تنهایی تاثیر معنی داری بر مهارت­ های گفتاری و زبانی ندارد ولی همانطور که از نتایج این مطالعه نیز برداشت می­شود، ریسپریدون با کاهش دیگر مشکلات اجتماعی در تعاملات و رفتار کلیشه­ ای می­تواند کودک مبتلا به اوتیسم را جهت حضور در تعاملات اجتماعی آماده کرده و منجر به بهبودی گوشه گیری اجتماعی شود

      ریسپریدون ایرانی یا خارجی

      یک مطالعه علمی تحقیقی در ایراین نشان داد که ریسپریدون ایرانی و خارجی تفاوتی با هم ندارند .

      وجود انتقاداتی در مورد اثربخشی کافی ریسپریدون ایرانی از یک طرف و هزینه بسیار بالای نمونه خارجی از طرف دیگر سبب شد که این مطالعه با هدف مقایسه آثار بالینی بین نمونه خارجی بلژیکی و داروی ساخت ایران انجام شود .تعداد‭ ۲۲ ‬بیمار با تشخیص اسکیزوفرنی بر مبنای معیارهای ‭DSM- IV- TR‬ و معیارهای ورود به مطالعه تعریف شده، در مطبهای خصوصی تعدادی از روانپزشکان شهر اصفهان مورد مطالعه قرار گرفتند. این بیماران بصورت تصادفی و دو سویه کوردر دو گروه داروی ایرانی و خارجی (به ترتیب‭ ۲ ‬و‭۱ ‬) بمدت‭ ۳ ‬ماه وبا دوز‭ ۶ ‬میلی‌گرم روزانه و هر دو هفته برای ارزیابی اثربخشی و عوارض حرکتی و غیر حرکتی مورد معاینه قرار گرفتند برای ارزیابی اثربخشی از مقیاس ‭PANSS‬ و ارزیابی عوارض حرکتی از مقیاس ‭AIMS‬ و برای ارزیابی شایعترین عوارض غیر حرکتی، وزن، علائم حیاتی، فاکتورهای خونی، فرمهای مخصوصی تهیه شده و در طول مطالعه بررسی شدند. جهت بررسی آماری از نرم‌افزار ‭SPSS‬ و تست های آماری‭-t ‬ زوج،من- ویتنی، ‭Chi- Square‬، کواریانس،‭Pearson’s‬، ‭Fisher’s exact‬ استفاده شد.با توجه به اینکه تا کنون نتایج مربوط به حدود نیمی از نمونه های مورد نظر ‭ ۴۰)‬نفر)در دست است، تفاوت معنی دار یاز لحاظ آثار بالینی بین دو گروه دیده نشده است . تا کنون تفاوتهای جزئی در اثر بخشی و عوارض بین دو گروه مشاهده شده است ولی از لحاظ آماری تفاوت معنی داری وجود ندارد. بااینحال هرگونه نتیجه‌گیری تا تکمیل شدن نهایی مطالعه باید با احتیاط انجام شود

       

      ریسپریدون ۲

      این دارو برای درمان تظاهرات اختلالات سایکوتیک به کارمی رود.

      ریسپریدون ۱

      ریسپریدون یک داروی ضدجنون آتیپیک است که اداره مواد غذائی و داروئی ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۹۳ سودمندی آن را برای درمان اسکیزوفرنی، در سال ۲۰۰۳ برای درمان کوتاه مدت علائم شیدایی و به عنوان درمان کمکی در کنار داروهای اصلی در اختلال دو قطبی و در سال ۲۰۰۶ برای درمان بی‌قراری مبتلایان به اوتیسم تأیید کرده‌است. ریسپریدون همچون دیگر ضدجنون‌های آتیپیک برای درمان تعدادی از اختلالات روانپزشکی دیگر از جمله اختلال وسواسی جبری، افسردگی، اختلال توره،تحریک‌پذیری شدید مبتلایان به اوتیسم و اختلالات مربوط به خوردن استفاده می‌شود.

      ریسپریدون برای چیست

      ریسپریدون یکی از مهم‌ترین داروهای روانپزشکی و موثر بر اعصاب است که آن را در دسته داروهای ضد سایکوز جای می‌دهند. این دارو میزان ناقل‌های شیمیایی مغز را برای مخابره پیام‌های عصبی در مغز و ارتباطات گوناگون را تنظیم می‌کند.
      این دارو عموما برای درمان ناختلالات حاد و یا مزمن روانی مانند اختلال دو قطبی، اسکیزوفرنی و … استفاده می‌شود.

      نکته مهم درباره مصرف قرص ریسپریدون این است که اگرچه به طور کامل بیماری را درمان نمی‌کند، اما در کاهش علائم و بهبود بیمار نقش بسیاری موثری دارد. قرص ریسپریدون در دوزهای گوناگون و به تشخیص و تجویز پزشک برای بیمار به کار می‌رود. این دارو علاوه‌بر قرص، گاهی به صورت تزریقی هم به کار می‌رود. البته هر دو حالت، فقط وفقط توسط روانپزشک تجویز می‌شود و مصرف خودسرانه آن می‌تواند شما را با عوارض ریسپریدون و مشکلات ناشی از مصرف آن روبه‌رو کند.

      ریسپریدون چیست

      قرص ریسپریدون (Risperidone) از داروهای ضد روان پریشی و ضد جنون است که برای درمان اسکیزوفرنی، رفع علایم اختلال دوقطبی، رفع بی‌قراری در بیماران اوتیسم و درمان اختلالات اضطرابی تجویز می‌شود. تب، سفت شدن عضلات، گیجی، تعریق، ضربان قلب سریع، خشکی دهان و خواب‌آلودگی برخی از عوارض قرص ریسپریدون می‌باشد.

      ریسپریدون ۴

      این دارو برای درمان تظاهرات اختلالات سایکوتیک به کارمی رود.

       

      ریسپریدون برای کودکان

      ریسپریدون (Risperdal) دارویی است که به طور گسترده برای درمان کودکانی که تهاجمی یا بیش از حد تحریک پذیر هستند، استفاده می شود. اگرچه این دارو برای درمان روان پریشی تصویب شده بود، اما استفاده از آن در کودکان، از جمله مبتلایان به اوتیسم یا ADHD (اختلال کم توجهی بیش فعالی)، در طی دو دهه گذشته رشد چشمگیری داشته است.
      این بدین خاطر است که ریسپریدون می تواند با موفقیت کودکان مبتلا به مشکلات شدید رفتاری را آرام کند و به انها این امکان را می دهد تا در محیط مدرسه و خانواده خود فعالیت و سازش برقرار کنند.
      اما ریسپریدون می تواند عوارض جانبی جدی داشته باشد و نظارت بر کودکی که در حال مصرف آن است اهمیت زیادی دارد. والدین باید بدانند که زمان مصرف دارو چه ساعت هایی ست و به تاثیرات دارو بر فرزندشان توجه کنند.

      ریسپریدون عوارض

      ‎-در صورت احساس تهوع، یبوست، اسهال، دلپیچه و درد شکمی یا سؤهاضمه، با مصرف وعده های غذایی ساده و خودداری از مصرف غذاهای پر چرب و پر ادویه می توان این عوارض را کاهش داد.
      ‎-معمولا احساس سرگیجه یا خواب آلودگی یا تاری دید پس از مصرف ریسیپریدون ایجاد می شود در صورتی که این علائم را مشاهده نمودید، تا زمانی که اثر دارو برطرف نشده، از رانندگی و کار با ابزار هایی که نیاز به احتیاط دارند، خودداری کنید و فرآورده های الکلی نیز مصرف ننمایید.
      ‎-سردرد و احساس درد در نقاط دیگر بدن ممکن است در ابتدای مصرف این دارو مشاهده شود. در این صورت مایعات به مقدار زیاد مصرف نمایید و با داروساز خود درباره ی داروی ضد درد مناسب شرایط خود مشورت نمایید. در صورتی که درد مزمن و ادامه دار شد، به پزشک خود مراجعه نمایید.
      ‎-در صورت احساس لرزش و بی قراری یا حرکات غیر ارادی در عضلات در اسرع وقت به پزشک خود مراجعه نمایید زیرا معمولا در این شرایط نیاز به تنظیم مجدد مقدار مصرفی دارو می باشد.
      ‎-افزایش وزن، اختلال خواب، تغییرات خلق و خو، افزایش فشار خون، سرفه و احساس سرماخوردگی، تپش قلب، لکه های قرمز پوستی، اختلال در میل جنسی، درد و حساسیت پستان ها، ترشح شیر از پستان ها، اختلال در قاعدگی و خشکی دهان می تواند در مدت مصرف این دارو بروز کند. در صورتی که این علائم شدید شد یا برای شما آزار دهنده بود به پزشک خود اطلاع دهید.
      -در صورت احساس سفتی عضلات، تب بالا، احساس گیجی، افزایش ضربان قلب همراه با تعریق سریعا به پزشک یا مرکز درمانی مراجعه نمایید زیرا این علائم می تواند نشانه هایی از یک عارضه ی نادر اما جدی باشد که باید توسط پزشک بررسی گردد و اقدامات لازم صورت گیرد.

       

      ریسپریدون خارجی

      یک تحقیق نشان داد ریسپریدون داخلی و خارجی تفاوت معنی داری ندارد .

      ریسپریدون افسردگی

      ریسپریدون همچنین برای درمان افسردگی و علائم و نشانه‌های آن کاربرد دارد و در مواردی، روانپزشک این دارو را برای افراد مبتلا به افسردگی تجویز می‌کند. همچنین برای افرادی که قصد صدمه زدن به خود (خودکشی) یا دیگران را دارند، مصرف این دارو تجویز می‌شود.

      ریسپریدون امپول

      اسکیزوفرنی یک بیماری سلامت روان است که باعث اختلال ایده‌ها، باورها و تجارب می‌شود. ریسپریدون برای تسکین علائم اسکیزوفرنی تجویز می‌شود، علائم اسکیزوفرنی شامل شنیدن، دیدن، توهم، داشتن باورهای اشتباه و احساسات غیرعادی مشکوک هستند. ریسپریدون ، در راستای تعادل مواد شیمیایی مغز کار می‌کند.

      ” ریسپریدون تزریقی طولانی اثر “، برای نگهداری وضعیت علائم اسکیزوفرنی که با داروی ریسپریدون ، تسکین یافته است، استفاده می‌شود. ریسپریدون تزریقی طولانی اثر ، به آرامی ریسپریدون را در بدن آزاد می‌کند؛ افراد بیمار این دارو را باید هر دو هفته یک بار تزریق کنند. مزیت اصلی داروی ” ریسپریدون تزریقی طولانی اثر ” این است که به صورت یک انبار عمل کرده و آرام آرام دارو را در بدن شما آزاد می‌کند و درنتیجه نیازی ندارید که هر روز یک قرص بخورید.

      داروی ریسپریدون به صورت قرص و شربت هم وجود دارد که اطلاعات مربوط به آن به صورت جداگانه در صفحه داروی ریسپریدون قرار گرفته است.

      ریسپریدون ا
      ریسپریدون ا میلی گرمی
      ریسپریدون اسکیزوفرنی

      یک تحقیق در مقایسه سدیم والپروات و ریسپریدون در اسکیزوفرنی نشان داد که ‌:

       گرچه والپروات سدیم به عنوان یک داروی ضد تشنج به بازار عرضه شد، ولی امروزه به میزان وسیعی در اختلالات روانپزشکی به کار می رود. این دارو به عنوان تثبیت کننده خلقی و همچنین به عنوان تقویت درمان افسردگی و سایکوز به کار رفته است. در مورد تاثیر والپروات سدیم در سایکوز مطالعات متناقضی گزارش شده است. برخی آن را در درمان علایم مثبت و پرخاشگری در سایکوز حاد موثر می دانند و برخی آن را بی اثر دانسته اند. هدف از این مطالعه تعیین اثربخشی والپروات سدیم در ترکیب با ریسپریدون در درمان اسکیزوفرنی بود. مواد و روش ها: در یک مطالعه کارآزمایی بالینی دو سو کور تصادفی شده در بهار و تابستان 1385، 32 بیمار مبتلا به اسکیزوفرنی (65 ـ 18سال) که با تشخیص تشدید بیماری اسکیزوفرنی در بخش روانپزشکی بیمارستان های نور و فارابی شهر اصفهان بستری شدند به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. گروه مورد با ترکیب والپروات سدیم و ریسپریدون و گروه شاهد با ترکیب دارونما و ریسپریدون درمان شدند. همه بیماران در روزهای صفر، چهاردهم و بیست و هشتم با مقیاس مجموعه علایم مثبت و منفی ارزیابی شدند. اطلاعات به دست آمده به وسیله نرم افزار SPPS و آزمون های تی دانشجویی و تی زوج شده وآنالیز واریانس با تکرار مشاهدات مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: مقایسه میانگین تغییر نمره مجموعه علایم مثبت و منفی قبل و بعد از درمـــان بین دو گروه تفاوت معنی داری را نشان می دهد، به طوری که در گروه والپروات سدیم کاهش نمره به طور معنی داری بیشتر از گروه دارونما بوده است (P=0.006). تغییر نمره علایم مثبت در دو گروه والپروات سدیم و دارونما پس از دو هفته تفاوت معنی داری داشته است (P=0.048)، ولی این تفاوت پس از هفته چهارم معنی دار نبوده است. نتیجه گیری: والپروات سدیم می تواند به عنوان داروی کمکی همراه با آنتی سایکوتیک ها در درمان علایم اختلال اسکیزوفرنی موثر باشد، علاوه بر این سرعت بهبود علایــم مثبت را نیز افزایش می دهد.

       

      ریسپریدون افزایش تمرکز

      ریسپریدون و ریتالین می تواند باعث افزایش تمرکز شود

      ریسپریدون ایرانی

      یک تحقیق نشان داد ریسپریدون داخلی و خارجی تفاوت معنی داری ندارد .

      الانزاپین ریسپریدون

      مقدمه: در مورد اثرات درمانی دو داروی ضد جنون ریسپریدون و الانزاپین در اختلالات رفتاری بیماران مبتلا به دمانس آلزایمر ابهاماتی وجود دارد و عوارض جانبی این داروها نیز مورد مناقشه است. در این مطالعه اثر بخشی این دو دارو در بیماران غیر بستری مبتلا به آلزایمر مورد بررسی قرار گرفته است.
      روش کار: در این آزمایه بالینی دو سویه کور، 69 بیمار مبتلا به آلزایمر که علایم سایکوز، پرخاشگری یا تحریک پذیری را نشان می دادند به طور تصادفی به 2 گروه تقسیم شدند: گروه تحت درمان با الانزاپین (2.5-7.5 میلی گرم در روز) و گروه تحت درمان با ریسپریدون (0.5-4.5 میلی گرم در روز) و به مدت 10 هفته پیگیری شدند. پیامد نهایی بر اساس تغییرات نمره آزمون های بررسی تغییر کلی بالینی (CGI) و معیار درجه بندی روان پزشکی مختصر (BPRS) مورد ارزیابی قرار گرفت. مقایسه میانگین ها با آزمون t و برای تعداد نمونه کم از آزمون دقیق فیشر استفاده شده است. ارزیابی متغیرهای پیوسته آزمایگاهی توسط تحلیل کواریانس صورت پذیرفت.
      نتایج: هیچ گونه تفاوت آماری معنا داری بین دو داروی الانزاپین و ریسپریدون یافت نشد. تغییرات نمره آزمون CGI در گروه ریسپریدون 3.2±4.3 و در گروه الانزاپین (p=0.564) 3.5±5.8 و در نمره آزمون BPRS در گروه ریسپریدون 8.2±9.2 و در گروه الانزاپین (P=0.522) 8.8±9.2 بود. علاوه بر این با وجود این که تعداد بیمارانی که به دلیل عوارض جانبی مطالعه را ترک کردند در گروه ریسپریدون بیشتر بود، عوارضی نظیر خواب آلودگی و سردرد در گروه الانزاپین بیشتر دیده شد.
      بحث: هر دو داروی ریسپریدون و الانزاپین تقریبا به طور مشابه در کاهش اختلالات رفتاری بیماران مبتلا به آلزایمر موثر هستند.

      ایا ریسپریدون چاق میکند

      ریسپریدون و چاقی ارتباط مستقیمی با هم ندارند 

      ریسپریدون برای وسواس فکری

      وسواس فکری یا به صورت کامل‌تر اختلال وسواس فکری جبری (OCD) یک بیماری اضطرابی است و همانطور که پیش‌تر ذکر شد، دوزهای کم ریسپریدون خاصیت ضد اضطراب دارند. البته عموما برای کاهش علائم OCD داروهایی همچون فلوکستین و … تجویز می‌شود، اما با توجه به شرایط مصرف کننده، مثلا حساسیت و ناسازگاری با داروهای متداول ممکن است این دارو برای کاهش علائم این بیماری تجویز شود.

      ریسپریدون برای چه بیماری است

      درمان اسکیزوفرنی، اختلال دو قطبی و بیماری اوتیسم مورد استفاده قرار می گیرد

      ریسپریدون برای کودکان بیش فعال

      ریسپریدون دارویی موثر در درمان بیش فعالی کودکان است  .

      ریسپریدون برای چی خوبه

      درمان بیش فعالی اسکیزوفرنی، اختلال دو قطبی و بیماری اوتیسم مورد استفاده قرار می گیرد

      ریسپریدون با چه دارویی تداخل دارد

      اگر به صورت منظم داروهایی مصرف می کنید که باعث خواب آلودگی تان می شود (مانند داروهای سرماخوردگی، داروهای ضدحساسیت، داروهای ضددرد حاوی مواد مخدر، قرص های خواب، شل کننده عضلات و داروهای ضدصرع، افسردگی و اضطراب) قبل از مصرف ریسپریدون این موضوع را با پزشک معالجتان در میان بگذارید. در صورت مصرف هرکدام از داروهای زیر پزشکتان را در جریان بگذارید:

      • کاربامازپین
      • فنیتوئین
      • فنوباربیتال
      • فلئوکستین
      • ریفامپین

      داروهایی که برای درمان بیماری پارکینسون استفاده می شود مانند: لوودوپا و…

      فهرست تداخلات دارویی مذکور کامل نیست و امکان تداخل داروهای دیگری نیز در عملکرد ریسپریدون وجود دارد. در مورد تمامی داروهای مصرفی تان (دارویی یا مکمل) با پزشکتان مشورت کنید. این موارد شامل ویتامین ها، املاح، محصولات و فرآورده های گیاهی و داروهایی که برای سایر بیماری هایتان مصرف می کنید می شود. هرگز مصرف داروی جدیدی را بدون مشورت با پزشک معالجتان شروع نکنید.

      ریسپریدون برای تیک عصبی

      بله . برای تیک عصبی داروی ریسپریدون تجویز می شود .

      ریسپریدون برای بزرگسالان

      از قرص ریسپریدون برای درمان علائم اختلال دو قطبی (افسردگی مانیک) در بزرگسالان و کودکانی که حداقل 10 سال سن دارند استفاده می شود.

      ریسپریدون برای خواب

      مصرف ریسپریدون با داروهای دیگری که باعث خواب آلودگی شما شده یا تنفس شما را کند می کند، می تواند عوارض جانبی خطرناک یا تهدید کننده برای زندگی ایجاد کند. قبل از استفاده از داروهای افیونی، قرص خواب، آرامش بخش یا داروی اضطراب یا تشنج از پزشک خود نظر بخواهید.

      در مورد تمام داروهای دیگر خود نیز به ویژه به پزشک خود اطلاع دهید

      • داروی فشار خون
      • کاربامازپین
      • کلوزاپین
      • فلوکستین (پروزاک) یا پاروکستین (Paxil)
      • لوودوپا

      این لیست کامل نیست. سایر داروها ممکن است با ریسپریدون، از جمله داروهای بدون نسخه، ویتامین ها و محصولات گیاهی در تقابل باشند.

       

      ریسپریدون پرولاکتین

       تاثیر ریسپریدون روی پرولاکتین زیاد است و تاثیر داروهای مهار کننده بازجذب سروتونین روی پرولاکتین بسیار کمتر است.البته در صورت نیاز میتوانید از داروهای دیگر تحت نظر روانپزشک استفاده کنید.

      ریسپریدون پرویز علی وردی
      ریسپریدون پورسینا
      ریسپریدون پارکینسون

      ریسپریدون برای درمان اختلالات ناشی از زوال عقل (دمانس) با احتیاط فراوانی تجویز می‌شود. در صورت داشتن حساسیت به ریسپریدون هرگز این دارو تجویز نمی‌شود. در صورت داشتن هریک از موارد زیر حتماً پزشک معالجتان را در جریان بگذارید: بیماری‌های کبدی و کلیوی، ناراحتی‌های قلبی، فشار خون بالا، دیابت، مشکلات مربوط به ضربان قلب سابقه ایست و سکته‌های قلبی، سابقه سرطان سینه، تشنج و صرع، سابقه داشتن افکار خودکشی، بیماری پارکینسون و مشکلات بلعی (قورت دادن

      ریسپریدون پریود

       

      • در برخی از موارد این دارو میزان پرولاکتین را افزایش می دهد که این در خانم ها می تواند عوارضی داشته باشد. از جمله عوارض افزایش پرولاکتین در زنان قطع قاعدگی و یا تولید ناخواسته شیر یا قطع باردار کند. افزایش پرولاکتین در مردان نیز عوارضی دارد که از جمله آن ها کاهش توانایی جنسی و یا در تولید اسپرم ناتوان می شوند.

      پرفنازین ریسپریدون
      قرص ریسپریدون پورسینا 1 میلی گرم
      ریسپریدون ویکی پدیا
      ریسپریدون و پرولاکتین

      تاثیر ریسپریدون روی پرولاکتین زیاد است و تاثیر داروهای مهار کننده بازجذب سروتونین روی پرولاکتین بسیار کمتر است.البته در صورت نیاز میتوانید از داروهای دیگر تحت نظر روانپزشک استفاده کنید.

       

      دوزبندی در بزرگسالان:

      شیزوفرنی : 
      • خوراکی : با 2 میلی گرم روزانه شروع می شود و در فواصل هر 24 ساعت 1 تا 2 میلی گرم روزانه افزایش می یابد . دوز هدف پیشنهادی 2 تا 8 میلی گرم روزانه ، یکبار در روز یا به صورت منقسم هر 12 ساعت ( کارآیی دارو به صورت نمودار زنگوله ای شکل است ؛ 4 تا 8 میلی گرم روزانه از دارو دارای اثرات بیشتری از 12 تا 16 میلی گرم روزانه می باشد)
      • عضلانی : 5/12 تا 50 میلی گرم به داخل عضله گلوتئال یا دلتوئید هر 2 هفته یکبار تزریق می شود . تنظیمات دوز نباید بیش از 4 هفته طول بکشد.
      توصیه می شود قبل از شروع درمان با ریسپریدون عضلانی. تحمل دارو نسبت به فرم خوراکی دارو ارزیابی شود.
      مانیای دوقطبی : 
      • خوراکی : 2 تا 3 میلی گرم روزانه شروع می شود . ممکن است در صورت نیاز در فواصل زمانی هر 24 ساعت 1 میلی گرم روزانه تا 6 میلی گرم روزانه افزایش یابد. دوزهای پیشنهادی برای دوره های درمانی بیش از 3 هفته قابل دسترسی نمی باشد.
      • عضلانی : 5/12 تا 50 میلی گرم به داخل عضله گلوتئال یا دلتوئید هر 2 هفته یکبار تزریق می شود . تنظیمات دوز نباید بیش از 4 هفته طول بکشید.
      توصیه می شود قبل از شروع درمان با ریسپریدون عضلانی. تحمل دارو نسبت به فرم خوراکی دارو ارزیابی شود.

       

      ﻋﻮارض ﺟﺎﻧﺒﻲ ریسپریدون :

      خواب آلودگی، سردرد، بی خوابی، بی قراری، افسردگی، یبوست، تهوع

      آکاتیزیا ،اضطراب ،عصبانیت ،تاری دید ،اختلال جنسی ،کاهش تمایل جنسی ، سرگیجه ، دیسمنوره ،منوراژی ،اثرات خارج هرمی ،دیستونی ،پارکینسون ،بی خوابی ،اختلال در دفع ادرار ،تغییرات خلق و خوی ،بی قراری ،اختلال در تمرکز ،مشکلات حافظه ای ،بثورات پوستی وخارش ،اسهال یا یبوست ،سرفه ،خشکی دهان ،سوءها ضمه ،سر درد ،تهوع ،التهاب بینی و حلق و افزایش وزن وسندرم بدخیم نورولپتیک ،عوارض جانبی عمده این دارو هستند .

      ‎-در صورت احساس تهوع، یبوست، اسهال، دلپیچه و درد شکمی یا سؤهاضمه، با مصرف وعده های غذایی ساده و خودداری از مصرف غذاهای پر چرب و پر ادویه می توان این عوارض را کاهش داد.
      ‎-معمولا احساس سرگیجه یا خواب آلودگی یا تاری دید پس از مصرف ریسیپریدون ایجاد می شود در صورتی که این علائم را مشاهده نمودید، تا زمانی که اثر دارو برطرف نشده، از رانندگی و کار با ابزار هایی که نیاز به احتیاط دارند، خودداری کنید و فرآورده های الکلی نیز مصرف ننمایید.
      ‎-سردرد و احساس درد در نقاط دیگر بدن ممکن است در ابتدای مصرف این دارو مشاهده شود. در این صورت مایعات به مقدار زیاد مصرف نمایید و با داروساز خود درباره ی داروی ضد درد مناسب شرایط خود مشورت نمایید. در صورتی که درد مزمن و ادامه دار شد، به پزشک خود مراجعه نمایید.
      ‎-در صورت احساس لرزش و بی قراری یا حرکات غیر ارادی در عضلات در اسرع وقت به پزشک خود مراجعه نمایید زیرا معمولا در این شرایط نیاز به تنظیم مجدد مقدار مصرفی دارو می باشد.
      ‎-افزایش وزن، اختلال خواب، تغییرات خلق و خو، افزایش فشار خون، سرفه و احساس سرماخوردگی، تپش قلب، لکه های قرمز پوستی، اختلال در میل جنسی، درد و حساسیت پستان ها، ترشح شیر از پستان ها، اختلال در قاعدگی و خشکی دهان می تواند در مدت مصرف این دارو بروز کند. در صورتی که این علائم شدید شد یا برای شما آزار دهنده بود به پزشک خود اطلاع دهید.
      -در صورت احساس سفتی عضلات، تب بالا، احساس گیجی، افزایش ضربان قلب همراه با تعریق سریعا به پزشک یا مرکز درمانی مراجعه نمایید زیرا این علائم می تواند نشانه هایی از یک عارضه ی نادر اما جدی باشد که باید توسط پزشک بررسی گردد و اقدامات لازم صورت گیرد.

       

      ﺗﺪاﺧﻼت داروﻳﻲ ریسپریدون  :

      ﺗـﺪاﺧﻼت داروﻳـﻲ ﺑﻨـﺪرت رخ ﻣﻲدﻫﻨﺪ، اﻣﺎ ﻏﻠﻈﺖ آن ﺑﺎ اﻟﻘﺎ ﻛﻨﻨﺪهﻫﺎی ﺳﻴﺴﺘﻢ ﺳﻴﺘﻮﻛﺮوم p450 ﻣﺎﻧﻨـﺪ ﻛﺎرﺑﺎﻣـﺎزﭘﻴﻦ ﻛﻤـﻲ ﻛـﺎﻫﺶ ﻣﻲﻳﺎﺑﺪ، و ﺑﻪ وﺳﻴﻠﻪی ﻣﻬﺎر ﻛﻨﻨﺪهﻫﺎﻳﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ Fluoxetine و Ketoconazole اﻧﺪﻛﻲ اﻓﺰاﻳﺶ ﻣﻲﻳﺎﺑﺪ. اﻣﺎ در ﺻﻮرت اﺿﺎﻓﻪ ﻳﺎ ﻛﻢ ﻛﺮدن ﭼﻨﻴﻦ داروﻫﺎﻳﻲ ﺗﻨﻈﻴﻢ دوز Risperidone ﻟﺰوﻣﻲ ﻧﺪارد.

      اگر به صورت منظم داروهایی مصرف می کنید که باعث خواب آلودگی تان می شود (مانند داروهای سرماخوردگی، داروهای ضدحساسیت، داروهای ضددرد حاوی مواد مخدر، قرص های خواب، شل کننده عضلات و داروهای ضدصرع، افسردگی و اضطراب) قبل از مصرف ریسپریدون این موضوع را با پزشک معالجتان در میان بگذارید. در صورت مصرف هرکدام از داروهای زیر پزشکتان را در جریان بگذارید:

      • کاربامازپین
      • فنیتوئین
      • فنوباربیتال
      • فلوکستین
      • ریفامپین
      • داروهایی که برای درمان بیماری پارکینسون استفاده می شود مانند: لوودوپا و…

      توجهات پزشکی-پرستاری / آموزش به بیمار – خانواده:

      1. به بیمار آموزش دهید که از حالت خوابیده و یا نشسته به آرامی برخیزد تا سردردهای وی به حداقل برسد.
      2. عدم مصرف الکل و فراورده‌های حاوی الکل را در طی مصرف این دارو به بیمار هشدار دهید.
      3. برای کاهش احساس سبکی سر و سرگیجه، وضعیت خود را از حالت خوابیده به نشسته به آهستگی تغییر دهید

      4. ضمن مصرف دارو در انجام کارهایی که نیاز به هوشیاری بالا دارد مانند رانندگی احتیاط کنید.

      5. قبل از مصرف سایر داروها بخصوص به صورت بدون نسخه، با پزشک یا داروساز خود مشورت کنید.

      6. دارو را می توان بدون توجه به زمان غذا خوردن مصرف کرد.

      7. در صورت قصد باردار شدن، تا ۱۲ هفته بعد از تجویز آخرین دوز عضلانی دارو صبر کنید.

      8. ‎-سعی کنید دارو را در زمان مشخص و به صورت منظم مصرف کنید تا از فراموش کردن نوبت دارو پیشگیری نمایید و اثرات درمانی مطلوب تری از مصرف دارو مشاهده نمایید.
      9. مصرف ریسپریدون با غذا تداخلی ندارد و می توان آن را قبل یا پس از غذا مصرف کرد.
      10. معمولا بهتر است قرص را همراه با یک لیوان آب شود اما در صورت مشکل در بلع به پزشک خود اطلاع دهید تا قرص های قابل انحلال در آب یا قرص های حل شونده در دهان برای شما تجویز نماید.
      11. قرص های قابل انحلال در دهان (ordispersible) برای باز شدن در دهان فرموله شده اند. با دست های خشک قرص را از بسته بندی خارج نمایید (از خارج کردن قرص با فشار دادن از پوشش آلومینیومی خودداری نمایید) و روی زبان خود قرار دهید و اجازه دهید قرص روی زبانتان حل شود (مانند آبنبات).
      12. در صورت مصرف نوع مایع دارو، مقدار داروی مصرفی دارو را با سرنگ مخصوص بصورت دقیق اندازه گیری نمایید و در صورتی که مشکلی در این مورد دارید، حتما روش درست اندازه گیری مقدار دارو را از داروساز خود سوال کنید. در صورت نیاز می توانید دارو را در هرگونه نوشیدنی غیر الکلی به غیر از چای و نوشابه رقیق نمایید. (نصف لیوان آب، شیر کم چرب یا آب پرتقال پیشنهاد می شود.)
      13. در صورت فراموشی یک نوبت مصرف دارو، بلافاصله بعد از یادآوری مصرف کنید مگر اینکه به زمان مصرف دوز بعدی نزدیک باشد، در این صورت دوز فراموش شده را مصرف نکنید و نوبت بعدی را طبق برنامه ی سابق مصرف نموده و از دو برابر کردن مقدار مصرف در یک نوبت خودداری نمایید.

      فارماکودینامیک / کینتیک:

      جذب:بعد از مصرف خوراکی به طور کامل جذب می شود. فراهمی زیستی مطلق دارو ۷۰% است. غذا روی جذب دارو تأثیری ندارد. بعد از تجویز عضلانی به آهستگی جذب شده؛ اثر آن بعد از ۳ هفته شروع شده و ۷ هفته دوام دارد.

      پخش:میزان اتصال به پروتئینهای پلاسما ۹۰% برای دارو و ۷۷% برای متابولیت های اصلی فعال دارو می باشد.

      متابولیسم:دارو به طور گسترده در کبد به ۹- هیدروکسی ریسپریدون تبدیل می شود.

      دفع:از طریق کلیه دفع شده در نارسایی کلیوی کلیرانس دارو کاهش می یابد.

       

      ۲۸ آبان ۰۰ ، ۰۹:۲۰ موافقین ۰ مخالفین ۰